تاريخ : سه شنبه نوزدهم دی 1391 | 15 | نویسنده : علی نجفی
تقدیم به هرچه



تاريخ : سه شنبه نوزدهم دی 1391 | 14 | نویسنده : علی نجفی
Click the image to open in full size.


Click the image to open in full size.


تاريخ : سه شنبه نوزدهم دی 1391 | 14 | نویسنده : علی نجفی
Open in new windowOpen in new windowOpen in new windowOpen in new windowOpen in new windowلطفا بخندیدOpen in new window

تاريخ : دوشنبه هجدهم دی 1391 | 12 | نویسنده : علی نجفی
نظر فراموش نشود نظر بفرستید



تاريخ : یکشنبه هفدهم دی 1391 | 19 | نویسنده : علی نجفی
 گالری تصاویر سوسا وب تولز

دوستان عزیز اگر تمایل به تبادل لینک دارید

ما را با نام علی نجفی لینک کنیدبعد خبر کنید تا لینکتون کنیم .

گالری تصاویر سوسا وب تولز




برچسب‌ها: 6 تایی ها

http://www.jamnews.ir/Images/News/Smal_Pic/16-11-1390/IMAGE634641381613519809.jpg

                    2                          0


http://media5.irna.ir/1391/13911010/1043948/1043948-1925265.jpg

                           بازم خودتو نشون دادی داش علی

                           دمت گرم . در جریان بازی وقتی

                           داش علی تعویض شد پسر بچه

                            که معلول بود کشان کشان به طرف

                            علی کریمی  می رفت که علی کریمی

                          به محض دیدنش به طرفش رفت و بغلش

                           کرد و پیراهن خودشو به اون داد.


ادامه مطلب
|


                    پرسپولیس   vs   نفت آبادان

                            2                       2


  گلزنان بازی :

  علی کریمی

  محمد نوری


ادامه مطلب


پرسپولیس                               ملوان

       6                                            0

                     ملوان  استقلال پیوندتان مبارک !




کريم انصاري فرد 

02 ' هادي نوروزي 

19 ' کريم انصاري فرد 

37 ' علي كريمي 

47 ' اميرحسين فشنگچي 

50 ' هادي نوروزي 

76 ' کريم انصاري فرد 

80 ' کريم انصاري فرد 

83 ' غلامرضا رضايي 

86 '

 پژمان نوري
                                                                                                                

                                                                                                                 بابک پورغلامي

ادامه مطلب

دید مثبت: فقط 10 امتیاز تا صدر جدول


دید منفی: فقط 8 امتیاز تا قعـــر جدول



دید مثبت: بیشتر از Kiseh F6 گل زدیم و کمتر از صدرنشین گل

 خوردیم.


دید منفی: تعداد بردهامون از باخت ها و مساوی هامون کمتره.


دید مثبت: 12 بازی خونگی در نیم فصل دوم داریم.


دید منفی: مگه از بازیهای خونگی نیم فصل اول چه استفاده ای

 کردیم؟


دید مثبت: نیم فصل دوم مصدومین و بازیکنای جدید به تیم اضافه

 میشن.

دید منفی: لابد قراره کلی زمان بگذره که بازیکنهای جدید با تیم

 هماهنگ شن.


موافقین: باید به مانوئل فرصت داده بشه، تیم دستش اومده و باید

 بهش زمان داد. حتماً در نیم فصل دوم و جام حذفی موفق خواهد

 شد.

مخالفین: یه مربی ایرانی هم میتونست 21 امتیاز بگیره. ادامه کار

 با ژوزه عواقب بدتری برای پرسپولیس داره.

-------------------------------------------------------

قضاوت با هوادارا


فقط! خواهشاً نظراتتون رو بدون توهین و کوتاه بنویسید.



 
استاد محمدعلی کریمی در مصاحبه مطبوعاتی کنفدراسیون
 
فوتبال آسیا در مقر ای‌اف‌ثی

فدراسیون فوتبال آسیا هنگام معرفی محمدعلی کریمی وی را
 
استاد خطاب کرد.

به کاربردن لغت maestro (استاد) برای یک بازیکن نهایت اعتبار
 
برای اوست.

استاد محمدعلی کریمی در مصاحبه مطبوعاتی کنفدراسیون فوتبال آسیا در مقر ای‌اف‌ثی
فدراسیون فوتبال آسیا هنگام معرفی محمدعلی کریمی وی را استاد خطاب کرد.
به کاربردن لغت maestro (استاد) برای یک بازیکن نهایت اعتبار برای اوست.

 


 


برچسب‌ها: علی کریمی

 

               خداحافظی مهدی مهدوی کیا از هامبورگ

                            

 


برچسب‌ها: مهدی مهدوی کیا
|

البرز ورزشی 18 آبان 1391

 

              بازیکن سابق تیم یوونتوس ایتالیا و کاپیتان

                تیم ملی غنا با بیش از ۶۰ بازی ملی .

 


برچسب‌ها: استفان آپیا

 


برچسب‌ها: علی کریمی
|

به افتخار اقا مهدی که یک بار دیگه رو سفیدمون کرد

تو رفاقت بازم کم نذاشتی

برنامه نود:

عادل فردوسی پور: بریم تصاویر رو ببینیم و بعد صحبت های آخر
 
 مهدوی مهدوی کیا رو میشنویم

مهدوی کیا در حالی که فکر میکنه تصویرش روی آنتن نیست و
 
 صداش پخش نمیشه:

آقای فروسی پور در مورد علی هم بپرس میخوام در مورد علی
 
 حرف بزنم.

برچسب‌ها: پرسپولیس

 

 پرسپولیس    vs  پیکان

         ۶                    ۰

پیکان غصه نخور استقلال هم شش تاییه . . .


 

              پرسپولیس            مس کرمان

                     ۱                            ۲

 


                          

                         علی کریمی - ۲۲ آگوست ۲۰۰۶

                    ورزشگاه نیوکمپ بارسلونا - بایرن مونیخ

 


برچسب‌ها: علی کریمی
 




  • مدیر عامل باشگاه پرسپولیس، یحی گل محمدی را رسما به عنوان سرمربی تیم فوتبال پرسپولیس معرفی کرد.

    به گزارش سایت رسمی باشگاه پرسپولیس، محمد رویانیان که به همراه بهروز منتقمی قائم مقام باشگاه به محل تمرین رفته بود، پس از اعلام به بازیکنان در مورد آغاز به کار رسمی یحیی گل محمدی به عنوان سرمربی پرسپولیس این موضوع را در گفت و گو با رسانه های حاضر در محل تمرین نیز اعلام کرد.

    رویانیان گفت: اعلام می کنم با توجه به عدم حضور ژوزه در جلسه کمیته فنی و عدم حضور ایشان در تمرین، به رغم درخواست چندین باره من و همچنینن ترک بدون هماهنگی ایران توسط وی، به فیفا اعلام کردیم از ادامه این بلاتکلیفی متضرر خواهیم شد. از حالا به بعد گل محمدی رسما سرمربی ماست و بنده مجموعه مدیریتی باشگاه قویا از ایشان حمایت خواهیم کرد.

    مجتبی حسینی به عنوان مربی قرارادد خود را به ثبت رسانده و ادموند بزیک (آنالیزور) و فرهاد چیذری به عنوان بدنساز با باشگاه قراداد داخلی امضا کردن که طی روزهای آینده به ثبت خواهد رسید.

    همچنین کریم باقری نیز کادر فنی را همراهی خواهد کرد و نشست ویژه ای با رویاینان خواهد داشت تا نحوه همکاری وی به صورت دقیق مشخص شود.



تاريخ : یکشنبه هفدهم دی 1391 | 18 | نویسنده : علی نجفی
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد پرش به: ناوبری، جستجو رئال مادرید نام کامل باشگاه باشگاه فوتبال رئال مادرید (Real Madrid Club de Fútbol)[۱] لقب(ها) Los Blancos (سفیدها)
Los Merengues (خامه‌ای‌ها) تاریخ تأسیس ۶ مارس ۱۹۰۲(۱۹۰۲-03-0۶) ‏(۱۱۰ سال) قبل و با نام ابتدایی باشگاه فوتبال مادرید[۲] نام ورزشگاه سانتیاگو برنابئو(گنجایش: ۸۰٫۳۵۴) مدیرعامل فلورنتینو پرز سرمربی ژوزه مورینیو لیگ لالیگا آدرس اینترنتی www.realmadrid.com لباس اول لباس دوم لباس سوم فصل جاری
باشگاه فوتبال رئال مادرید (به اسپانیایی: Real Madrid Club de Fútbol)‏ یک باشگاه حرفه‌ای فوتبال است که در مادرید، پایتخت اسپانیا قرار دارد. رئال موفق‌ترین تیم تاریخ فوتبال اسپانیا و موفقترین تیم فوتبال قرن ۲۰ به انتخاب فیفا است. آن‌ها دارای رکورد ۳۲ بار قهرمانی در لالیگا، ۱۸ قهرمانی در کوپا دل ری (جام حذفی)، ۸ سوپرکاپ اسپانیا، ۹ قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا، ۲ جام یوفا، ۱ سوپرکاپ اروپا و ۳ قهرمانی در جام باشگاه‌های جهان هستند. کلمهٔ رئال در زبان اسپانیایی، به معنی «سلطنتی» است، این لقب را شاه آلفونسو سیزدهم در سال ۱۹۲۰ بر این تیم نهاد. همچنین در همان سال، شکل یک تاج نیز بر روی آرم این باشگاه قرار گرفت.Real Madrid Club de Fútbol عبارتی است به زبان اسپانیایی که به معنای باشگاه فوتبال مادرید پادشاهی می‌باشد. رئالی‌ها در طی تاریخ خود، حتی یک بار هم از لیگ اول اسپانیا (لالیگا) خارج نشدند و همیشه در این لیگ حضور داشتند. آن‌ها از دهه ۵۰ بود که خود را به عنوان یکی از قدرت‌های فوتبال اسپانیا و اروپا به همگان معرفی کردند. در دهه ۸۰ یکی از بهترین دوران‌های خود را داشتند و یکی از بهترین تیم‌ها بودند (معروف به «تیم کرکس‌ها») که موفق به کسب دو جام یوفا، ۵ قهرمانی متوالی اسپانیا، ۱ قهرمانی جام اسپانیا و ۳ قهرمانی سوپرکاپ اسپانیا شدند. لباس تیم از ابتدا به رنگ سفید بوده‌است. هر چند که رنگ آبی که در ابتدا کاملاً در لباس تیم مشخص بود، بارها به‌خاطر زیباترشدن و یا تغییر حامی مالی تیم، دچار تغییر شد. ورزشگاه خانگی آن‌ها، سانتیاگو برنابئوست که گنجایش ۸۰٫۳۵۴ نفر به صورت نشسته را داراست. این ورزشگاه در مرکز شهر مادرید قرار دارد و از سال ۱۹۴۷، ورزشگاه اختصاصی این تیم شد. این ورزشگاه تاکنون ۴ بار و در سال‌های ۱۹۵۷، ۱۹۶۹، ۱۹۸۰ و ۲۰۱۰، میزبان فینال لیگ قهرمانان اروپا بوده‌است. رئال مادرید سال‌هاست که در لالیگا، از تیم‌های قدرتمند محسوب می‌شود و رقیب اصلی تیم نیز، بارسلوناست. از نظر درآمد، رئال مادرید با ۴۷۰ میلیون یورو درآمد درسال ۲۰۱۱ در صدر تیم‌های دنیا قرار دارد و با ارزشی معادل ۹۵۰ میلیون یورو، تا سال ۲۰۰۸، دومین تیم پرارزش دنیا بود.[۳][۴] محتویات [نهفتن]  ۱ تاریخچه ۱.۱ سال‌های ابتدایی؛ جنگ‌های داخلی و ژنرال فرانکو (۱۹۰۲–۱۹۴۵) ۱.۲ عصر مدیریت سانتیاگو برنابئو و درخشش در اروپا (۱۹۴۵–۱۹۷۸) ۱.۳ دوره کرکس‌ها و کسب هفتمین و هشتمین جام اروپایی (۱۹۸۰–۲۰۰۰) ۱.۴ دوره کهکشانی‌ها، عصر کالدرون و دو مدیریت پرز (۲۰۰۰ تاکنون) ۲ آرم و لباس ۲.۱ آرم باشگاه ۲.۲ لباس تیم ۲.۳ حامیان مالی و طراح‌های لباس تیم از سال ۱۹۸۰ تاکنون ۳ ورزشگاه ۳.۱ چامارتین ۳.۲ سانتیاگو برنابئو ۳.۲.۱ بازسازی‌ها ۳.۲.۲ سابقه ۳.۳ سایر ورزشگاه‌ها ۴ هواداران ۵ ارزش/سهام باشگاه ۶ رکوردها و افتخارات باشگاه ۶.۱ وضعیت آماری تیم ۶.۱.۱ تعداد حضور ۶.۱.۲ گل‌ها ۶.۱.۳ آمار لیگ ۶.۱.۴ آمار اروپایی ۶.۱.۵ خرید و فروش بازیکن ۶.۲ افتخارات باشگاه ۶.۲.۱ رقابت‌های داخلی ۶.۲.۱.۱ لالیگا ۶.۲.۱.۲ جام حذفی ۶.۲.۱.۳ سوپرکاپ ۶.۲.۲ رقابت‌های اروپایی ۶.۲.۲.۱ لیگ قهرمانان اروپا ۶.۲.۲.۲ جام یوفا/لیگ اروپا ۶.۲.۲.۳ جام در جام اروپا ۶.۲.۲.۴ سوپرکاپ اروپا ۶.۲.۲.۵ جام لاتین ۶.۲.۳ بین المللی ۶.۲.۳.۱ جام بین المللی/جام باشگاه‌های جهان ۷ رقابت‌های تاریخی ۷.۱ ال کلاسیکو ۷.۱.۱ نتایج ۷.۱.۱.۱ رقابت‌های داخلی اسپانیا ۷.۱.۱.۲ رقابت اروپایی ۸ نقل و انتقالات ۸.۱ گران قیمت ترین خرید ها ۸.۲ گران قیمت ترین فروش ها ۸.۳ شهرآورد مادرید ۸.۳.۱ دلایل اختلاف ۸.۳.۲ نتایج ۹ کهکشانی ها ۱۰ وضعیت تیم در لالیگا فصل ۲۰۱۱-۲۰۱۲ ۱۰.۱ بازیکنان ۱۰.۱.۱ لیست بازیکنان ۱۰.۱.۲ نقل و انتقالات ۱۰.۱.۳ ترکیب اصلی تیم ۱۰.۱.۳.۱ بازیکنان اصلی ۱۰.۲ بازیکنان قرضی ۱۰.۳ مربی و مدیران تیم ۱۱ یادداشت‌ها ۱۲ منابع ۱۳ پیوند به بیرون تاریخچه [ویرایش] سال‌های ابتدایی؛ جنگ‌های داخلی و ژنرال فرانکو (۱۹۰۲–۱۹۴۵) [ویرایش] اعضای تیم در سال ۱۹۰۵[۵] اگر بخواهیم به نحوه شکل گیری باشگاه رئال مادرید برسیم، باید به سال ۱۸۹۷ برگردیم. جاییکه گروهی از دانشجویان و دانشگاهیان، فوتبال را به شهر مادرید آوردند. تعدادی از این افراد در همان سالی که باشگاهی را با نام «باشگاه فوتبال آسمان» به وجود آوردند و صبح‌های دوشنبه به فوتبال می‌پرداختند. ۳ سال بعد و در سال ۱۹۰۰، این باشگاه به دو باشگاه مجزا تبدیل شد.[۶] سپس دو سال بعد و در ۶ مارس سال ۱۹۰۲، مجدداً باشگاه نام خود را به «باشگاه فوتبال رئال مادرید» تغییر داد[۲] ۳ سال بعد، این تیم موفق شد اولین جام خود را با شکست تیم اتلتیک بیلبائو در جام اسپانیا به دست بیاورد. در ۴ ژانویه ۱۹۰۹ بود که «آدولفو ملندز»، مدیر وقت رئال در آن زمان، اساسنامه جام اسپانیا را امضا و تأیید کرد تا باشگاه به یکی از اعضای فدراسیون سلطنتی فوتبال اسپانیا تبدیل شود. در سال ۱۹۲۰ باشگاه نام خود را بازهم تغییر داد و این‌بار به «رئال مادرید» که اینکار پس از اهدای عنوان رئال (رویال به معنی سلطنت) توسط شاه آلفونسو سیزدهم اتفاق افتاد.[۷] در سال ۱۹۲۹، اولین لیگ فوتبال اسپانیا راه‌اندازی شد. رئالی‌ها تا هفته پایانی در صدر جدول حضور داشتند تا اینکه باخت هفته پایانیشان به اتلتیک بیلبائو، باعث قهرمانی بارسلونا در لالیگا و نایب قهرمانی آنها شد.[۸] رئالی‌ها اولین لیگ خود را در فصل ۳۱-۱۹۳۲ کسب کردند و سال بعد نیز این عنوان را کسب کردند تا اولین تیمی باشند که این جام را دو سال پیاپی کسب می‌کنند.[۹] عصر مدیریت سانتیاگو برنابئو و درخشش در اروپا (۱۹۴۵–۱۹۷۸) [ویرایش] در سال ۱۹۴۵، سانتیاگو برنابئو یسته، به عنوان مدیر باشگاه انتخاب شد.[۱۰] در همین زمان، برنابئو دستور بازسازی زمین تمرین اختصاصی تیم و ساخت ورزشگاهی بزرگتر را برای تیم صادر کرد. در سال ۱۹۵۳، وی تصمیم گرفت تا سیاست جدیدی به کار ببرد و بازیکنان بزرگ را به تیم بیاورد که اولین اقدامش، خرید آلفردو دی استفانو بود.[۱۱] در سال ۱۹۵۵، به پیشنهاد یک روزنامه‌نگار، برنابئو، «بدریگنان» و «سوبس» تصمیم گرفتند تا جامی را طراحی کنند و در آن از تیم‌های مختلفی از سرتاسر اروپا برای شرکت در آن دعوت کنند. جامی که امروزه به عنوان لیگ قهرمانان اروپا شناخته می‌شود.[۱۲] در دوران برنابئو بود که رئال مادرید خود را به عنوان قدرتی در اسپانیا و اروپا معرفی کرد. آنها در طی سالهای ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۰، ۵ بار متوالی قهرمان جام اروپا شدند که یکی از آنها، پیروزی ۷-۳ مقابل اینتراخت فرانکفورت در سال ۱۹۶۰ در فینال رقابت‌ها بود.[۱۱] پس از این افتخارات پیاپی، باشگاه موفق به کسب عنوان نشان افتخار یوفا شد.[۱۳] آنها ششمین جام خود را نیز با شکست ۲-۱ پارتیزان و در سال ۱۹۶۶ به دست آوردند. اعضای این تیم در سال‌های ۱۹۶۲ و ۱۹۶۴ نیز موفق شده بودند تا به فینال این رقابت‌ها برسند هرچند موفق به قهرمانی نشده بودند.[۱۴] در دهه هفتاد، رئالی‌ها موفق به کسب ۵ لیگ اسپانیا و ۳ جام حذفی شدند.[۱۵] در سال ۱۹۷۱ آنها اولین دیدار فینال جام در جام اروپا را برگزار کردند که در نهایت با شکست ۲-۱ مقابل چلسی، از کسب جام بازماندند.[۱۶] در ژوئیه ۱۹۷۸، اتفاقی ناگوار برای رئال مادرید افتاد و سانتیاگو برنابئو در حالیکه مسابقات جام جهانی فوتبال در آرژانتین آغاز شده بود، درگذشت. این اتفاق به حدی مهم بود که مسئولین فیفا تصمیم گرفتند که ۳ روز را در حین مسابقات به افتخار برنابئو، عزای عمومی اعلام کنند.[۱۷] باشگاه رئال نیز در ادامه همان سال، اولین دوره جام برنابئو را که به احترام برنابئو بود، برگزار کرد. دوره کرکس‌ها و کسب هفتمین و هشتمین جام اروپایی (۱۹۸۰–۲۰۰۰) [ویرایش] رئالی‌ها در اوایل دهه هشتاد، وضعیت چندان مناسبی نداشتند و نتوانستند لالیگا را فتح کنند تا اینکه گروهی از بازیکنان لیگ اسپانیا به تیم آمدند و با خود موفقیت را به همراه داشتند.[۱۸] یک روزنامه نگار اسپانیایی عنوان کرکس‌ها را برای آن تیم انتخاب کرد که به‌خاطر ۵ بازیکن فوق‌العاده آن بود که شامل امیلیو بوتراگوئنو، مانوئل سانچز، مارتین وازکوئز، میشل و میخل پاردخا می‌شد.[۱۹] کرکس‌ها (که بعداً با رفتن پاردخا به رئال ساراگوسا، به گروهی ۴ نفره تبدیل شد)، در کنار بازیکنانی چون فرانسیسکو بویو که دروازه‌بان تیم بود و یا مهاجم خود، هوگو سانچز، یکی از بهترین تیم‌های نیمه دوم دهه ۸۰ در اسپانیا و اروپا بودند و موفق شدند ۲ جام یوفا، ۵ لیگ اسپانیا پیاپی، یک جام حذفی اسپانیا و ۳ سوپر کاپ اسپانیا را کسب کنند.[۱۹] اما این تیم رویایی و گروه کرکس‌ها، در اوایل دهه ۹۰ و با جدایی امیلی بوتراگونو، مارتین وازکوئز و میشل از تیم، از هم پاشید.[۲۰] در سال ۱۹۹۶، لورنسو سانز، مدیر باشگاه، تصمیم گرفت تا فابیو کاپلو را به عنوان مربی تیم انتخاب کند. گرچه دوران مربیگری کاپلو تنها یکسال طول کشید اما آنها توانستند عنوان قهرمانی را کسب کنند و بازیکنانی چون روبرتو کارلوس، پدراگ میاتوویچ، داور شوکر و کلارنس سیدورف برای تقویت تیمی که خود بازیکنانی چون رائول، فرناندو هیرو، ایوان زامورانو و فرناندو ردوندو را داشت، به تیم اضافه شدند تا اینکه تیم توانست با این بازیکنان (به همراه فرناندو مورینتسی که در سال ۱۹۹۷ به تیم آمد) تحت هدایت یاپ هینکس پس از ۳۳ سال انتظار، هفتمین جام اروپایی خود را کسب کنند. آنها در فینال به لطف تک گل میاتوویچ موفق شدند یوونتوس را شکست دهند.[۲۱] دو سال بعد نیز ئالی‌ها موفق شدند تا با درخشش رائول، هشتمین جام اروپایی خود را با شکست ۳-۰ والنسیا کسب کنند.[۲۲] دوره کهکشانی‌ها، عصر کالدرون و دو مدیریت پرز (۲۰۰۰ تاکنون) [ویرایش] در جولای سال ۲۰۰۰، فلورنتینو پرز به عنوان مدیر باشگاه انتخاب شد.[۲۳] وی در وعده‌های انتخاباتیش، قول برطرف کردن بدهی‌های سنگین باشگاه، افزایش امکانات و مدرن کردن باشگاه را داده بود هرچند که وعده اصلی وی، امضای قرارداد با لوئیز فیگو، ستاره آن زمان بارسلونا بود.[۲۴] در همان سال بود که پرز با صرف هزینه‌های سنگین، تیمی را تشکیل داد که به‌خاطر داشتن ستارگان بزرگ، در سرتاسر جهان به نام «کهکشانی‌ها» معروف شد. بازیکنان بزرگی چون زیدان، رونالدو، فیگو، کارلوس، رائول و بکهام از جمله ستارگان آن روزهای رئال مادریدی بودند که ویسنته دل بوسکه را به عنوان سرمربی خود می‌دید. اما با وجود این هزینه‌ها و کسب نهمین‌جام اروپایی و کسب قهرمانی لالیگا، پرز تصمیم گرفت تا دلبوسکه را برکنار کند، که همینکار وی باعث شد تا سفیدها در طی ۳ سال آینده، موفق به کسب هیچ جامی نشوند تا پرز از کار برکنار شود.[۲۱] بازیکنان رئال در حال جشن گرفتن به‌خاطر قهرمانی در سوپرکاپ اسپانیا در سال ۲۰۰۸[۲۵] در ادامه و در سال ۲۰۰۶ بود که رامون کالدرون به عنوان مدیر جدید باشگاه انتخاب شد. کالدرون بلافاصله کاپلو را مجدداً به عنوان مربی تیمش انتخاب کرد تا طلسم قهرمان نشدن تیم را بشکند. آنها برای اولین‌بار در طی ۴ سال گذشته، موفق به کسب جام شدند و لالیگا را با کاپلو فتح کردند. اما با این وجود، کاپلو بازهم یک فصل تنها در تیم دوام آورد و مجدداً اخراج شد.[۲۶] رئالی‌ها موفق شدند فصل بعد نیز ۳۱مین قهرمانی خود را در لالیگا کسب کنند که این برای اولین بار در طی ۱۸ سال گذشته بود که دو سال پیاپی این جام را کسب کردند.[۲۷] در ژوئن ۲۰۰۹ و پس از ۲ سال ناکامی تیم و برکناری کالدرون، پرز مجدداً به عنوان مدیر باشگاه انتخاب شد.[۲۸][۲۹] پرز مجدداً سیستم کهکشانی‌های خود را پیش گرفت. وی ابتدا کاکا را از تیم میلان خرید[۳۰] و پس از آن کریستیانو رونالدو را از منچستر یونایتد با رقم ۹۶ میلیون یورو خریداری کرد که یک رکورد تاریخیست.[۳۱] رئالی‌ها با وجود خریدن بازیکنانی چون رونادو، کاکا و آلونسو، نتوانستند زیر نظر مانوئل پلگرینی، جامی را کسب کنند و پرز وی را برکنار کرد. پس از آن، بعد از چندین روز مذاکره با ماسیمو موراتی، مدیر اینتر میلان ایتالیا، پرز توانست وی را راضی کند که اجازه خروج مربی خود، خوزه مورینیو را که برای آنها ۳ جام کسب کرده بود را بدهد تا مورینیو به عنوان مربی جدید تیم انتخاب و شروع بکار کند.[۳۲] آنها اولین جام خود با مورینیو را در سال ۲۰۱۰، با برد یک بر صفر خود برابر بارسلونا و در فینال جام حذفی بدست آوردند. همچنین در سال بعد (۲۰۱۱) لالیگا را با غلبه بر باسلونا و سلطه شکنی این تیم از ان خود کردند[۳۳] آرم و لباس [ویرایش] آرم باشگاه [ویرایش] آرم‌های باشگاه رئال از ابتدا تاکنون[۳۴] طراحی ابتدایی آرم باشگاه، بسیار ساده بود. این آرم متشکل از سه حرف MCF بود که ۳ حرف ابتدای نام باشگاه (Madrid Club de Fútbol) بود که در زمینه‌ای آبی طراحی شده بود و بر روی لباس سفید تیم قرار داشت. در سال ۱۹۰۸ بود که اولین تغییر در آرم باشگاه رخ داد و برای زیباتر شدن آرم، نوشته‌ها درون یک دایره قرار گرفتند.[۳۵] تغییرات بعدی، تغییرات جزئی بودند تا اینکه در سال ۱۹۲۱، شاه آلفونسو سیزدهم، برای نشان دادن حمایت خود از تیم، عنوان رئال (رویال که تغریبا معنی سلطنتی می‌دهد) را به تیم اهدا کرد[۳۶] و بدین منظور در آرم باشگاه تغییراتی ایجاد شد و شکل یک تاج بر روی آرم باشگاه قرار گرفت.[۳۵] اما در سال ۱۹۳۱ که آلفونسو از حکومت کنار رفت، هم کلمه رئال از نام باشگاه حذف شد و هم شکل تاج از روی آرم باشگاه برداشته شد و بجای آن، خطی تیره بر روی آرم باشگاه قرار گرفت.[۹] در سال ۱۹۴۱ و دو سال بعد از جنگ‌های داخلی، مجدداً کلمه رئال به نام باشگاه اضافه شد و تاج پادشاهی نیز به بالای آرم باشگاه افزوده شد.[۱۰] این آرم تا سال ۱۹۹۷ تغییری نکرد تا اینکه در این سال تغییر جزئی داشت و برای آخرین بار در سال ۲۰۰۱ بود که باشگاه برای مدرن کردن آرم و بروزرسانی آن، آرم را تغییر داد که البته تغییراتی جزئی بودند از جمله خطی که از وسط آن می‌گذشت، به رنگ آبی متمایل شد.[۳۵] لباس تیم [ویرایش] از همان ابتدا، لباس خانگی رئالی‌ها، یکدست سفید بود هرچند که یک خط تیره از وسط آن می‌گذشت (این خط بعدها از لباس حذف شد اما در آرم باشگاه باقی ماند). البته در آن زمان جوراب‌های بازیکنان، رنگ آبی داشت در حالی که اکنون به رنگ سفید است.[۸][۳۷] در سال ۱۹۰۲ بود که لباس‌های راه‌راه، یکدست سفید شدند و جوراب‌های آبی رنگ، سیاه شدند.[پ ۱] در سال ۱۹۴۷ بود که مدیر باشگاه، تصمیم گرفت تا به پیراهن‌های بازیکنان، دکمه اضافه کند و آرم باشگاه را، روی سینه سمت چپ بازیکنان اضافه کرد (چیزی که تاکنون نیز تغییر نکرده‌است). همچنین در نوامبر ۱۹۴۷ در بازی برابر اتلتیکو مادرید، رئالی‌ها به نخستین تیم اسپانیایی تبدیل شدند که لباسشان دارای شماره شد.[۱۰] لباس خارج از خانه رئالی‌ها نیز از همان ابتدا یا سیاه کامل بوده‌است یا کاملاً ارغوانی و هیچ گاه تغییر نکرده‌است. لباس تیم اکنون توسط آدیداس تولید می‌شود که این اتفاق از سال ۱۹۹۸ شروع شد.[۳۸][۳۹] اولین حامی مالی تیم، شرکت «زانوسی» بود که از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۵ حامی مالی تیم بود. سپس حامیان مالی ای چون «پارمالات» با تیم بودند تا اینکه تیم با شرکت «تکا» قراردادی بلند مدت را از سال ۱۹۹۲ بست.[۴۰][۴۱] این قرارداد تا سال ۲۰۰۱ ادامه داشت تا اینکه رئالی‌ها به این قرارداد پایان دادند. آنها ابتدا آدرس سایت اینترنتی خود را به مدت یکسال بر روی لباس خود نوشته بودند تا تبلیغ سایت خود را بکنند. بعد از آن در سال ۲۰۰۲، باشگاه با شرکت زیمنس قرار داد بست. سپس در سال ۲۰۰۸، کمپانی آسیایی «بن کیو» حامی مالی تیم شد و آرم این کمپانی بر روی لباس تیم قرار گرفت.[۴۲] اسپانیر فعلی تیم نیز Bwin است که به‌خاطر مشکلات مالی بن کیو، باشگاه مجبور به تغییر حامی مالی شد.[۴۳][۴۴] حامیان مالی و طراح‌های لباس تیم از سال ۱۹۸۰ تاکنون [ویرایش] زمان طراح حامی مالی ۱۹۸۰-۱۹۸۲ آدیداس بدون حامی مالی ۱۹۸۲-۱۹۸۵ زانوسی ۱۹۸۵-۱۹۸۹ هامل پارمالت ۱۹۸۹-۱۹۹۱ رنی پیکات ۱۹۹۱-۱۹۹۲ اوتایا ۱۹۹۲-۱۹۹۴ تکا ۱۹۹۴-۱۹۹۸ کِلمه ۱۹۹۸-۲۰۰۱ آدیداس ۲۰۰۱-۲۰۰۲ RealMadrid.com ۲۰۰۲-۲۰۰۶ زیمنس ۲۰۰۶-۲۰۰۷ بن‌کیو ۲۰۰۷-تاکنون bwin.com ورزشگاه [ویرایش] چامارتین [ویرایش] نوشتار اصلی: ورزشگاه چامارتین در سال ۱۹۱۲ بود که تیم به کمپ O'Donnell رفت و به مدت ۱۱ سال، آنجا زمین خانگی تیم محسوب می‌شد.[۴۵] بعد از آن تیم به مدت یکسال به ورزشگاه ۸ هزار نفری Ciudad Lineal رفت. بعد از آن اینبار نوبت چامارتین بود که زمین اختصاصی تیم شود. این ورزشگاه در ۱۷ می۱۹۲۳ و در بازی با نیوکاسل یونایتد برای اولین بار مورد استفاده قرار گرفت.[۴۶] ورزشگاهی با گنجایش بیش از ۲۲ هزار هوادار تیم که اولین قهرمانی رئالی‌ها در لیگ نیز در آن به ثبت رسید.[۸] سانتیاگو برنابئو [ویرایش] نوشتار اصلی: ورزشگاه سانتیاگو برنابئو پس از آن و در سال ۱۹۴۳ که سانتیاگو برنابئو به عنوان مدیر باشگاه انتخاب شد، تغییری در استادیوم تیم ایجاد شد. برنابئو معتقد بود که چامارتین آنقدر که باید بزرگ نیست و در حد و اندازه رئال نیست. به همین دلیل دستور ساخت ورزشگاهی جدید را صادر کرد که در ۱۴ دسامبر ۱۹۴۷ افتتاح شد.[۱۰][۴۷] این ورزشگاه، همان سانتیاگو برنابئو کنونی است (البته این نام را بعد از مرگ برنابئو در سال ۱۹۵۵ به دست آورد). نخستین بازی که در این ورزشگاه انجام شد، بین رئال مادرید و بلننسه پرتغال بود که با برتری ۳-۱ سفیدهای مادرید به پایان رسید. نخستین کسی که در این ورزشگاه گل زد نیز، سابینو باریناگا بود که گل نخست تیمش در همین بازی را زد.[۱۰] بازسازی‌ها [ویرایش] ورزشگاه بارها دچار تغییر میزان گنجایش شد. مثلاً برای نخستین بار ورزشگاه در سال ۱۹۵۳ به گنجایش ۱۲۰ هزار هوادار رسید.[۴۸][۴۹] اما پس از آن بارها گنجایش ورزشگاه کمتر از قبل می‌شد (آخرین بازی که این اتفاق افتاد، در سال ۱۹۹۸ بود که یوفا اعلام کرد تمام هواداران تیم باید بر روی صندلی نشسته باشند). آخرین بازسازی ورزشگاه نیز در سال ۲۰۰۳ روی داد که حدود ۵ هزار صندلی دیگر به ورزشگاه افزوده شد تا گنجایشش به ۸۰٬۳۵۴ نفر برسد. همچنین اعلام شده‌است که قرار است به‌زودی برای ورزشگاه یک سقف ساخته شود.[۱۰][۴۷] سابقه [ویرایش] نمایی از سانتیاگو برنابئو قبل از آغاز فینال لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۱۰[۵۰] برنابئو در سال ۱۹۶۴ میزبان فینال جام ملت‌های اروپا بود. در سال ۱۹۸۲، فینال رقابت‌های جام جهانی در آن برگزار شد. این ورزشگاه همچنین میزبان ۴ فینال رقابت‌های اروپایی بوده‌است. در سال‌های ۵۷، ۶۹ و ۸۰ این ورزشگاه میزبان جام اروپایی بود. در سال ۲۰۱۰ نیز فینال لیگ قهرمانان اروپا در آن برگزار شد.[۵۱] برنابئو داراری ایستگاه مترو مخصوص به خود است که نامش سانیتاگو برنابئوست.[۵۲] در نوامبر ۲۰۰۷ نیز این ورزشگاه از طریق یوفا ۵ ستاره شد (بیشترین میزان دریافت ستاره).[۵۳] سایر ورزشگاه‌ها [ویرایش] در می ۲۰۰۶ نیز ورزشگاه آلفردو دی استفانو افتتاح شد که در نزدیکی مکانی قرار دارد که تیم در آن معمولاً تمرین می‌کند. اولین بازی انجام شده در آن نیز بین رئال مادرید و Stade de Reims برگزار شد که یادآور فینال جام اروپایی در سال ۱۹۵۶ بود. رئالی‌ها آن بازی را با ۶ گل سرخیو راموس، آنتونیو کاسانو (۲ گل)، روبرتو سولدادو (۲ گل) و خواردو با برد پشت سر گذاشتند.[۵۴] هواداران [ویرایش] در اکثر بازیها خانگی تیم، اکثریت هواداران را کسانی تشکیل می‌دهند که «دارندگان بلیط سالانه» هستند که به طور میانگین، ۶۸٬۶۷۰ هزار هوادار در هر بازی می‌شوند.[۵۵] برای تبدیل شدن به یکی از این هواداران، شخص باید به یکی از اعضای باشگاه تبدیل شود که برای اینکار باید عضو یکی از ۱۸۰۰ گروه رسمی که حامی باشگاه هستند، شود که این گروه‌ها در اسپانیا و سایر نقاط جهان هستند. رئالی‌ها دارای رکورد بیشترین میزان تماشاچی در تاریخ اسپانیا هستند به طور میانگین، برای هر بازی تیم، ۶۵،۰۰۰ هزار هوادار به ورزشگاه می‌آید. در فصل ۰۵-۲۰۰۴، آنها با میانگین ۷۱٬۹۰۰ نفر، در رده دوم برترین‌ها قرار گرفتند.[۵۶][پ ۲] ارزش/سهام باشگاه [ویرایش] پرز در دوره نخست ریاستش، رئال را از خطر ورشکستگی نجات داد[۵۷] زیر نظر فلورنتینو پرز (۲۰۰۰-۲۰۰۶) بود که باشگاه تلاش خود را برای تبدیل شدن به ثروتمندترین تیم دنیا آغاز کرد.[۵۸] باشگاه بخشی از زمین تمرین خود را به شهر مادرید فروخت و سایر قسمت‌ها را نیز به بخش‌های خصوصی فروخت. فروش این زمین‌ها، باعث شد تا باشگاه بتواند بدهیهای خود را پرداخت کند که همین راه را برای خرید ستارگان گران قیمتی چون زیدان، فیگو، رونالدو و بکهام باز کرد.[۵۹] فروش زمین‌های تیم، باعث شد تا پرز بتواند بدهی‌های تیم (حدود ۲۷۰ میلیون یورو) را پرداخت کند و بتواند بازیکنان بزرگ را به تیم بیاورد که خود اینکار نیز باعث تبلیغات بزرگ برای تیم شد. البته با وجود موفقیت خیره کننده پرز در برطرف کردن بدهی‌ها و افزایش بی سابقه سهام و ارزش باشگاه، همیشه از وی ایراد گرفته می‌شد که بیش از آنکه به شرایط بازی تیم توجه کند، به فکر مسائل اقتصادی باشگاه‌است.[۶۰] با وجود برکنار شدن پرز، موفقیت تیم در زمینه اقتصادی، ادامه داشت و کاملاً مشهود بود طوری که در دسامبر سال ۲۰۰۷، آنها به عنوان با ارزش‌ترین تیم فوتبال در قاره اروپا انتخاب شدند.[۶۱] در سال ۲۰۰۸ نیز آنها با ارزشی به میزان ۹۵۱ میلیون یورو (۶۴۰ میلیون پوند - ۱٫۲۸۵ میلیارد دلار)، به عنوان دومین تیم فوتبال پر ارزش در دنیا انتخاب شدند.[۶۲] تنها باشگاه منچستر یونایتد بود که ارزشش بیشتر از رئال مادرید بود (با ارزش ۱٫۳۳۳ میلیارد یورو).[۶۳] در سال ۲۰۱۰ نیز مشخص شد که رئالیها دارای بیشترین میزان گردش مالی در جهان فوتبال بوده‌اند.[۶۴] در سپتامبر ۲۰۰۹ نیز اعلام شد که آنها قصد دارند تا مجموعه تفریحی مخصوص خود را تأسیس کنند که این اتفاق تا سال ۲۰۱۳ خواهد افتاد که این نیز بخشی دیگر از راهکارهای اقتصادی پرز است.[۶۵] در تحقیقی که از طریق دانشگاه هاروارد انجام شد، مشخص شد که رئال یکی ۲۰ مارک (برند) اول در دنیاست. آنها تنها تیم در دنیا هستند که مدیران باشگاه نیز بمانند بازیکنان تیم، کاملاً شناخته شده‌اند. همچنین در همین تحقیق مشخص شد تعداد زیادی از افراد معروف و سرشناس دنیا، طرفدار و حامی این تیم هستند. در همین تحقیق، میزان هوادارن تیم، حداقل ۲۸۰ میلیون هوادار در سرتاسر جهان تخمین زده شده‌است که آنها را در فاصله زیادی با تیم دوم، یعنی منچستر یونایتد قرار می‌دهد. آنها همچنین دارای میزان بالاترین رقم برای فروش حق پخش بازیهایشان هستند.[۶۶] در سال ۲۰۱۰ نیز از طریق مجله فوربس مشخص شد که در فصل ۰۹-۲۰۰۸، ارزش باشگاه به میزان ۹۹۲ میلیون یورو (۱٫۳۲۳ میلیارد دلار) است که البته بازهم در این میان باشگاه انگلیسی منچستر یونایتد، از آنها بالاتر است.[۶۷][۶۸] همچنین براساس گزارش دلویت، باشگاه در همان بازده زمانی، سودی بیش از ۴۰۰ میلیون یورو داشته که در این مورد، آنها بهترین در دنیا بودند.[۶۹] در کنار بارسلونا، اتلتیکو مادرید و اوساسونا، رئالی‌ها نیز به عنوان یک سازمان ثب شده‌اند که با اینکار، امکان خرید و سهیم شدن در سهام آن اصلاً وجود ندارد[پ ۳] و تنها می‌شود عضو آن شد. این اعضا بمانند یک مجلس هستند که در بالاترین قسمت تیم حضور دارند.[۷۰] تا سال ۲۰۱۰، رئالی‌ها دارای ۶۰ هزار عضو بودند.[۷۱] در پایان سال ۱۰-۲۰۰۹ نیز اعلام شد که رئالی‌ها ۲۴۴٫۶ میلیون دلار بدهی دارند (مانند حقوق بازیکنان و...) که در مقایسه همین زمان در سال قبل، حدود ۸۲ میلیون دلار کمتر شده‌است.[۷۲] رکوردها و افتخارات باشگاه [ویرایش] وضعیت آماری تیم [ویرایش] نوشتار اصلی: فهرست رکوردها و آمار باشگاه رئال مادرید "رائول دارای رکورد بیشترین بازی و بیشترین گل زده در رئال مادرید است[۷۳] تعداد حضور [ویرایش] رائول دارای رکورد بیشترین تعداد حضور در رئال است. رائول از سال ۱۹۹۴ تا آوریل سال ۲۰۱۰ در ۷۴۱ بازی برای رئال مادرید حضور داشته‌است. مانوئل سانچز با ۷۱۱ بازی در رده دوم بیشترین تعداد بازی در تیم است.[۷۴] در درون دروازه نیز، ایکر کاسیاس با ۶۰۰ حضور در درون دروازه تیم، رکورددار است. لوئیز فیگو پرتغالی نیز با ۱۲۷ بازی ملی (۴۷ بازی در زمان حضور در رئال) بین المللی‌ترین بازیکن تیم است (دارای بیشترین بازی ملی).[۷۵] گل‌ها [ویرایش] رکورد بیشترین گل زده نیز در اختیار رائول است. وی با زدن ۳۲۳ گل در ۷۴۱ حضور خود در رئال، رکورددار است.[۷۳] همچنین ۴ بازیکن دیگر هستند که بیش از ۲۰۰ گل برای رئال به ثمر رساندند. آلفردو دی استفانو (۱۹۵۳ تا ۱۹۶۴)، کارلوس سانتیانا (۱۹۷۱ تا ۱۹۸۸)، فرانس پوشکاش (۱۹۵۸ تا ۱۹۶۶) و هوگو سانچز (۱۹۸۵ تا ۱۹۹۲) افرادی هستند که بیش از ۲۰۰ گل برای این تیم زدند. همچنین سانچز با زدن ۳۸ گل در لیگ سال ۹۰-۱۹۸۹، تا سال ۲۰۱۰، دارای بیشترین تعداد گل زده در یک فصل و در مسابقات لیگ بود که کریستیانو رونالدو با زدن ۴۰ گل در یک فصل، رکورد وی را شکست و رکورد بیشترین گل زده در یک فصل لالیگا را به نام خود ثبت کرد.[۷۶] همچنین ۴۹ گل زده دی استفانو در ۵۸ بازی اروپایی، تا چند دهه بیشترین تعداد گل زده در رقابت‌های اروپایی بود که آن را ابتدا رائول در سال ۲۰۰۵ شکست و سپس در سال ۲۰۱۱، رونالدو با زدن ۵۳ گل در در ۵۴ مسابقه، مجددا این رکورد را شکست و رکورد جدیدی بنام خود ثبت کرد.[۷۷] سریع‌ترین گل تاریخ باشگاه را نیز رونالدو برزیلی در دسامبر ۲۰۰۳ و بازی برابر اتلتیکو مادرید و در ثانیه ۱۵ به ثمر رساند.[۷۸] آمار لیگ [ویرایش] از زمانیکه آمارها به طور دقیق محاسبه می‌شوند، رکورد بیشترین حضور تماشاگر، مربوط به یک بازی جام حذفی در سال ۲۰۰۶ است که ۸۳٬۳۲۹ هوادار در ورزشگاه در حالی حضور داشتند که گنجایش سانتایگو برنابئو، حدود ۳ هزار نفر کمتر از آن بود.[۷۹] میانگین تعداد تماشاچیان تیم نیز در فصل ۰۸-۲۰۰۷ به ۷۶٬۲۳۴ نفر رسید که در کل لیگ‌های اروپایی در آن فصل، یک رکورد بود.[۸۰] رتالی‌ها همچنین با کسب ۳۱ عنوان قهرمانی (تا فصل ۰۸-۲۰۰۷) رکوردار تعداد قهرمانی در لیگ اسپانیا هستند. همچنین آنها دوبار و در سال‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۵ و ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۰ ۵ بار متوالی قهرمان لیگ اسپانیا شدند که در این مورد نیز رکوردار هستند.[۵۵] همچنین اعضای این تیم از ۱۷ فوریه ۱۹۵۷ تا ۷ مارس ۱۹۶۵، در ۱۲۷ بازی رسمی شکست نخوردند که در لالیگا یک رکورد است.[۸۱] آمار اروپایی [ویرایش] تاریخ بازدید=۲۰ آوریل ۲۰۱۱ رئالی‌ها همچنین با ۹ قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا و با ۲۱ بار حضور در مرحله نیمه نهایی این رقابت‌ها، رکوردار هستند.[۸۳] رائول نیز با ۶۶ گل زده در ۶۸ بازی، دارای بیشترین گل زده در تاریخ این رقابت‌هاست که همگی آنها را با لباس رئال به ثمر رسانده‌است. رئالی‌ها همچنین دارای رکورد ۱۵ حضور متوالی در رقابت‌های جام اروپایی هستند که از ۱۹۵۶ آغاز شد و تا ۱۹۷۰ ادامه داشت.[۸۴] خرید و فروش بازیکن [ویرایش] در ژوئن ۲۰۰۹ باشگاه رکورد گران قیمت‌ترین خرید تاریخ فوتبال -که در اختیار خودش بود- را شکست. آنها با پرداخت ۹۶ میلیون یورو (۱۳۱٫۵ میلیون دلار-۸۰ میلیون پوند) به باشگاه منچستر یونایتد، کریستیانو رونالدو را خریدند.[۸۲] رکور قبلی که ۷۶ میلیون یورو (بیش از ۱۰۰ میلیون دلار-۴۸٫۵ میلیون پوند)بود، برای خرید زین الدین زیدان از تیم یوونتوس و در سال ۲۰۰۱ پرداخت شده بود که تا قبل از خرید کاکا، گران قیمت‌ترین خرید تاریخ فوتبال بود. البته خرید کاکا از آ. ث. میلان نیز تنها چند روز در صدر گران قیمت‌ترین خریدها بود چراکه چند روز بعد، کریستیانو به رئال پیوست و رکود کاکا را شکست. رکورد گران قیمت‌ترین فروش باشگاه نیز در دسامبر ۲۰۰۸ و در حالی رخ داد که روبینیو با ۴۷ میلیون یورو (۳۲٫۵ میلیون پوند) به تیم منچستر سیتی پیوست.[۸۵] افتخارات باشگاه [ویرایش] در مجموع، رئالی‌ها با کسب ۵۷ جام، موفق‌ترین تیم در تاریخ اسپانیا و اروپا هستند. آنها همچنین با کسب ۱۵ جام بین المللی، یکی از پرافتخارترین تیم‌های دنیا هستند. آنها از این نظر در رده دوم پرافتخارترین تیم‌های اروپا هستند و در جهان، در رده چهارم قرار دارند. آنها همچنین با کسب ۳۲ جام، پرافتخارترین تیم لالیگا، و با ۹ جام، پرافتخارترین تیم در رقابت‌های جام اروپایی/لیگ قهرمانان اروپا محسوب می‌شوند. در ۲۳ دسامبر ۲۰۰۰ نیز باشگاه از طرف فیفا، به عنوان موفق‌ترین تیم قرن بیستم انتخاب شد.[۸۶] آنها همچنین نشان لیاقت و شایستگی را از فیفا دریافت کرده‌اند.[۸۷] به علاوه، آنها برای بازی در لیگ قهرمانان اروپا، لباس‌های ویژه‌ای می‌پوشند که مخصوص تیم‌هاییست که دارای بیش از ۵ عنوان قهرمانی در این رقابت‌ها هستند.[۱۳] نمونه‌هایی از جام‌های کسب شده باشگاه جایزه بهترین باشگاه قرن از فیفا. جام لیگ برتر در سال ۲۰۰۸ میلادی. نُه جام اروپایی در موزه باشگاه. سوپرجام اروپا در سال ۲۰۰۲ میلادی. رقابت‌های داخلی [ویرایش] لالیگا [ویرایش] نمایی از جام‌های کسب شده باشگاه قهرمانی: ۳۲ بار در سال‌های: ۱۹۳۱–۳۲, ۱۹۳۲–۳۳, ۱۹۵۳–۵۴, ۱۹۵۴–۵۵, ۱۹۵۶–۵۷, ۱۹۵۷–۵۸, ۱۹۶۰–۶۱, ۱۹۶۱–۶۲, ۱۹۶۲–۶۳, ۱۹۶۳–۶۴, ۱۹۶۴–۶۵, ۱۹۶۶–۶۷, ۱۹۶۷–۶۸, ۱۹۶۸–۶۹, ۱۹۷۱–۷۲, ۱۹۷۴–۷۵, ۱۹۷۵–۷۶, ۱۹۷۷–۷۸, ۱۹۷۸–۷۹, ۱۹۷۹–۸۰, ۱۹۸۵–۸۶, ۱۹۸۶–۸۷, ۱۹۸۷–۸۸, ۱۹۸۸–۸۹, ۱۹۸۹–۹۰, ۱۹۹۴–۹۵, ۱۹۹۶–۹۷, ۲۰۰۰–۰۱, ۲۰۰۲–۰۳, ۲۰۰۶–۰۷, ۲۰۰۷–۰۸, ۲۰۱۱–۱۲ نایب قهرمانی: ۱۹ بار در سال‌های: ۱۹۲۸–۲۹, ۱۹۳۳–۳۴, ۱۹۳۴–۳۵, ۱۹۳۵–۳۶, ۱۹۴۱–۴۲, ۱۹۴۴–۴۵, ۱۹۵۸–۵۹, ۱۹۵۹–۶۰, ۱۹۶۵–۶۶, ۱۹۸۰–۸۱, ۱۹۸۲–۸۳, ۱۹۸۳–۸۴, ۱۹۹۱–۹۲, ۱۹۹۲–۹۳, ۱۹۹۸–۹۹, ۲۰۰۴–۰۵, ۲۰۰۵–۰۶, ۲۰۰۸–۰۹, ۲۰۰۹–۱۰[۸۸] جام حذفی [ویرایش] قهرمانی: ۱۸ بار در سال‌های: ۱۹۰۵, ۱۹۰۶, ۱۹۰۷, ۱۹۰۸, ۱۹۱۷, ۱۹۳۴, ۱۹۳۶, ۱۹۴۶, ۱۹۴۷, ۱۹۶۲, ۱۹۷۰, ۱۹۷۴, ۱۹۷۵, ۱۹۷۹–۸۰, ۱۹۸۱–۸۲, ۱۹۸۸–۸۹, ۱۹۹۲–۹۳, ۲۰۱۰-۱۱ نایب قهرمانی: ۱۹ بار در سال‌های: ۱۹۰۳, ۱۹۱۶, ۱۹۱۸, ۱۹۲۴, ۱۹۲۹, ۱۹۳۰, ۱۹۳۳, ۱۹۴۰, ۱۹۴۳, ۱۹۵۸, ۱۹۶۰, ۱۹۶۱, ۱۹۶۸, ۱۹۷۸–۷۹, ۱۹۸۲–۸۳, ۱۹۸۹–۹۰, ۱۹۹۱–۹۲, ۲۰۰۱–۰۲, ۲۰۰۳–۰۴[۸۹] سوپرکاپ [ویرایش] قهرمانی: ۸ بار در سال‌های: ۱۹۸۸, ۱۹۸۹*, ۱۹۹۰, ۱۹۹۳, ۱۹۹۷, ۲۰۰۱, ۲۰۰۳, ۲۰۰۸, ۲۰۱۲ نایب قهرمانی: ۳ بار در سال‌های: ۱۹۸۲, ۱۹۹۵, ۲۰۰۷ (*: قهرمان شدن هم در لیگ هم در جام حذفی)[۹۰] رقابت‌های اروپایی [ویرایش] لیگ قهرمانان اروپا [ویرایش] قهرمانی: ۹ بار در سال‌های: ۱۹۵۵–۵۶*, ۱۹۵۶–۵۷, ۱۹۵۷–۵۸, ۱۹۵۸–۵۹, ۱۹۵۹–۶۰, ۱۹۶۵–۶۶, ۱۹۹۷–۹۸, ۱۹۹۹–۲۰۰۰, ۲۰۰۱–۰۲ نایب قهرمانی: ۳ بار در سال‌های: ۱۹۶۱–۶۲, ۱۹۶۳–۶۴, ۱۹۸۰–۸۱ (*: اولین قهرمان تاریخ این جام)[۹۱] جام یوفا/لیگ اروپا [ویرایش] قهرمانی: ۲ بار در سال‌های: ۱۹۸۴–۸۵, ۱۹۸۵–۸۶ جام در جام اروپا [ویرایش] قهرمانی: ۲ بار در سال‌های: ۱۹۷۰–۷۱, ۱۹۸۲–۸۳[۹۲] سوپرکاپ اروپا [ویرایش] قهرمانی: ۲ بار در سال: ۲۰۰۲ و ۲۰۱۱ نایب قهرمانی: ۲ بار در سال‌های: ۱۹۹۸, ۲۰۰۰[۹۳] جام لاتین [ویرایش] قهرمانی: ۲ بار در سال‌های: ۱۹۵۵, ۱۹۵۷[۹۴] بین المللی [ویرایش] جام بین المللی/جام باشگاه‌های جهان [ویرایش] قهرمانی: ۳ بار در سال‌های: ۱۹۶۰, ۱۹۹۸, ۲۰۰۲ نایب قهرمانی: ۲ بار در سال‌های: ۱۹۶۶, ۲۰۰۰[۹۵] رقابت‌های تاریخی [ویرایش] ال کلاسیکو [ویرایش] در اکثر لیگ‌های جهان، بین دو تیم رقابتی شدید وجود دارد که بازی اول لیگ محسوب می‌شود. در مورد اسپانیا، این بازی، بازی رئال مادرید با بارسلونا است. بازی که با نام «ال کلاسیکو» در سطح جهان شناخته می‌شودو برترین نتیجه این دیدار ۱۱-۰ به سود رئال مادرید به پایان رسید.[۹۶] نتایج [ویرایش] در مجموع، از ۲۱۸ مسابقه‌ای که تاکنون بین دو تیم برگزار شده‌است، رئالی‌ها به ۸۷ برد، ۸۶ شکست و ۴۶ تساوی دست پیدا کرده‌اند.[۹۷] رقابت‌های داخلی اسپانیا [ویرایش] اولین بازی دو تیم در لیگ، در فوریه ۱۹۲۹ برگزار شد جاییکه رئال موفق شد ۲-۱ حریف خود را شکست دهد.[۹۸] آخرین دیدار دو تیم نیز در آوریل ۲۰۱۲ و در رقابت‌های لا لیگا اسپانیا برگزار شد که با نتیجه ۲-۱ با پیروزی رئال مادرید در زمین بارسلونا به پایان رسید.[۳۳][۹۹] در مجموع، از ۱۶۲ مسابقه بین دو تیم در لیگ برگزار شده که رئالی‌ها به ۶۳ برد، ۶۸ شکست و ۳۱ تساوی دست پیدا کرده‌اند. همچنین تاکنون رئالی‌ها ۲۶۳ گل به حریف زدند و ۲۷۲ گل دریافت کردند. رقابت اروپایی [ویرایش] در اوایل دهه ۶۰ بود که دو تیم دو بار با هم در رقابت‌های اروپایی رقابت کردند که آن برای اولین بار بود.[۱۰۰] دو تیم در مرحله نیمه‌نهایی به هم برخورد کردند که مادریدی‌ها در مجموع ۶-۲ تیم حریف را شکست دادند و به فینال رسیدند. اما سال بعد که در مرحله مقدماتی دو تیم به هم خوردند، در مجموع دو بازی رفت‌وبرگشت، این بارسلونایی‌ها بودند که ۴-۳ حریف را شکست دادند.[۱۰۱] یکی از مهمترین رقابت اروپایی دو تیم نیز در فصل ۰۲-۲۰۰۱ رقم خورد جاییکه رسانه‌های اسپانیا آن را بازی قرن نامگذاری کردند و بیش از ۵۰۰ میلیون نفر آن را مشاهده کردند.[۱۰۲] این بازی بازهم در مرحل نیمه‌نهایی برگزار می‌شد و رئالی‌ها در مجموع، ۳-۱ حریف خود را شکست دادند.[۱۰۳] آخرین دیدار اروپایی دو تیم به فصل ۲۰۱۰-۲۰۱۱ بر می‌گردد که در بازی رفت بارسلونا در سانتیاگو برنابئو با نتیجه ۲-۰ به پیروزی رسید و بازی برگشت در نیوکمپ ۱-۱ مساوی شد. به این ترتیب بارسا با حذف رئال راهی فینال لیگ قهرمانان اروپا شد. در مجموع، ۲ تیم ۸ بار در لیگ‌های اروپایی با هم پیکار کرده‌اند که سهم رئالی مادرید ۳ برد، ۲ شکست و ۳ تساوی بوده‌است. همچنین تاکنون رئالی‌ها ۱۳ گل به حریف زدند و ۱۰ گل دریافت کردند. نقل و انتقالات [ویرایش] با وجود اختلافات شدید دو تیم، نقل و انتقالات زیادی بین دو تیم انجام شده‌است. اما بازیکنانی که به طور مستقیم از تیم خود به حریف رفته‌اند، همیشه مورد غضب هواداران قرار گرفتند. شاید بهترین مثال آن، مربوط به فیگو باشد. بازیکن پرتغالی، در سال ۲۰۰۰ با رد پیشنهاد تیمش، به تیم رقیب، یعنی سفیدهای مادرید رفت. این حرکت فیگو، خشم بی پایان هواداران بارسا را به همراه داشت و فیگو همیشه در نیوکمپ مورد حمله هواداران بارسا قرار می‌گرفت. طوری که وقتی برای اولین بار با لباس رئال به ورزشگاه بارسلونا پا گذاشت، هواداران خشمگین بارسا، سر یک خوک را به سوی وی انداختند.[۱۰۴] در مجموع نیز ۲۱ بازیکن که سابقه بازی در بارسا را داشتند به رئال آمدند و در نقطه مقابل، ۱۲ بازیکن سابق رئال، لباس بارسا را به تن کردند.[۱۰۵] گران قیمت ترین خرید ها [ویرایش] گران قیمت ترین خرید این باشگاه، کریستیانو رونالدو است که در سال ۲۰۰۹ از تیم منچستر یونایتد و با قیمت ۸۰ میلیون یورو به این تیم پیوست. این انتقال رکورد بیشترین نقل و انتقالات در تاریخ فوتبال را شکست.[۱۰۶][۱۰۷] رکورد قبلی چند روز قبل و توسط همین باشگاه رقم زده شد بود و برای خرید کاکا از تیم آ.ث.میلان ایتالیا.[۱۰۸][۸۲] بازیکن از تیم قیمت انتقال(میلیون پوند)[۸۲][۱۰۹] تاریخ منبع ۱ کریستیانو رونالدو منچستر یونایتد ۸۰ جوئن ۲۰۰۹ [۱۰۶] ۲ کاکا آ.ث.میلان ۵۶ جوئن ۲۰۰۹ [۱۰۸] ۳ زین الدین زیدان یوونتوس ۴۵ جولای ۲۰۰۱ [۱۱۰][۱۱۱] ۴ لوئیز فیگو بارسلونا ۳۷ جولای ۲۰۰۰ [۱۱۲] ۵ کریم بنزما المپیک لیون ۳۰ جولای ۲۰۰۹ [۱۱۳] ۶ ژابی آلونسو لیورپول ۳۰ آگوست ۲۰۰۹ [۱۱۴] ۷ رونالدو اینتر میلان ۲۸ سپتامبر ۲۰۰۲ [۱۱۵] ۸ دیوید بکهام منچستر یونایتد ۲۵ جولای ۲۰۰۳ [۱۱۶][۱۱۷] ۹ نیکلاس آنلکا آرسنال ۲۳ آگوست ۱۹۹۹ [۱۱۸] ۱۰ آرین روبن چلسی ۲۱ آگوست ۲۰۰۷ [۱۱۹] گران قیمت ترین فروش ها [ویرایش] رکورد گران فیمت ترین فروش تاریخ باشگاه، با فروش روبینهو به منچستر سیتی و با رقم ۳۲.۵ میلیون یورو رقم خورد.[۱۲۰] بازیکن به تیم مبلغ انتقال(میلیون پوند)[۸۲][۱۰۹] تاریخ منبع ۱ روبینهو منچستر سیتی ۳۲.۵ سپتامبر ۲۰۰۸ [۱۲۰] ۲ نیکلاس آنلکا پاریس سنت جرمن ۲۲ جولای ۲۰۰۰ [۱۲۱] ۳ آرین روبن بایرن مونیخ ۲۲ آگوست ۲۰۰۹ [۱۲۲] ۴ مایکل اوون نیوکاسل ۱۷ سپتامبر ۲۰۰۵ [۱۲۳] ۵ کلود ماکلله چلسی ۱۶ سپتامبر ۲۰۰۳ [۱۲۴] ۶ وسلی اسنایدر اینتر میلان ۱۴ آگوست ۲۰۰۹ [۱۲۵] ۷ کلاس یان هونتلار آ.ث.میلان ۱۳ آگوست ۲۰۰۹ [۱۲۶] ۸ والتر ساموئل اینتر میلان ۱۱ آگوست ۲۰۰۵ [۱۲۷] شهرآورد مادرید [ویرایش] دیگر باشگاه بزرگ شهر مادرید، اتلتیکو مادرید است. این باشگاه توسط ۳ جوان باسکی و در سال ۱۹۰۳ به وجود آمد. انها خود را زیرشاخه تیم اتلتیک بیلبائو می‌داسنتند و جز مخالفان رئال مادرید بودند.[۱۲۸][۱۲۹] دلایل اختلاف [ویرایش] هوادارن رئال در حال تشویق تیم محبوب خود در دربی مادرید اتلتیکویی‌ها از نظر عنوان، بسیار ضعیف تر از رقیب خود هستند اما دلایل زیادی برای رقابت و دشمنی دو تیم وجود دارد که یکی از آنها، ژنرال فرانکوست. در واقع رئالیها در اکثر دوران تاریخ اسپانیا، تیم مقبول پادشاهان بوده‌اند در حالیکه اتلتیکویی‌ها، تیمی از مخالفان و شورشی‌ها بودند. در اوایل دوره فرانکو، این اتلتیکویی‌ها بودند که تیم محبوب بودند که در نیروی هوایی حضور داشتند اما سرانجام فرانکو به سمت رئال رفت و اختلافات دو تیم زیاد شد. حتی مکان ورزشگاه‌های دو تیم نیز، تفاوتشان را نشان می‌دهد. برنابئو در منظقه اشرافی شهر و در کنار بانکها و مراکز تجاری مهم شهر است در حالیکه ویسنته کالدرون در جنوب شهر قرار دارد. طرفداران رئال نیز بسیار بیشتر از تیم حریف هستند.[۱۳۰][۱۳۱] نتایج [ویرایش] دو تیم اولین دیدار خود را در ۲۱ فوریه ۱۹۲۹ در مقابل هم برگزار کردند که با برتری ۲-۱ رئال مادرید به پایان رسید.[۸] این بازی در ورزشگاه چارمتین برگزار شده بود. در سال ۱۹۵۹ نیز دو تیم اولین دیدار اروپایی خود را در مرحله نیمه نهایی جام اروپایی برگزار کردند که رئالی‌ها بازی اول را در زمین خود با نتیجه ۲-۱ بردند اما در بازی دوم اتلتیکویی‌ها با یک گل پیروز شدند تا بازی سوم برگزار شود که رئالیها بازهم ۲-۱ بازی را با برد پشت سر گذاشتند و به فینال رسیدند. البته اتلتکویی‌ها در جام حذفی اسپانیا، دوبار متوالی و در دو فینال در سال‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۶۱ موفق شدند رئال را شکست دهند و انتقام گرفتند.[پ ۴] در بین سال‌های ۱۹۶۱ تا ۱۹۸۹ که لالیگا زیرسلطه رئالی‌ها قرار داشت، تنها همین اتلتیکو بود که توان مقابله با این تیم را داشت و توانست ۴ جام در سال‌های ۱۹۶۶، ۱۹۷۰، ۱۹۷۳ و ۱۹۷۷ کسب کنند. در سال ۱۹۶۵ اتلتیکویی‌ها به نخستین تیمی تبدیل شدند که طی ۸ سال گذشته، رئال را در زمین خانگی توانستند شکست دهند. در طی سال‌های گذشته نیز رقابت دو تیم کاملاً یک طرفه بوده‌است.[۱۳۲] از فصل ۰۳-۲۰۰۲ به بعد که رئال موفق شدد با ۴ گل حریف را شکست دهد، تا به الان، ۱۸ بازیست که هنوز اتلتیکو موفق به شکست رئال نشده. آخرین بازی دو تیم نیز با برتری ۴-۱ رئال مادریدو هت تریک کریستیانو رونالدو همراه بود.[۱۳۳] در مجموع نیز رئال موفق به کسب ۸۰ پیروزی، ۳۱ تساوی ۳۵ شکست از بازی با اتلتیکو شده‌است. آنها همچنین ۲۶۹ گل زدند در حالیکه ۱۹۷ گل دریافت کردند.[۱۳۴] کهکشانی ها [ویرایش] برخی از بازیکن های کهکشانی رئال مادرید در یک تیم: دیوید بکهام زین الدین زیدان. لوئیس فیگو. فابیو کاناوارو. رائول. رونالدو. وضعیت تیم در لالیگا فصل ۲۰۱۱-۲۰۱۲ [ویرایش] رئال مادرید این فصل در لالیگا به در فاصله دو هفته به پایان لیگ به قهرمانی رسید. در لیگ قهرمانان باشگاه‌های اروپا در مرحله نیمه نهایی در مقابل تیم بایرن مونیخ شکست خورد و از راه یابی به فینال باز ماند. بازیکنان [ویرایش] لیست بازیکنان [ویرایش] لیست بازیکنان تا اکتبر ۲۰۱۱ به شرح زیر است:[۱۳۵] شماره نقش بازیکن ۱ دروازه‌بان ایکر کاسیاس (کاپیتان اول)[۱۳۶][۱۳۷] ۲ مدافع رافائل واران [۱۳۶][۱۳۷] ۳ مدافع پپه [۱۳۶][۱۳۷] ۴ مدافع سرخیو راموس (کاپیتان دوم)[۱۳۶][۱۳۷] ۵ مدافع فابیو کونترائو [۱۳۶][۱۳۷] ۶ هافبک سامی خدیرا [۱۳۶][۱۳۷] ۷ مهاجم کریستیانو رونالدو [۱۳۶][۱۳۷] ۸ هافبک کاکا [۱۳۶][۱۳۷] ۹ مهاجم کریم بنزما [۱۳۶][۱۳۷] ۱۰ هافبک مسعوت اوزیل [۱۳۶][۱۳۷] ۱۲ مدافع مارسلو (کاپیتان سوم)[۱۳۶][۱۳۷] ۱۳ دروازه‌بان آنتونیو آدان [۱۳۶][۱۳۷] ۱۴ هافبک ژابی آلونسو [۱۳۶][۱۳۷] ۱۵ هافبک مایکل اسین [۱۳۶][۱۳۷] 16 مدافع ریکاردو کاروالیو [۱۳۶][۱۳۷] ۱۷ مدافع آلوارو آربه‌لوآ [۱۳۶][۱۳۷] ۱۸ مدافع رائول آلبیول [۱۳۶][۱۳۷] ۱۹ الگو:Country data ;کروواسی هافبک لوکا مودریچ [۱۳۶][۱۳۷] ۲۰ مهاجم گونزالو ایگواین (کاپیتان چهارم)[۱۳۶][۱۳۷] ۲۱ هافبک کایخون [۱۳۶][۱۳۷] ۲۲ مهاجم آنخل دی ماریا [۱۳۶][۱۳۷] ۲۹ مهاجم موراتا [۱۳۶][۱۳۷] نقل و انتقالات [ویرایش] برخلاف سالهای گذشته، پرز و کادر مربیگری تیم، رو به خرید بازیکنان جوان آورد و از خرید ستارگان گران قیمت، خودداری کرد. بازیکنان خریداری شده به شرح زیر است: ش پ م ن س ت ق ز منابع ۵ AM شاهین ۲۲ دورتموند ۱۰ ۲۰۱۶ ۱۵ LW کونترائو ۲۳ بنفیکا ۳۰ ۲۰۱۷ ۱۹ DM واران ۱۸ لنس ۱۰ ۲۰۱۷ ۲۲ LW کایخون ۲۲ اسپانیول ۵ ۲۰۱۷ تنها بازیکن گرانقیمت رئال در ۲۰۱۲ مودریچ بود که از تاتنهام به رئال مادرید آمد. ترکیب اصلی تیم [ویرایش] بازیکنان اصلی [ویرایش] تا ۲ اکتبر ۲۰۱۱ فهرست بازیکنان موقعیت در زمین ش پ م ن ب ت ۱ GK کاسیاس ۱۰ ۱۷ RB آربلوآ ۷ CB ۲ CB راموس ۹ RB ۳ CB پپه ۷ ۱۲ LB مارسلو ۸ ۶ DM مودریچ ۶ ۱۴ DM آلونسو ۱۰ ۱۰ AM rthrt| ۹ ۲۲ RW دی ماریا ۸ LW ۷ LW رونالدو ۱۰ RW ۹ CF کریم بنزما ۸ کاسیاس آربلوآ پپه راموس مارسلو ژابی مودریچ اوزیل آنخل دی ماریا رونالدو بنزما بازیکنان قرضی [ویرایش] شماره نقش بازیکن ۴ هافبک نوری شاهین (به لیورپول) ۱۴ هافبک پدرو لئون (به ختافه) مربی و مدیران تیم [ویرایش] مورینیو، سرمربی فعلی تیم است[۳۲] مربی و مدیران تیم تا سپتامبر ۲۰۱۱ به شرح زیر است:[۱۳۸][۱۳۹] مقام ملیت نام مدیر عامل فلورنتینو پرز سرمربی خوزه مورینیو مربی آیتور کارانکا مدیر افتخاری آلفردو دی استفانو مدیر ورزشی تیم و مشاور مدیر عامل زین الدین زیدان یادداشت‌ها [ویرایش] ↑ لباس‌های تیم در سال ۱۹۰۵، یکدست سفید بود که باعث شد به تیم لقب سفیدها داده شود ↑ بارسلونا با میانگین ۷۶ هزار نفر، در رتبه نخست قرار گرفت ↑ Peterson, Marc p. 25 ↑ رئال در ۷۵ دربی مادرید، پیروز شده‌است منابع [ویرایش] ↑ «Real Madrid C.F.» ‎(اسپانیایی)‎. lpf.es. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۲ فوریه ۲۰۰۹.  ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ Luís Miguel González. «Pre-history and first official عنوان (1900–1910)». بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۲ ژوئیه ۲۰۰۸.  ↑ «United rise but Real Madrid stays top». Deloitte UK، ۱۴ فوریه ۲۰۰۸. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۴ فوریه ۲۰۰۸.  ↑ «Soccer Team Valuations». forbes.com، ۳۰ آوریل ۲۰۰۸. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۶ جولای ۲۰۰۸.  ↑ «REAL MADRID NUESTRA PAGINA». ۱۲ اکتبر ۲۰۱۰. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۷ جولای ۲۰۱۱.  ↑ Ball, Phil p. 117. ↑ Luís Miguel González. «Bernabéu's debut to the عنوان of Real (1911–1920)». Realmadrid.com. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۲ جولای ۲۰۰۸.  ↑ ۸٫۰ ۸٫۱ ۸٫۲ ۸٫۳ Luís Miguel González. «A spectacular leap towards the future (1921–1930)». Realmadrid.com. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۲ جولای ۲۰۰۸.  ↑ ۹٫۰ ۹٫۱ Luís Miguel González. «The first two-time champion of the League (1931–1940)». Realmadrid.com. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۲ جولای ۲۰۰۸.  ↑ ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ ۱۰٫۲ ۱۰٫۳ ۱۰٫۴ ۱۰٫۵ Luís Miguel González. «Bernabéu begins his office as President building the new Chamartín Stadium (1941–1950)». Realmadrid.com. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۲ ژوئیه ۲۰۰۸.  ↑ ۱۱٫۰ ۱۱٫۱ Luís Miguel González. «An exceptional decade (1951–1960)». Realmadrid.com. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۲ ژوئیه ۲۰۰۸.  ↑ Matthew Spiro. «Hats off to Hanot». uefa.com، ۱۱ مه ۲۰۰۶. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۹ مه ۲۰۰۸. بازبینی‌شده در ۱۱ جولای ۲۰۰۸.  ↑ ۱۳٫۰ ۱۳٫۱ «Regulations of the UEFA Champions League» (PDF). uefa.com. صفحه ۴, §۲٫۰۱ & صفحه ۲۶, §۱۶٫۱۰. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۲ جولای ۲۰۰۸.  ↑ Luís Miguel González. «The generational reshuffle was successful (1961–1970)». Realmadrid.com. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۲ جولای ۲۰۰۸.  ↑ «Trophy Room» (PDF). Realmadrid.com. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۲ جولای ۲۰۰۸.  ↑ «European Competitions 1971». بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۷ سپتامبر ۲۰۰۸.  ↑ «Santiago Bernabéu» (PDF). Realmadrid.com. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۲ اکتبر ۲۰۰۸.  ↑ «The “Quinta del Buitre” era begins» (PDF). Realmadrid.com. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۱ جولای ۲۰۰۸.  ↑ ۱۹٫۰ ۱۹٫۱ Luís Miguel González. «1981–1990 – Five straight League عنوانs and a new record». Realmadrid.com. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۲ جولای ۲۰۰۸.  ↑ «Quinta Del Buitre». بایگانی‌شده از [wn.com/Quinta_del_Buitre نسخهٔ اصلی] در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۴ آوریل ۲۰۱۱.  ↑ ۲۱٫۰ ۲۱٫۱ «1991–2000 – From Raúl González to the turn of the new millennium» (PDF). Realmadrid.com. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۲ جولای ۲۰۰۸.  ↑ «UEFA Champions League Season 1999-2000 - Knock Out Rounds». بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۴ آوریل ۲۰۱۱.  ↑ «Florentino Pérez era» ‎(اسپانیایی)‎. Realmadrid.com. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۲ جولای ۲۰۰۸.  ↑ «Figo defects to Real Madrid for record £36٫2m». The Independent، ۲۵ جولای ۲۰۰۰. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۱ مه ۲۰۱۱.  ↑ «Celebrando el primer título de la temporada». ۲۴ اوت ۲۰۰۸. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۴ اوت ۲۰۰۸.  ↑ Cristina Monge. «Real Madrid 3–1 Mallorca». Realmadrid.com، ۱۸ ژوئن ۲۰۰۷. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۲ جولای ۲۰۰۸.  ↑ «Frist consecutive league عنوان in eighteen years». Realmadrid.com، ۵ می ۲۰۰۸. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۲ جولای ۲۰۰۸.  ↑ «First measures adopted by the Real Madrid Board of Directors». لندن، ۲۱ ژوئن ۲۰۰۹. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۰ فوریه ۲۰۱۰.  ↑ «Perez to return as Real president». ۱ ژوئن ۲۰۰۹. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲.  ↑ «The Times Madrid Signs Kaká». timesonline. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۰ فوریه ۲۰۱۰.  ↑ «Cristiano Ronaldo signs 6 year Real Madrid». mirrorfootball. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۰ فوریه ۲۰۱۰.  ↑ ۳۲٫۰ ۳۲٫۱ «Jose Mourinho, new Real Madrid coach». realmadrid.com. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۰ فوریه ۲۰۱۱.  ↑ ۳۳٫۰ ۳۳٫۱ «Barcelona 0-1 Real Madrid (AET): Cristiano Ronaldo's towering header clinches Copa del Rey for Mourinho's men». بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۱ آوریل ۲۰۱۱.  ↑ «Real Madrid’s History». بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۴ فوریه ۲۰۱۱.  ↑ ۳۵٫۰ ۳۵٫۱ ۳۵٫۲ «Escudo Real Madrid» ‎(اسپانیایی)‎. santiagobernabeu.com. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۹ نوامبر ۲۰۰۸.  ↑ «Presidents — Pedro Parages». Realmadrid.com. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۸ جولای ۲۰۰۸.  ↑ «Camiseta Real Madrid» ‎(اسپانیایی)‎. santiagobernabeu.com. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۹ نوامبر ۲۰۰۸.  ↑ Álvaro Velasco. «Leaders in sporting goods». Realmadrid.com، ۱ دسامبر ۲۰۰۶. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۲ جولای ۲۰۰۸. «Ramón Calderón says: We began working with Adidas again in 1998»  ↑ «Our Sponsors — Adidas». Realmadrid.com. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۸ جولای ۲۰۰۸.  ↑ «Evolución Del Uniforme del Real Madrid (1902–1989)» ‎(اسپانیایی)‎. Leyendablanca.com. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۸ جولای ۲۰۰۸.  ↑ «Evolución Del Uniforme del Real Madrid (1991–2008)» ‎(اسپانیایی)‎. Leyendablanca.com. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۸ جولای ۲۰۰۸.  ↑ «BenQ Mobile Scores As Real Madrid’s New Major Sponsor». Realmadrid.com، ۸ نوامبر ۲۰۰۵. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۸ جولای ۲۰۰۸.  ↑ Juan José López Soto. «Real Madrid and Bwin sign sponsorship agreement». Realmadrid.com، ۱۱ ژوئن ۲۰۰۸. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۸ جولای ۲۰۰۸.  ↑ «Our Sponsors — bwin.com». Realmadrid.com. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۸ جولای ۲۰۰۸.  ↑ «History — Chapter 1 – From the Estrada Lot to the nice, little O’Donnel pitch». Realmadrid.com. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۱ جولای ۲۰۰۸.  ↑ Ball, Phil p. 118. ↑ ۴۷٫۰ ۴۷٫۱ «History — Chapter 3 – The New Chamartin, an exemplary stadium». Realmadrid.com. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۲ جولای ۲۰۰۸.  ↑ Javier Palomino. «60th Anniversary». Realmadrid.com، ۱۳ دسامبر ۲۰۰۷. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۲ جولای ۲۰۰۸.  ↑ «History — Chapter 4». Realmadrid.com. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۲ جولای ۲۰۰۸.  ↑ «Champions League Final opening ceremony». بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۷ فوریه ۲۰۱۱.  ↑ Alvaro Velasco. «Final at the Bernabéu». Realmadrid.com، ۲۸ مارس ۲۰۰۸. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۲ جولای ۲۰۰۸.  ↑ «Santiago Bernabéu station» ‎(اسپانیایی)‎. Metromadrid.es. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۷.  ↑ Javier Palomino. «The Bernabéu is now Elite». Realmadrid.com، ۱۴ نوامبر ۲۰۰۷. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۲ جولای ۲۰۰۸.  ↑ «This one's for you, Alfredo!». Realmadrid.com، ۱۰ می ۲۰۰۶. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۷ جولای ۲۰۰۸.  ↑ ۵۵٫۰ ۵۵٫۱ «Real Madrid C.F.» ‎(اسپانیایی)‎. lpf.es. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۲ فوریه ۲۰۰۹.  ↑ «Ronaldo Real Madrid Away 09/10 Jersey Number 9». بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۴ آوریل ۲۰۱۱.  ↑ «Mistakes are forbidden». CNN/Sports Illustrated، ۸ نوامبر ۲۰۰۱. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۴ اوت ۲۰۱۰.  ↑ «Perez resigns as Real Madrid president». BBC، ۲۷ فوریه ۲۰۰۸. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۱ دسامبر ۲۰۰۸.  ↑ «Mistakes are forbidden». CNN/Sports Illustrated، ۸ نوامبر ۲۰۰۱. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۴ اوت ۲۰۱۰.  ↑ «Real Madrid -The Galacticos Era». بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۴ آوریل ۲۰۱۱.  ↑ «Top 25 ranking of Europe’s most valuable football clubs» (PDF). BBDO (Batten, Barton, Durstine & Osborn)، ۱۷ سپتامبر ۲۰۰۷. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۵ مارس ۲۰۱۰.  ↑ «The Most Valuable Soccer Teams». Forbes، ۳۰ آوریل ۲۰۰۸. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۶ مارس ۲۰۱۰.  ↑ «The Most Valuable Soccer Teams - Manchester United». Forbes، ۳۰ آوریل ۲۰۰۸. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۶ مارس ۲۰۱۰.  ↑ «Deloitte Football Money League». دیلویت، ۲۰ اکتبر ۲۰۰۳. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۶ مارس ۲۰۱۰.  ↑ «Real Madrid plan to open their own theme park». TheSpoiler.co.uk. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۸ سپتامبر ۲۰۰۹.  ↑ «Noticias». upcomillas.es. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۳ فوریه ۲۰۰۹.  ↑ «The Business Of Soccer». Forbes، ۲۱ آوریل ۲۰۱۰. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۷ آگوست ۲۰۱۰.  ↑ «Soccer Team Valuations». Forbes، ۳۰ ژوئن ۲۰۰۹. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۷ آگوست ۲۰۱۰.  ↑ «Real Madrid becomes the first sports team in the world to generate €400m in revenues as it tops Deloitte Football Money League». Deloitte. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۷ آگوست ۲۰۱۰.  ↑ Andreff, Wladimir; Szymański, Stefan (۲۰۰۶). ISBN ۱۸۴۳۷۶۶۰۸۶.  ↑ «Real Madrid drama. The oldest supporter died» ‎(Romanian)‎. ziare.com. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۰.  ↑ «Real Madrid’s gross revenue increases 8.6% to reach 442.3 million euros». بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۴ آوریل ۲۰۱۱.  ↑ ۷۳٫۰ ۷۳٫۱ «Conor Brown Equals Di Stéfano's Real Madrid Record». بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۵ فوریه ۲۰۰۹.  ↑ «Legends — Manolo Sanchís Hontiyuela». realmadrid.com. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۳ جولای ۲۰۰۸.  ↑ «FIFA Century Club» (PDF). fifa.com. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۳ جولای ۲۰۰۸.  ↑ «Real Madrid 8-1 Almeria: Ronaldo bags 40th La Liga strike as Mourinho's men end season with 102 goals». بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۲ مه ۲۰۱۱.  ↑ «Real Madrid's Cristiano Ronaldo scores his 40th goal to break Pichichi record and become highest goalscorer in a single La Liga season». بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۲ مه ۲۰۱۱.  ↑ «Quickfire Ronaldo proves Real hero». CNN.com. بازبینی‌شده در ۵ فوریه ۲۰۰۹.  ↑ «Attendances Spain average — Primera Division 2007–2008». European Football Statistics. بازبینی‌شده در ۱۶ جولای ۲۰۰۸.  ↑ «European Attendances». European Football Statistics in 2008 Mexican defender, Jonni Ruvalcaba broke club record for highest paid player in a single season. بازبینی‌شده در ۱۶ جولای ۲۰۰۸.  ↑ «Unbeaten at Home in the League». rsssf.com. بازبینی‌شده در ۷ دسامبر ۲۰۰۸.  ↑ ۸۲٫۰ ۸۲٫۱ ۸۲٫۲ ۸۲٫۳ ۸۲٫۴ «History of the world transfer record». ۱۱ ژوئن ۲۰۰۹.  ↑ «History». Uefa.com. بازبینی‌شده در ۱۱ جولای ۲۰۰۸.  ↑ [wn.com/real_madrid_cf «Real Madrid Cf»]. بازبینی‌شده در ۴ آوریل ۲۰۱۱.  ↑ «Man City beat Chelsea to Robinho». ۱ سپتامبر ۲۰۰۸. بازبینی‌شده در ۲۰ فوریه ۲۰۱۱.  ↑ Juan José López Soto. «106 years of history». Realmadrid.com، ۸ مارس ۲۰۰۸. بازبینی‌شده در ۱۲ جولای ۲۰۰۸.  ↑ «Celebrations mark the opening of FIFA Centennial Congress in Paris, FIFA’s birthplace». fifa.com، ۲۰ می ۲۰۰۴. بازبینی‌شده در ۱۳ جولای ۲۰۰۸.  ↑ «Evolution 1929–10». Liga de Fútbol Profesional. بازبینی‌شده در ۲۰ آوریل ۲۰۱۱.  ↑ «Palmarés en» ‎(اسپانیایی)‎. MARCA. بازبینی‌شده در ۲۲ ژوئن ۲۰۱۰.  ↑ Carnicero, José; Torre, Raúl; Ferrer, Carles Lozano. «Spain – List of Super Cup Finals». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation (RSSSF). بازبینی‌شده در ۲۸ آگوست ۲۰۰۹.  ↑ «Champions League history». Union of European Football Associations (UEFA). بازبینی‌شده در ۲۲ ژوئن ۲۰۱۰.  ↑ «UEFA Cup Winners' Cup». UEFA. بازبینی‌شده در ۲۲ ژوئن ۲۰۱۰.  ↑ «UEFA Super Cup». UEFA. بازبینی‌شده در ۲۲ ژوئن ۲۰۱۰.  ↑ Karel Stokkerman, Osvaldo José Gorgazzi. «Latin Cup». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation، ۲۳ نوامبر ۲۰۰۶. بازبینی‌شده در ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۰.  ↑ José Luis Pierrend, Emilio Pla Diaz. «Copa Iberoamericana». RecSport.Soccer Statistics Foundation، ۲۳ نوامبر ۲۰۰۶. بازبینی‌شده در ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۰.  ↑ «5 Major Rivalries Of European Football». بازبینی‌شده در ۴ آوریل ۲۰۱۱.  ↑ «FC Barcelona vs Real Madrid CF since 1902». بازبینی‌شده در ۲۷ آگوست ۲۰۱۱.  ↑ «La Liga fixtures 1928–29». LFP. بازبینی‌شده در 15 آگوست 2010. Other seasons available through the search button.  ↑ «Whiter Than You Think: Real Madrid's 11-1 Trashing Of Barcelona In 1943 - What Really Happened». بازبینی‌شده در ۴ آوریل ۲۰۱۱.  ↑ García, Javier. «FC Barcelona vs Real Madrid CF since 1902». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation، ۳۱ ژانویه ۲۰۰۰. بازبینی‌شده در ۲۱ اوت ۲۰۱۰.  ↑ García, Javier. «FC Barcelona vs Real Madrid CF since 1902». بنیاد آماری سند. ورزش. فوتبال، ۳۱ ژانویه ۲۰۰۰. بازبینی‌شده در ۲۱ آگوست ۲۰۱۰.  ↑ «Real win Champions League showdown». BBC News، ۱۱ دسامبر ۲۰۰۸. بازبینی‌شده در ۲۱ اوت ۲۰۱۰.  ↑ «UEFA Champions League Season 2000-2001 -Knock Out Rounds». بازبینی‌شده در ۴ آوریل ۲۰۱۱.  ↑ «Running gauntlet of hate in Spain's gran clasico». Telegraph، ۲۵ نوامبر ۲۰۰۲. بازبینی‌شده در ۲۰ فوریه ۲۰۱۱.  ↑ «Barcelona vs Real Madrid: A Deeper Look at El Clásico's History». بازبینی‌شده در ۴ آوریل ۲۰۱۱.  ↑ ۱۰۶٫۰ ۱۰۶٫۱ "Ronaldo completes £۸۰m Real move". بی‌بی‌سی ورزشی. ۲۰۰۹-۰۷-۰۱. http://news.bbc.co.uk/sport۲/hi/football/teams/m/man_utd/۸۱۲۱۹۵۱.stm. Retrieved ۲۰۰۹-۰۸-۰۶.  ↑ "Man Utd accept £۸۰m Ronaldo bid". BBC Sport. ۲۰۰۹-۰۶-۱۱. http://news.bbc.co.uk/sport۲/hi/football/teams/m/man_utd/۸۰۹۴۷۲۰.stm. Retrieved ۲۰۰۹-۰۸-۰۶.  ↑ ۱۰۸٫۰ ۱۰۸٫۱ "Kaka completes Real Madrid switch". BBC Sport. ۲۰۰۹-۰۶-۰۹. http://news.bbc.co.uk/sport۲/hi/football/europe/۸۰۸۲۱۴۷.stm. Retrieved ۲۰۰۹-۰۸-۰۶.  ↑ ۱۰۹٫۰ ۱۰۹٫۱ World's Highest Transfer Fees ↑ "Zidane makes record Real switch". BBC Sport. ۲۰۰۱-۰۷-۰۹. http://news.bbc.co.uk/sport۲/hi/football/europe/۱۴۲۱۷۴۱.stm. Retrieved ۲۰۰۸-۰۹-۰۶.  ↑ "Zidane - symbol of Real's dream". BBC Sport. ۲۰۰۱-۰۷-۰۹. http://news.bbc.co.uk/sport۲/hi/football/europe/۱۴۳۰۴۵۶.stm. Retrieved ۲۰۰۸-۰۹-۰۶.  ↑ "Figo's the Real deal". BBC Sport. ۲۰۰۰-۰۷-۲۴. http://news.bbc.co.uk/sport۲/hi/football/europe/۸۴۸۸۳۶.stm. Retrieved ۲۰۰۹-۰۸-۰۶.  ↑ "Real Madrid agree on Benzema deal". BBC Sport. ۲۰۰۹-۰۷-۰۲. http://news.bbc.co.uk/sport۲/hi/football/europe/۸۱۲۹۴۶۲.stm. Retrieved ۲۰۰۹-۰۸-۰۶.  ↑ "Alonso completes £۳۰m Real move". BBC Sport. ۲۰۰۹-۰۸-۰۵. http://news.bbc.co.uk/sport۲/hi/football/teams/l/liverpool/۸۱۸۴۴۴۴.stm. Retrieved ۲۰۰۹-۰۸-۰۶.  ↑ "Real swoop for Ronaldo". BBC Sport. ۲۰۰۲-۰۹-۰۱. http://news.bbc.co.uk/sport۲/hi/football/europe/۲۲۲۵۵۰۸.stm. Retrieved ۲۰۰۹-۰۸-۰۶.  ↑ "Real unveil Beckham". BBC Sport. ۲۰۰۳-۰۷-۰۲. http://news.bbc.co.uk/sport۲/hi/football/۳۰۳۷۸۲۴.stm. Retrieved ۲۰۰۹-۰۸-۰۶.  ↑ "Beckham joins Real Madrid". BBC Sport. ۲۰۰۳-۰۶-۱۸. http://news.bbc.co.uk/sport۲/hi/football/۲۹۹۸۸۶۸.stm. Retrieved ۲۰۰۹-۰۸-۰۶.  ↑ "Anelka: The story so far ...". BBC Sport. ۱۹۹۹-۰۸-۰۲. http://news.bbc.co.uk/۲/hi/sport/football/۴۰۵۲۲۱.stm. Retrieved ۲۰۰۹-۰۸-۰۶.  ↑ "Heinze & Robben seal Real switch". BBC Sport. ۲۰۰۷-۰۸-۲۳. http://news.bbc.co.uk/sport۲/hi/football/europe/۶۹۶۰۱۰۸.stm. Retrieved ۲۰۰۹-۰۸-۰۶.  ↑ ۱۲۰٫۰ ۱۲۰٫۱ "Man City beat Chelsea to Robinho". BBC Sport. ۲۰۰۸-۰۹-۰۱. http://news.bbc.co.uk/sport۲/hi/football/teams/m/man_city/۷۵۹۳۰۲۶.stm. Retrieved ۲۰۰۹-۰۸-۰۶.  ↑ "Anelka to complete £۲۲m Paris move". BBC Sport. ۲۰۰۰-۰۷-۲۲. http://news.bbc.co.uk/sport۲/hi/football/europe/۸۴۳۳۲۶.stm. Retrieved ۲۰۰۹-۰۸-۰۶.  ↑ "Bayern Munich seal Robben signing". BBC Sport. ۲۰۰۰-۰۸-۲۸. http://news.bbc.co.uk/sport۲/hi/football/europe/۸۲۲۵۷۸۳.stm. Retrieved ۲۰۰۹-۰۸-۲۸.  ↑ "Owen completes move to Newcastle". BBC Sport. ۲۰۰۵-۰۸-۳۱. http://news.bbc.co.uk/sport۲/hi/football/teams/n/newcastle_united/۴۲۰۰۸۰۸.stm. Retrieved ۲۰۰۹-۰۸-۰۶.  ↑ "Chelsea sign Makelele". BBC Sport. ۲۰۰۳-۰۹-۰۱. http://news.bbc.co.uk/sport۲/hi/football/teams/c/chelsea/۳۱۹۶۰۱۷.stm. Retrieved ۲۰۰۹-۰۸-۰۶.  ↑ "Inter agree £۱۴m Sneijder deal". Eurosport. ۲۰۰۰-۰۸-۲۷. http://uk.eurosport.yahoo.com/۲۷۰۸۲۰۰۹/۵۸/serie-inter-agree-۱۴m-sneijder-deal.html. Retrieved ۲۰۰۹-۰۸-۲۸.  ↑ "Huntelaar completes Milan switch". BBC Sport. ۲۰۰۹-۰۸-۰۷. http://news.bbc.co.uk/sport۲/hi/football/europe/۸۱۸۷۸۰۵.stm. Retrieved ۲۰۰۹-۰۸-۰۸.  ↑ "Samuel completes £۱۱m Inter move". BBC Sport. ۲۰۰۵-۰۸-۰۲. http://news.bbc.co.uk/sport۲/hi/football/europe/۴۷۳۷۳۳۱.stm. Retrieved ۲۰۰۹-۰۸-۰۶.  ↑ «Atletico Madrid History». Atleticomadrid.azplayers. بازبینی‌شده در ۴ آوریل ۲۰۱۱.  ↑ «Classic club». فیفا. بازبینی‌شده در ۴ آوریل ۲۰۱۱.  ↑ «No love lost in Madrid». FIFA.com.  ↑ «Madrid Travel Guide - FourFourTwo».  ↑ Álvaro Velasco. «One for the ages». Realmadrid.com، ۱۷ ژانویه ۲۰۰۸. بازبینی‌شده در ۱۲ جولای ۲۰۰۸.  ↑ «The derby turns 78». Realmadrid.com، ۲۲ فوریه ۲۰۰۷. بازبینی‌شده در ۱۲ جولای ۲۰۰۸.  ↑ «El Derbi madrileno». بازبینی‌شده در ۴ آوریل ۲۰۱۱.  ↑ «2010–11 season». Real Madrid. بازبینی‌شده در ۲۹ جولای ۲۰۱۰.  ↑ ۱۳۶٫۰۰ ۱۳۶٫۰۱ ۱۳۶٫۰۲ ۱۳۶٫۰۳ ۱۳۶٫۰۴ ۱۳۶٫۰۵ ۱۳۶٫۰۶ ۱۳۶٫۰۷ ۱۳۶٫۰۸ ۱۳۶٫۰۹ ۱۳۶٫۱۰ ۱۳۶٫۱۱ ۱۳۶٫۱۲ ۱۳۶٫۱۳ ۱۳۶٫۱۴ ۱۳۶٫۱۵ ۱۳۶٫۱۶ ۱۳۶٫۱۷ ۱۳۶٫۱۸ ۱۳۶٫۱۹ ۱۳۶٫۲۰ ۱۳۶٫۲۱ «Real Madrid Squad - Official Web Site». بازبینی‌شده در ۲۰ آوریل ۲۰۱۱.  ↑ ۱۳۷٫۰۰ ۱۳۷٫۰۱ ۱۳۷٫۰۲ ۱۳۷٫۰۳ ۱۳۷٫۰۴ ۱۳۷٫۰۵ ۱۳۷٫۰۶ ۱۳۷٫۰۷ ۱۳۷٫۰۸ ۱۳۷٫۰۹ ۱۳۷٫۱۰ ۱۳۷٫۱۱ ۱۳۷٫۱۲ ۱۳۷٫۱۳ ۱۳۷٫۱۴ ۱۳۷٫۱۵ ۱۳۷٫۱۶ ۱۳۷٫۱۷ ۱۳۷٫۱۸ ۱۳۷٫۱۹ ۱۳۷٫۲۰ ۱۳۷٫۲۱ «Real Madrid Club de Fútbol». بازبینی‌شده در ۲۰ آوریل ۲۰۱۱.  ↑ «Real Madrid C.F. - Official Web Site - Squad». بازبینی‌شده در ۲۰ آوریل ۲۰۱۱.  ↑ «Real Madrid C.F. - Official Web Site - Official Board notice». بازبینی‌شده در ۲۰ آوریل ۲۰۱۱.  پیوند به بیرون [ویرایش] در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ باشگاه فوتبال رئال مادرید موجود است. وب‌گاه رسمی باشگاه (انگلیسی) - (اسپانیایی) - (عربی) - (ژاپنی) فیس بوک رئال مادرید در یوتیوب [نمایش] ن • ب • و لالیگا فصل ۱۲–۲۰۱۱ اتلتیک بیلبائو اتلتیکو مادرید بارسلونا رئال بتیس اسپانیول ختافه گرانادا لوانته مالاگا مایورکا اوساسونا ریسینگ سانتاندر رایو وایکانو رئال مادرید رئال سوسیداد سویا اسپورتینگ گیخون والنسیا ویارئال رئال ساراگوسا [نمایش] ن • ب • وگروه ۱۴ اعضای بنیانگذار لیورپول منچستر یونایتد یوونتوس آ.ث. میلان اینترمیلان مارسی پاریس سن ژرمن بایرن مونیخ بوروسیا دورتموند آژاکس پی‌اس‌وی آیندهوون پورتو بارسلونا رئال مادرید دیگر اعضا آرسنال لیون بایر لورکوزن والنسیا [نمایش] ن • ب • وموفق‌ترین باشگاه‌های قرن بیستم به انتخاب فیفا رئال مادرید · منچستر یونایتد · بایرن مونیخ · بارسلونا · سانتوس · آژاکس · یوونتوس · پنیارول ریور پلاته · فلامینگو · آ.ث. میلان · لیورپول · بوتافوگو · بنفیکا · ایندپندینته · بوکا جونیورز · اینتر میلان · آرسنال [نمایش] ن • ب • وقهرمانان سوپر جام اروپا ۱۹۷۳: آمستردام ۱۹۷۵: دینامو کیف ۱۹۷۶: اندرلشت ۱۹۷۷: لیورپول ۱۹۷۸: اندرلشت ۱۹۷۹: ناتینگهام فارست ۱۹۸۰: والنسیا ۱۹۸۲: استون ویلا ۱۹۸۳: آبردین ۱۹۸۴: یوونتوس ۱۹۸۶: استوا بخارست ۱۹۸۷: پورتو ۱۹۸۸: مکلن ۱۹۸۹: آ.ث. میلان ۱۹۹۰: آ.ث. میلان ۱۹۹۱: منچستر یونایتد ۱۹۹۲: بارسلونا ۱۹۹۳: پارما ۱۹۹۴: آ.ث. میلان ۱۹۹۵: آمستردام ۱۹۹۶: یونتوس ۱۹۹۷: بارسلونا ۱۹۹۸: چلسی ۱۹۹۹: لاتزیو ۲۰۰۰: گالاتاسرای ۲۰۰۱: لیورپول ۲۰۰۲: رئال مادرید ۲۰۰۳: آ.ث. میلان ۲۰۰۴: والنسیا ۲۰۰۵: لیورپول ۲۰۰۶: سویا ۲۰۰۷: آ.ث. میلان ۲۰۰۸: باشگاه فوتبال زنیت سن پترزبورگ ۲۰۰۹: بارسلونا ۲۰۱۰: اتلتیکو مادرید ۲۰۱۱: بارسلونا ۲۰۱۲: اتلتیکو مادرید [نمایش] ن • ب • وقهرمانان لیگ قهرمانان اروپا جام باشگاه‌های اروپا ۵۶–۱۹۵۵: رئال مادرید ۵۷–۱۹۵۶: رئال مادرید ۵۸–۱۹۵۷: رئال مادرید ۵۹–۱۹۵۸: رئال مادرید ۶۰–۱۹۵۹: رئال مادرید ۶۱–۱۹۶۰: بنفیکا ۶۲–۱۹۶۱: بنفیکا ۶۳–۱۹۶۲: آ.ث. میلان ۶۴–۱۹۶۳: اینتر میلان ۶۵–۱۹۶۴: اینتر میلان ۶۶–۱۹۶۵: رئال مادرید ۶۷–۱۹۶۶: سلتیک ۶۸–۱۹۶۷: منچستر یونایتد ۶۹–۱۹۶۸: آ.ث. میلان ۷۰–۱۹۶۹: فاینورد ۷۱–۱۹۷۰: آژاکس ۷۲–۱۹۷۱: آژاکس ۷۳–۱۹۷۲: آژاکس ۷۴–۱۹۷۳: بایرن مونیخ ۷۵–۱۹۷۴: بایرن مونیخ ۷۶–۱۹۷۵: بایرن مونیخ ۷۷–۱۹۷۶: لیورپول ۷۸–۱۹۷۷: لیورپول ۷۹–۱۹۷۸: ناتینگهام فارست ۸۰–۱۹۷۹: ناتینگهام فارست ۸۱–۱۹۸۰: لیورپول ۸۲–۱۹۸۱: استون ویلا ۸۳–۱۹۸۲: هامبورگ ۸۴–۱۹۸۳: لیورپول ۸۵–۱۹۸۴: یونتوس ۸۶–۱۹۸۵: استوا بخارست ۸۷–۱۹۸۶: پورتو ۸۸–۱۹۸۷: پی‌اس‌وی آیندهوون ۸۹–۱۹۸۸: آ.ث. میلان ۹۰–۱۹۸۹: آ.ث. میلان ۹۱–۱۹۹۰: ستاره سرخ بلگراد ۹۲–۱۹۹۱: بارسلونا لیگ قهرمانان اروپا ۹۳–۱۹۹۲: المپیک مارسی ۹۴–۱۹۹۳: آ.ث. میلان ۹۵–۱۹۹۴: آژاکس ۹۶–۱۹۹۵: یونتوس ۹۷–۱۹۹۶: بروسیا دورتموند ۹۸–۱۹۹۷: رئال مادرید ۹۹–۱۹۹۸: منچستر یونایتد ۲۰۰۰–۱۹۹۹: رئال مادرید ۰۱–۲۰۰۰: بایرن مونیخ ۰۲–۲۰۰۱: رئال مادرید ۰۳–۲۰۰۲: آ.ث. میلان ۰۴–۲۰۰۳: پورتو ۰۵–۲۰۰۴: لیورپول ۰۶–۲۰۰۵: بارسلونا ۰۷–۲۰۰۶: آ.ث. میلان ۰۸–۲۰۰۷: منچستر یونایتد ۰۹–۲۰۰۸: بارسلونا ۱۰–۲۰۰۹: اینتر میلان ۱۱–۲۰۱۰: بارسلونا ۱۲–۲۰۱۱: چلسی مربیان بازیکنان تیم‌های قهرمان [نمایش] ن • ب • واعضای بنیانگذار اتحادیه باشگاه‌های فوتبال اروپا آژاکس اندرلشت بارسلونا بایرن مونیخ بیرکیرکارا چلسی کپنهاگن زاگرب یوونتوس لیون منچستر یونایتد آ.ث. میلان المپیاکوس پورتو رنجرز رئال مادرید الگو:این تیم در سال 1905 .400گل به منچستر یونایتد زد برگرفته از «http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=باشگاه_فوتبال_رئال_مادرید&oldid=8770968» رده‌ها: باشگاه‌های عضو گروه ۱۴ باشگاه‌های فوتبال اسپانیا باشگاه‌های فوتبال بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۰۲ (میلادی) باشگاه‌های فوتبال مادرید باشگاه‌های لالیگا بنیان‌گذاری‌های ۱۹۰۲ (میلادی) در اسپانیا رئال مادرید رده‌های پنهان: مقاله‌های نیمه حفاظت‌شده مقاله‌های برگزیده مقاله‌های دارای واژگان به زبان اسپانیایی منوی ناوبری ابزارهای شخصی ورود به سامانه ایجاد حساب کاربری گویش‌ها فضاهای نام بحث مقاله جستجو عملکردها بازدیدها نمایش تاریخچه ویرایش خواندن گشتن صفحهٔ اصلی رویدادهای کنونی تغییرات اخیر مقالهٔ تصادفی ویکی‌نویس شوید! راهنما کمک مالی چاپ/برون‌بری ایجاد کتاب بارگیری به‌صورت PDF نسخهٔ قابل چاپ جعبه‌ابزار پیوندها به این صفحه تغییرات مرتبط صفحه‌های ویژه پیوند پایدار اطلاعات صفحه یادکرد پیوند این مقاله به زبان‌های دیگر Afrikaans Alemannisch Aragonés العربية مصرى Asturianu Azərbaycanca Boarisch Беларуская Беларуская (тарашкевіца)‎ Български বাংলা Bosanski Català کوردی Česky Чӑвашла Cymraeg Dansk Deutsch Ελληνικά English Esperanto Español Eesti Euskara Estremeñu Suomi Français Gaeilge Galego עברית Hrvatski Magyar Հայերեն Bahasa Indonesia Ido Íslenska Italiano 日本語 Basa Jawa ქართული Қазақша ಕನ್ನಡ 한국어 Kurdî Кыргызча Latina Ladino Lëtzebuergesch Lietuvių Latviešu Македонски മലയാളം Монгол मराठी Bahasa Melayu Malti မြန်မာဘာသာ नेपाली Nederlands Norsk (nynorsk)‎ Norsk (bokmål)‎ Occitan Papiamentu Polski پښتو Português Runa Simi Română Русский Srpskohrvatski / српскохрватски Simple English Slovenčina Slovenščina Soomaaliga Shqip Српски / srpski Sranantongo Svenska Ślůnski தமிழ் Tetun Тоҷикӣ ไทย Türkçe Татарча/tatarça Українська اردو Oʻzbekcha Vèneto Tiếng Việt 中文 粵語 این صفحه آخرین‌بار در ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۱۳ ساعت ‏۲۰:۴۰ تغییر یافته‌است. همهٔ نوشته‌ها تحت مجوز Creative Commons Attribution/Share-Alike در دسترس است؛ برای جزئیات بیشتر شرایط استفاده را بخوانید.ویکی‌پدیا® علامتی تجاری متعلق به سازمان ناسودبر بنیاد ویکی‌مدیا است.

تاريخ : یکشنبه هفدهم دی 1391 | 18 | نویسنده : علی نجفی
نام کامل باشگاه فرهنگی ورزشی پرسپولیس تهران لقب(ها) ارتش سرخ[۱]
سرخپوشان[۲]سرخپوشان پایتخت[۳] بنیانگذاری دی ۱۳۴۲[۴] ورزشگاه ورزشگاه آزادیتهران گنجایش ۹۰.۰۰۰ نفر[۵] مالک وزارت ورزش و جوانان مدیرعامل محمدرضا رویانیان سرمربی یحیی گل محمدی لیگ لیگ برتر ایران فصل قبل لیگ برتر ایران، ۱۲ام لباس اول لباس دوم لباس سوم فصل جاری
باشگاه فوتبال پرسپولیس تهران یک باشگاه فوتبال ایرانی است که در سال ۱۳۴۲ در شهر تهران، پایتخت ایران بنیانگذاری شده‌است.[۶] پرسپولیس در جام خلیج فارس بازی می‌کند و پس از سال ۱۳۴۷، در تمامی ادوار برگزارشده در بالاترین سطح لیگ فوتبال ایران حضور داشته‌است.[۷] این باشگاه پرافتخارترین[۸][۹] و پرهوادارترین[۱۰] باشگاه فوتبال در ایران است و شهرآورد این تیم با استقلال، مهمترین بازی باشگاهی در ایران است. همچنین بر پایه گزارش کنفدراسیون فوتبال آسیا، پرسپولیس به عنوان پرهوادارترین تیم فوتبال آسیا شناخته شده‌است و پس از آن دالیان چین و الهلال عربستان در رتبه‌های بعدی قرار دارند.[۱۱][۱۲] پرسپولیس از آغاز تاریخ خود، ۹ بار در بالاترین دسته لیگ فوتبال ایران به قهرمانی رسیده (یک جام منطقه‌ای، ۲ جام تخت جمشید، ۴ جام آزادگان و ۲ جام خلیج فارس) و از این جهت رکورددار است. ۵ بار قهرمانی در جام حذفی ایران و یک قهرمانی در جام برندگان جام آسیا از دیگر قهرمانی‌های مهم پرسپولیس‌اند. فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال این باشگاه را در رده چهارم برترین باشگاه‌های فوتبال آسیا در قرن بیستم اعلام کرده‌است.[۱۳] محتویات [نهفتن]  ۱ تاریخچه ۱.۱ پیش از انقلاب ۱.۱.۱ دهه ۱۳۴۰ ۱.۱.۲ دهه ۱۳۵۰ تا انقلاب ۱.۲ پس از انقلاب ۱.۲.۱ انقلاب و دهه ۱۳۶۰ ۱.۲.۲ دهه ۱۳۷۰ ۱.۲.۳ دهه ۱۳۸۰ ۲ نام، نماد و رنگ ۳ پرسپولیس در فرهنگ عامه و رسانه‌ها ۴ پرسپولیس و سیاست ۴.۱ در دوران پهلوی ۴.۱.۱ پیش‎زمینه‎ها (پیش از ۱۳۴۷) ۴.۱.۲ رابطه پرسپولیس و دربار (۱۳۵۷-۱۳۴۷) ۴.۲ در دوران جمهوری اسلامی ۴.۲.۱ اوایل انقلاب و دهه ۶۰ (۱۳۷۰-۱۳۵۷) ۴.۲.۲ دهه ۷۰ و آغاز ورود سیاسیون (۱۳۸۰-۱۳۷۰) ۴.۲.۳ دهه ۸۰ (۱۳۹۰-۱۳۸۰) ۵ ورزشگاه و زمین تمرین ۵.۱ ورزشگاه خانگی ۵.۱.۱ پیش از انقلاب ۵.۱.۲ پس از انقلاب ۵.۲ زمین تمرین ۶ هواداران و هماوردان ۶.۱ هواداران ۶.۲ هماوردان ۶.۲.۱ استقلال تهران ۶.۲.۲ سپاهان اصفهان ۷ آمار و ترین‌ها ۷.۱ آمار و ترین‌های بازیکنان و مربیان ۸ فصل‌های اخیر ۹ تیم‌های دیگر ۹.۱ تیم‌های پایه ۹.۲ تیم دوم ۹.۲.۱ پیش از انقلاب ۹.۲.۲ پس از انقلاب ۹.۳ تیم زنان ۹.۴ تیم فوتسال ۹.۵ تیم وزنه‌برداری ۹.۶ تیم دومیدانی ۱۰ بازیکنان ۱۰.۱ بازیکنان کنونی ۱۰.۲ بازیکنان جام جهانی ۱۰.۳ بازیکنان برجسته و بازیکنان پیشین ۱۰.۴ کاپیتان‌ها ۱۱ مربیان ۱۱.۱ کادر فنی کنونی ۱۱.۲ مربیان اخیر ۱۱.۳ مربیان برجسته پیشین ۱۲ چارت مدیریتی باشگاه ۱۳ دست‌آوردها ۱۳.۱ کشوری ۱۳.۲ آسیایی ۱۴ مسائل اقتصادی و حقوقی ۱۴.۱ درآمدزایی ۱۴.۱.۱ حامیان مالی ۱۴.۲ دارایی‌ها ۱۴.۳ مالکیت ۱۴.۴ اختلاف حقوقی بر سر برند پرسپولیس ۱۴.۵ خصوصی‌سازی ۱۵ نگارخانه ۱۶ منابع و مآخذ ۱۶.۱ عمومی ۱۶.۲ ویژه ۱۷ پیوند به بیرون تاریخچه نوشتار اصلی: تاریخچه باشگاه فوتبال پرسپولیس تهران پیش از انقلاب دهه ۱۳۴۰ طاووسی آشتیانی ب.وطنخواه جاسمیان ر.وطنخواه کاشانی رحیمی ممبینی ادیبی بهزادی گنجاپور بازیکنان آغازگر نخستین بازی رسمی باشگاه پرسپولیس (پس از پیوستن شاهینی‌ها) برابر تاج در روز ۱۶ فروردین ۱۳۴۷ در ورزشگاه امجدیه.[۱۴] مربی پرسپولیس پرویز دهداری بود.[۱۵] پیوستن بازیکنان تیم فوتبال منحل شده شاهین تهران به پرسپولیس، باعث محبوبیت این تیم شد.[۱۶] باشگاه ورزشی پرسپولیس متعلق به «شرکت سی. آر. سی» در دی ماه سال ۱۳۴۲ به دست علی عبدُه در اوین و جاده قدیم شمیرانات بنیانگذاری شد. باشگاه اصلاً در بولینگ و چند ورزش دیگر فعال بود (بولینگ عبده) و یک تیم فوتبال در دسته دوم تهران داشت.[۱۷][۱۱][۱۸][۱۹] در آن سو، و در تاریخ ۱۸ تیر ۱۳۴۶؛ باشگاه شاهین که در دهه ۱۳۴۰ بازیکنان زیادی در تیم ملی ایران داشت و در میان مردم محبوب بود، به دستور سازمان ورزش و تفریحات ایران رسماً منحل شد.[۲۰][۲۱] با رایزنی‌های عبده با پرویز دهداری (مربی شاهین) و مسعود برومند (سرپرست شاهین)، بیشتر بازیکنان باشگاه شاهین به پرسپولیس پیوستند و باعث شهرت و محبوبیت آن شدند.[۱۱][۱۸][۲۱][۲۲] دهداری مربی و برومند سرپرست پرسپولیس شدند و باشگاه توانست در مسابقات رده‌بندی دسته‌های کشور در گروه خود اول شود و به بالاترین دسته لیگ فوتبال ایران راه یابد.[۱۱] آن‌ها در مسابقات قهرمانی آسیا (مسابقاتی که میان تیم‌های ایرانی برای شرکت در جام باشگاه‌های آسیا برگزار شد) نیز قهرمان شدند و به عنوان نخستین نماینده ایران به جام باشگاه‌های آسیا رفتند.[۱۱][۲۳][۲۴] در سال ۱۳۴۸، محمود خیامی، مدیر کارخانه ایران ناسیونال که از هواداران شاهین بود تصمیم گرفت برای تبلیغ خودروی تازه‌تولید پیکان از بازیکنان پرسپولیس استفاده کند[۱۱] و پس از امضای پروتکل همکاری با عبده[۲۲] بازیکنان پرسپولیس به شکل دسته‌جمعی به باشگاه پیکان کوچیدند[۱۸] و با این تیم موفق به کسب مقام قهرمانی در جام جام باشگاه‌های تهران ۱۳۴۸ شدند، در حالی که پرسپولیس در جایگاه یازدهم قرار گرفت.[۲۵] یک سال بعد بازیکنان به پرسپولیس بازگشتند و تحت رهبری حسین فکری،[۲۲] پس از تاج در جای دوم جام باشگاه‌های تهران ۱۳۴۹ قرار گرفتند.[۲۶] در همین سال دست پرسپولیس از جام منطقه‌ای هم کوتاه ماند.[۲۷] دهه ۱۳۵۰ تا انقلاب بازیکنان پرسپولیس در سال ۱۳۵۰. پرسپولیس در این سال با ۱۳ پیروزی و ۱ شکست از ۱۴ بازی جام منطقه‌ای ایران ۱۳۵۰ به نخستین قهرمانی تاریخ خود رسید.[۲۸] در سال ۱۳۵۰، پرسپولیس تحت مربیگری آلن راجرز[۲۲] در دومین دوره جام منطقه‌ای به قهرمانی رسید.[۲۸] یک سال بعد، عبده اعلام کرد باشگاه پرسپولیس حرفه‎ای است[۲۲][۱۸] و بازیکنانش فقط در بازی‎های حرفه‌ای شرکت خواهند کرد. بنابراین بازیکنان به دو دسته تقسیم شدند و عده‎ای در تیم حرفه‎ای و عده‌ای در تیم آماتور عضویت یافتند.[۲۹] در آن سال مسابقات فوتبال کشوری در ایران برگزار نگردید، و پرسپولیس که در جام باشگاه‌های تهران ۱۳۵۱ با تیم آماتورهایش شرکت کرده‌بود، در میان ۱۶ تیم در جای یازدهم قرار گرفت.[۳۰] در آن دوره پرسپولیس در ورزشگاه اختصاصی خود موسوم به ورزشگاه آپادانا[۳۱] تمرین می‎کرد و عبده برای فعال نگه‎داشتن تیم اصلی، باشگاه‎های صاحب‌نامی همچون سائوپائولو و چلسی را برای بازی دوستانه به تهران آورد.[۲۹] اما در سال ۱۳۵۲ به دلیل عدم وجود زیرساخت‎های فوتبال حرفه‎ای در ایران[۱۱] و اعتراض خسروانی به آتابای، رئیس وقت فدراسیون فوتبال ایران[۲۹] عبده پس از فروش ورزشگاه باشگاه فعالیت حرفه‎ای پرسپولیس را منحل کرد.[۲۲][۱۸][۳۱] پرسپولیس در این سال‎ها، کم‎کم از مکتب شاهین فاصله گرفت.[۱۱] جام تخت جمشید در سال ۱۳۵۲ بازگشایی شد. در ۵ دوره‌ای که از این جام برگزار شد، پرسپولیس همواره از بهترین تیم‌ها بود و به ۲ قهرمانی (۱۳۵۲ و ۱۳۵۴) و ۳ نایب‌قهرمانی (۱۳۵۳، ۱۳۵۵ و ۱۳۵۶) رسید.[۱۱][۳۲][۲۲] جام تخت جمشید ۱۳۵۷ نیز در حال انجام بود که با روی‌دادن انقلاب نیمه‌کاره ماند. پرسپولیس در این جام با یک امتیاز کمتر از شهباز دوم بود.[۳۳] پرسپولیس تا پایان جام تخت جمشید پرافتخارترین باشگاه فوتبال ایران بود.[۱۱] پس از انقلاب انقلاب و دهه ۱۳۶۰ علی پروین ملقب به «سلطان» که از بهترین بازیکنان تاریخ فوتبال ایران است،در دهه ۶۰ مربی–بازیکن تیم فوتبال پرسپولیس بود.[۶] پس از انقلاب، باشگاه تحت تاثیر آن قرار گرفت و لیگ کشوری فوتبال ایران منحل شد.[۱۶] بسیاری از بازیکنان تیم عوض شدند،[۱۱][۳۴] اما توانستند در جام شهید اسپندی (۱۳۵۸) قهرمان شوند.[۲۲] با آغاز جنگ ایران و عراق و دهه ۱۳۶۰، لیگ فوتبال سراسری ایران همچنان تعطیل بود (تا سال ۱۳۶۸ که جام قدس برگزار گردید) و پرسپولیس تنها در جام باشگاه‌های تهران شرکت می‌کرد.[۱۸] این باشگاه در ۱۰ دوره برگزاری این جام در دهه ۶۰، به ۷ قهرمانی و ۲ نایب‌قهرمانی دست یافت.[۲۲][۳۵] در سال ۱۳۶۶، پرسپولیس در کنار قهرمانی در جام حذفی تهران و جام باشگاه‌های تهران، موفق به کسب اولین قهرمانی خود در جام حذفی ایران هم شد تا در یک سال ۳ جام بگیرد.[۲۲] دهه ۱۳۷۰ دهه ۱۳۷۰، برای باشگاه موفقیت‌آمیز بود و با یک قهرمانی در جام برندگان جام آسیا[۳۶] آغاز شد. پرسپولیس در ۱۰ دوره جام آزادگان شرکت کرد و به ۴ قهرمانی و ۳ نایب‌قهرمانی دست‌یافت.[۲۲][۳۷] این باشگاه در این سال‌ها از پایه‌های اصلی تیم ملی فوتبال ایران بود،[۳۸] تا جایی که در جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه ۹ نفر از ۲۲ بازیکن ایران در آن زمان عضو این تیم بودند.[۳۹] پرسپولیس در این دهه به ۲ قهرمانی جام حذفی و ۳ بار سومی جام باشگاه‌های آسیا نیز دست یافت.[۲۲][۲۳] دهه ۱۳۸۰ پرسپولیس با برد در هفته پایانی ۸۷-۸۶ برابر سپاهان پس از ۶ سال نخستین قهرمانی‌اش را به دست آورد.[۴۰] با آغاز دهه ۱۳۸۰، لیگ برتر فوتبال ایران راه‌اندازی شد و پرسپولیس در نخستین دوره آن قهرمان شد.[۴۱][۴۲] فصل بعد، پرسپولیس از نخستین دوره لیگ قهرمانان آسیا حذف شد[۴۳] و در لیگ نتایج خوبی نگرفت. این سال‌ها آغاز دورانی بود که سالنامه رسمی باشگاه آن را «دوران جدال با بحران» نامیده‌است، تا جایی که پرسپولیس حتی مقام ۹ام لیگ را هم تجربه کرد.[۲۲] دو فصل بعد، پرسپولیس پس از ۶ سال دوری از جام در جام خلیج فارس ۸۷-۱۳۸۶ به قهرمانی رسید[۴۰] و این دهه را با دو قهرمانی متوالی در جام حذفی (۸۹-۱۳۸۸ و ۹۰-۱۳۸۹) به پایان برد.[۴۴] نام، نماد و رنگ نماد باشگاه در سال ۱۳۴۹ تخت جمشید پیراهن پرسپولیس در فصل ۸۷-۱۳۸۶ تولید اول‌اشپورت سرستون هما در تخت جمشید پرسپولیس یک واژهٔ یونانی به معنای شهر پارسی است که از دو واژهٔ «پرسه» (به یونانی: Πέρσης)‏ به معنای پارسی و «پولیس» (به یونانی: Πόλις)‏ به معنای شهر تشکیل شده‌است. یونانیان باستان به پارسه یا تخت جمشید، پایتخت دودمان هخامنشیان، پرسپولیس می‌گفتند.[۴۵] در سال ۱۳۶۰، سازمان تربیت بدنی نام بولینگ عبده را به مجموعه ورزشی شهید چمران تغییر داد و قرار شد پرسپولیس از سال ۱۳۶۱، با نام دیگری فعالیت کند.[۴۶] بازیکنان در اعتراض به این تصمیم، در بازی با هما در جام باشگاه‌های تهران حاضر نشدند و قهرمانی این مسابقات را از دست دادند.[۳۴][۴۶] در دی ۱۳۶۵، پرسپولیس تحت پوشش بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی قرار گرفت. بنیاد مستضعفان تصمیم گرفت نام تیم را به «آزادی» تغییر دهد. بازیکنان با این تغییر نام موافق نبودند.[۴۶] در ۲۷ بهمن ۱۳۶۵، نام باشگاه رسماً به «پیروزی» تغییر یافت. اداره کل تربیت بدنی استان تهران در اطلاعیه‌ای اعلام کرد که «این تغییر نام به پیشنهاد بازیکنان صورت گرفته‌است.»[۴۷] با این وجود، رسانه‌ها و مردم ایران بیشتر نام پرسپولیس را به کار می‌برند.[۴۶] در آگهی ثبت نمادی که شرکت فرهنگی ورزشی پرسپولیس در سال ۱۳۷۰ به ثبت رسانده، این توضیح آمده‌است: «کلمه پرسپولیس و علامت فانتزی. تصویر جامی که از دو طرف با دو سر اسب هخامنشی تلاقی دارد.»[۴۸] رنگ قرمز یکی از مهمترین نمادهای باشگاه فوتبال پرسپولیس به شمار می‌آید. به جز فصل ۸۶-۱۳۸۵ و چند بازی لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۰۹ که بازیکنان پرسپولیس لباس‌های راه‌راه سفید و قرمز پوشیدند،[۴۹][۵۰] از آغاز همواره رنگ اصلی پیراهن پرسپولیس قرمز بوده‌است. از این رو آنان را «ارتش سرخ»[۱] و «سرخپوشان»[۲] می‌نامند. پیراهن دوم باشگاه نیز به طور سنتی سفید بوده‌است. از فصل ۹۰-۱۳۸۹ پیراهن دوم باشگاه به رنگ مشکی تغییر کرد که در پی آن در فصل ۹۱-۱۳۹۰ نیز این رنگ به عنوان رنگ دوم پیراهن باشگاه برگزیده شد.[۵۱] در یک نظرسنجی که پیش از لیگ دهم از سوی پایگاه خبری باشگاه پرسپولیس انجام شد، ۴۲ درصد از هواداران، رنگ مشکی و ۱۷ درصد رنگ سفید را برای رنگ پیراهن دوم باشگاه برتری داده‌اند.[۵۲] مدت‌ها بر سر قانونی بودن استفاده از نام پرسپولیس یا پیروزی بحث‌هایی بر سر زبان‌ها بود تا اینکه سرانجام در ۲۲ فروردین ۱۳۹۱، محمد رویانیان، مدیرعامل وقت باشگاه پرسپولیس، از رأی قطعی دادگاه برای بازگشت برند پرسپولیس خبر داد. لذا برای همیشه نام پیروزی از داخل پرانتز جلوی نام پرسپولیس برداشته شد.[۵۳] پرسپولیس در فرهنگ عامه و رسانه‌ها پرسپولیس به عنوان یک باشگاه فوتبال، کاملاً در میان مردم ایران شناخته‌شده‌است.[۱۷] عادل فردوسی‌پور در مجله ورلدساکر در این باره می‌نویسد: «نخستین پرسشی که هواداران فوتبال در ایران از یکدیگر می‌پرسند این است که قرمز هستی یا آبی؟»[۶] رسانه‌های ایران به شدت اخبار این باشگاه را پوشش می‌دهند و «حاشیه»های زیادی پیرامون افراد حاضر در باشگاه‌است.[۵۴] افکار عمومی ایران امروز نیز همانند دیگر جوامع،[۵۴][۵۵] تحت تاثیر این رسانه‌های ورزشی قرار دارند.[۵۶][۵۷] در چند سال اخیر بیش از ۵۰ وبگاه در فضای اینترنت با نام پرسپولیس وجودداشته‌است. برخی از این وبگاهای هواداری و خبری، خود را «سایت کانون هواداران پرسپولیس» و یا «سایتی رسمی» معرفی می‎کنند. دسته‎ای از این وبگاه‌ها که خط مشی حمایتی یا مخالفتی با گروه یا اشخاص خاصی دارند، منتسب به لیدرها و افراد نزدیک به اشخاص مرتبط با باشگاه دانسته می‎شوند.[۵۸] در پی پوشش گسترده اخبار باشگاه و شعارهای خاص روی سکوهای ورزشگاه،[۵۹] در سال‌های اخیر امنیت شغلی مدیران عامل و مربیان این باشگاه همواره در خطر قرار داشته‌است.[۵۴] جان دیوردن، نویسنده وب‌گاه گل در گزارشی با نام «تردید آسیا: آیا مربیگری پرسپولیس بزرگترین و دشوارترین کار در فوتبال آسیا است؟»، جو رسانه‌ها را «جانوری ترسناک» و مربیگری این تیم را «شغلی پرفشار» توصیف می‌کند.[۵۴] در فصل ۸۷-۱۳۸۶ که به قهرمانی پرسپولیس در جام خلیج فارس منتهی شد، فیلم مستندی با نام مردان پرسپولیس درباره این باشگاه ساخته‌شد. قرار بود قسمت دوم این فیلم در سال بعد ساخته شود که با مخالفت داریوش مصطفوی، مدیرعامل آن زمان پرسپولیس این فیلم ساخته‌نشد.[۶۰] سانسور و کیفیت پائین ساخت این فیلم با انتقادهایی همراه بود.[۶۱] همچنین در دهه‌های ۱۳۴۰، (عزیز اصلی) ۱۳۵۰ (محراب شاهرخی) و ۱۳۷۰ (احمدرضا عابدزاده، علی پروین، حمید استیلی و افشین پیروانی) نیز شماری از بازیکنان این باشگاه در فیلم‌های سینمای ایران به بازیگری پرداختند.[۶۲] در سال ۱۳۸۸، پرسپولیس به عنوان نخستین باشگاه ایرانی ساخت سرود رسمی‌اش را با همکاری داریوش خواجه‌نوری، خواننده و گیتاریست ایرانی آغاز کرد.[۶۳] این ترانه «آهنگ سرخ» نام دارد و بازیکنان سابق باشگاه آن را خوانده‎اند.[۶۴] پیش از این نیز خوانندگانی مانند فرزین برای پرسپولیس خوانده‌بودند.[۶۳] قاسم افشار نیز در دهه ۷۰ آلبومی با نام «قرمزته» منتشر کرده‌بود.[۶۵] پرسپولیس و سیاست در دوران پهلوی پیش‎زمینه‎ها (پیش از ۱۳۴۷) نوشتار اصلی: باشگاه فوتبال شاهین تهران#شاهین و سیاست پیش از شکل‎گیری پرسپولیس، خاستگاه آن یعنی شاهین درگیر جریانات سیاسی شده‎بود و سیاست میراث پرسپولیس از شاهین بود.[۲۱] مردم کوچه و خیابان، شاهین را مرکز جریان ضدشاهنشاهی می‌دانستند[۲۱] و اکثر هواداران شاهین از مخالفان بودند.[۶۶] جریانات سیاسی و نفوذ پرویز خسروانی باعث انحلال شاهین شد.[۲۱][۱۶] رابطه پرسپولیس و دربار (۱۳۵۷-۱۳۴۷) پس از انحلال شاهین، هوادارانش به جهت حضور بازیکنان شاهین در پرسپولیس، از سال ۱۳۴۷ به این تیم گرویدند و تا سال ۱۳۵۷، سکوهای پرسپولیس، کمابیش جایگاه مخالفان شاه محسوب می‎شد.[۲۱] تاج که نماد حکومت شاهنشاهی محسوب می‎شد[۲۱] نیز در تقابل و رقابت با این پرسپولیس قرار گرفت.[۱۶] به جز علی عبده، ارتشبد محمد خاتم( فرمانده نیروی هوایی شاهنشاهی ایران ) و فاطمه پهلوی، عضوی از خانواده سلطنتی ایران نیز به پرسپولیس نزدیک بودند و کماکان رابطه خوبی با پرویز خسروانی نداشتند.[۲۱] بنابراین پرسپولیس جایگاه مناسبی برای مخالفان بود چرا که مانند شاهین «ظاهر مخالف» نداشت.[۲۱] عبده نزد خانواده شاه محبوبیت داشت، چنانچه افتتاح طبقه دوم بولینگ عبده توسط محمدرضا و فرح پهلوی انجام شد؛ اما پس از سال ۱۳۵۴ و درگذشت خاتم، روابط عبده با فاطمه پهلوی و دربار رو به تیرگی گرایید.[۲۱] در دوران جمهوری اسلامی اوایل انقلاب و دهه ۶۰ (۱۳۷۰-۱۳۵۷) پس از انقلاب، پرسپولیس به مانند تاج، در دست انقلابیون قرار گرفت، ملی شد و تغییر نام داد؛[۱۶] و سپس تحت نظر بنیاد مستضعفان قرار گرفت.[۲۱] به نوشته هوشنگ شهابی در دانشنامه ایرانیکا، حکومت جدید پس از انقلاب دل خوشی از فوتبال نداشت و مخالفان شاه معتقد بودند که او برای دور نگه‌داشتن جوانان از سیاست، تب فوتبال را در جامعه رواج می‎داده‌است.[۱۶] در دهه ۶۰ تقابل فوتبال و سیاست بارها منجر به تحریک تماشاگران و سکوهای پرسپولیس شد[۲۱][۱۶] و این مهر تائیدی بود بر دیدگاه حکومت که تب فوتبال بر ضد انقلاب است.[۱۶] در این دهه محمد دادکان و محمدحسن انصاری‌فرد از جمله بازیکنان پرسپولیس بودند که در دوران بازیگری خود وارد جریانات سیاسی شدند.[۲۱] دهه ۷۰ و آغاز ورود سیاسیون (۱۳۸۰-۱۳۷۰) به طور کلی (و به شکل خاص در باشگاه استقلال) اولین جرقه ورود سیاسیون و سیاست به فوتبال در سال ۱۳۶۹ زده‎شد.[۲۱] سیاست در قبال فوتبال آرام‌تر شد و پوشش تلویزیونی مسابقات افزایش یافت.[۱۶] پرسپولیس و استقلال در این دهه درگیر جناح‎بندی‎های سیاسی شدند اما تا پیش از دوم خرداد جناح‎بندی‎های آنان تقریباً نامشخص بود.[۲۱] در سال ۱۳۷۲ به اصرار حسن غفوری‌فرد، پرسپولیس زیر نظر فردی از کابینه هاشمی رفسنجانی (حسین محلوجی) قرار گرفت.[۲۱] در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۷۶ علیرغم انتظارات، امیر عابدینی، مدیرعامل وقت پرسپولیس و جمعی از بازیکنان در اقدامی از علی‌اکبر ناطق‌نوری حمایت کردند و در آن سو علی فتح‎الله‎زاده، مدیرعامل وقت استقلال به همراه بازیکنان و مربیان در نامه‎ای سرگشاده به حمایت از محمد خاتمی پرداختند. این آخرین باری بود که دو باشگاه بدین شکل علنی و صریح موضع‎گیری سیاسی کردند.[۲۱] دو سال بعد، در ۲۰ تیر ۱۳۷۸ یعنی دو روز پس از واقعه کوی دانشگاه، در حالی که جامعه هنوز دچار التهاب بود و «با وجود شایعات و مشکلات، در فضایی نه‎چندان دلچسب و گرم»،[۶۷] بازی سنتی پرسپولیس–استقلال در فینال جام حذفی با آرامش برگزار شد و علی‎رغم تلاش‌های انجام‎شده برای تحریک تماشاگران، هیچ شعار سیاسی شنیده نشد.[۲۱] دهه ۸۰ (۱۳۹۰-۱۳۸۰) پس از آن که در سال ۱۳۸۰، رای دادگاه به تعلق پرسپولیس به دولت صادر شد، محسن مهرعلیزاده، رئیس وقت تربیت بدنی تلاش کرد که در ترکیب هیئت مدیره پرسپولیس از افراد متمایل به اصلاح‌طلبی استفاده نماید.[۲۱] پس از آغاز دوران ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد و برگزاری انتخابات شورای اسلامی شهر تهران، یاران احمدی‌نژاد توافق کردند تا پرسپولیس زیر نظر شهرداری تهران به کار خود ادامه دهد.در این چند سال اخیر باشگاه پرسپولیس بین همچون توپی بین این مدیر آن مدیر پاس میشد تا اینکه در زمستان90 به محمد رویانیان سپرده شد.که هیچ گونه سابقه ورزشی و تیم داری تا از قبل از آن نداشته و به عقیده بساری با استفاده از لابی دولتی و قدرت به این سمت رسیده و از روی به کار آمدن حواشی متعدیا را برای باشگاه به ارمغان آورده[۲۱] ورزشگاه و زمین تمرین ورزشگاه خانگی پیش از انقلاب پرسپولیس پیش از ساخته شدن ورزشگاه آزادی، بازی‌های خود را در ورزشگاه امجدیه (ورزشگاه شهید شیرودی) برگزار می‌کرد و زمانی که بنیانگذاری شده‌بود، ورزشگاهی مجهز به استخر، زمین ژیمناستیک و بولینگ در مجموعه بولینگ عبده (شهید چمران کنونی) داشت. این مجموعه در مرداد ۱۳۵۷ آتش گرفت.[۳۴] عبده در شهرک اکباتان زمینی خرید و در آن‌جا یک ورزشگاه فوتبال با نام «آپادانا» بنا کرد. پرسپولیس به علت کمبود امکانات برای هوادارانش و همکاری‌نکردن دیگر باشگاه‌ها، تنها یک بازی در ورزشگاه آپادانا انجام داد و پس از آن، از آپادانا به عنوان زمین تمرین استفاده کرد. به دلیل حمایت نکردن دیگر باشگاه‌های ایران از حرفه‌ای‌گری پرسپولیس، عبده در سال ۱۳۵۲ ورزشگاه آپادانا را به ارزش ۲۰۰٬۰۰۰ تومان به باشگاه راه‌آهن فروخت ورزشگاه آپادانا امروز ورزشگاه راه‌آهن نامیده می‌شود و در همسایگی ورزشگاه شهید دستگردی قرار دارد. پس از انقلاب، در سال ۱۳۵۹ بنیاد مستضعفان و جانبازان دارایی‌های باشگاه را مصادره کرد.[۳۱] [۳۴] پس از انقلاب باشگاه پرسپولیس ورزشگاه اختصاصی ندارد و برای بازی‌های خانگی خود ورزشگاه آزادی تهران را اجاره می‌کند تیم ملی فوتبال ایران و استقلال تهران نیز در این ورزشگاه به میدان می‌روند.در پی بازسازی چمن ورزشگاه آزادی در فصل ۸۲-۸۱، پرسپولیس بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه تختی برگزار کرد در روزهای پایانی سال ۱۳۸۴، وبگاه رسمی باشگاه خبرهایی دربارهٔ این که پرسپولیس «ورزشگاه شهر قدس» را خریده‌است، منتشر کرد؛اما این ماجرا به علت مشکلات مالی و حقوقی باشگاه پایان یافت و به ثمر نرسید زمین تمرین پیش از انقلاب، زمین‌های تمرین پرسپولیس ورزشگاه آپادانا[۳۱] و بولینگ عبده[۳۴] بود. وقتی بولینگ عبده مصادره شد پرسپولیس در تپه‌های داوودیه تمرین می‌کرد.[۳۴] در سالیان اخیر، تمرینات تیم اصلی بیشتر در ورزشگاه کارگران انجام می‌شد.[۶۸] در شهریور ۱۳۸۷، پس از انتقال باشگاه راه‌آهن به شهرری، پرسپولیس ورزشگاه راه‌آهن را به ارزش ۱۵۰ میلیون تومان برای یک سال اجاره کرد و پس از ۳۵ سال به ورزشگاه خانگی دیرین خود در شهرک اکباتان بازگشت.[۶۹][۷۰] هم‌اکنون تیم اصلی پرسپولیس در ورزشگاه شهید درفشی‌فر تمرین می‌کند.[۷۱] تیم‌های پایه نیز در ورزشگاه امام رضا تمرین و بازی می‌کنند.[۲۲][۷۲] هواداران و هماوردان هواداران هجوم هواداران پرسپولیس به زمین چمن ورزشگاه آزادی پس از قهرمانی در لیگ برتر ۸۷-۸۶ پرسپولیس باشگاه پرهواداری است.[۱۷][۶] بر پایه نظرسنجی‌های انجام شده باشگاه پرسپولیس به عنوان پرهوادارترین باشگاه فوتبال ایران معرفی شده‌است.[۱۰] و بنا بر اعلام وبگاه رسمی، باشگاه برای هوادارنش ارزش بسیاری قائل است.[۷۳] با این که باشگاه پرسپولیس در تهران قرار دارد، در سراسر ایران هوادار دارد و در بازی‌های خارج از خانه نیز عده زیادی برای تشویق آن‌ها به ورزشگاه می‌روند.[۱۷][۶] این باشگاه در امارات متحده عربی[۷۴] و قطر[۷۵] نیز هوادارانی دارد. عادل فردوسی‌پور در مجله ورلدساکر می‌نویسد: «پرسپولیس با بیش از ۳۰ میلیون هوادار به عنوان محبوب‌ترین باشگاه آسیا شناخته می‌شود.»[۶] بنا بر نوشته همشهری‌آنلاین، کنفدراسیون فوتبال آسیا در فهرستی پرسپولیس را بالاتر از الهلال عربستان و دالیان چین پرهوادارترین باشگاه آسیا معرفی کرده‌بود.[۱۱] همچنین، این باشگاه رکورد پرتماشاگرترین بازی لیگ قهرمانان آسیا را با ۹۶٫۲۰۰ نفر تماشاگر در سال ۲۰۱۲ و در بازی با الغرافه قطر، در اختیار دارد.[۷۶]رکورد قبلی پرتماشاگرترین بازی لیگ قهرمانان آسیانیز مربوط به بازی پرسپولیس و بنیادکار ازبکستان با حضور ۹۵،۲۲۵ نفر در سال ۲۰۰۹ می باشد که در اختیار پرسپولیس بوده است. هماوردان استقلال تهران نوشتار اصلی: شهرآورد تهران ورزشگاه آزادی در جریان ۵۸امین شهرآورد تهران، ۷ اسفند ۱۳۸۳ بازی میان پرسپولیس و استقلال، دو باشگاه پرهوادار و پرافتخار ایران، مهم‌ترین مسابقهٔ باشگاهی فوتبال در ایران است.[۶] رکورد بیشترین گل زده و شکست ناپذیری (شش بازی رسمی) در داربی تهران در اختیار تیم پرسپولیس تهران است. همچنین نخستین بازی دو تیم در روز ۱۶ فروردین ۱۳۴۷، نخستین بازی رسمی پرسپولیس بود که با نتیجهٔ بدون گل پایان یافت.[۷۷] فردای آن روز، روزنامه کیهان ورزشی (مهمترین روزنامه ورزشی آن زمان) روی جلد خود هیچ چیز از بازی ننوشت و تیتری از فوتبال دخترها داشت.[۷۸] بر خلاف گذشته، امروزه این بازی همواره با حساسیت بالا و تماشاگران زیاد همراه‌است و برگزاری آن بازتاب‌های زیادی در ایران دارد.[۶][۷۹] معمولاً این بازی را حدود ۱۰۰.۰۰۰ نفر در ورزشگاه آزادی تهران تماشا می‌کنند.[۶] این شهرآورد گاهی به خشونت میان بازیکنان، و درگیری میان هواداران می‌انجامد و هولیگان‌ها به ناوگان حمل و نقل عمومی از جمله اتوبوس‌ها آسیب می‌زنند.[۷۹][۸۰] مجله ورلدساکر در شماره ژوئیه ۲۰۰۸ خود، فهرستی از ۵۰ شهرآورد دنیا منتشر کرد؛ و شهرآورد تهران را در رتبه ۱ام آسیا و ۲۲وم جهان قرار داد.[۸۱] سپاهان اصفهان نوشتار اصلی: هماوردی پرسپولیس و سپاهان با این که پرسپولیس و سپاهان هر دو از باشگاه فوتبال شاهین به وجود آمدند، در گذشته بازی این دو هماوردی محسوب نمی‌شد. با آغاز جام خلیج فارس و قهرمانی باشگاه‌های اصفهانی در جام‌های فوتبال ایران، به اهمیت بازی‌های رودرروی باشگاه‌های اصفهان و تهران افزوده‌شد. پس از نبرد قهرمانی پرسپولیس و سپاهان در جام حذفی ۸۵-۱۳۸۴ و لیگ برتر ۸۷-۱۳۸۶، این حساسیت و اهمیت دوچندان شد، به گونه‌ای که هم‌اکنون این هماوردی از مهمترین بازی‌های دو باشگاه در هر فصل است.[۸۲][۸۳] آمار و ترین‌ها نوشتار اصلی: آمار و ترین‌های باشگاه پرسپولیس تیم فوتبال پرسپولیس تهران پرطرفدارترین تیم ایران[۱۰] و آسیا می‌باشد.[۱۱][۸۴] پرسپولیس چهارمین تیم برتر آسیا در قرن بیستم می‌باشد.[۸۵] تیم فوتبال پرسپولیس در میان تیم‌های باشگاهی ایران با ۹ عنوان قهرمانی در لیگ و پنج عنوان قهرمانی جام حذفی و در مجموع با ۱۴ عنوان قهرمانی، پرافتخارترین تیم باشگاهی تاریخ ایران می‌باشد.[۸۶][۸۷] بازی پرسپولیس و الغرافه قطر در ۲۹ فروردین ۱۳۹۱ به عنوان پرتماشاگرترین بازی تاریخ لیگ قهرمانان آسیا شناخته شد.[۸۸][۸۹][۹۰] تیم فوتبال پرسپولیس تنها تیمی است که در کل ادوار برگزاری لیگ ایران همواره در بالاترین سطح آن بازی کرده است. [۹۱] تیم فوتبال پرسپولیس تهران تا به امروز دارای بیشترین لژیونر در بین تیمهای ایرانی‌ست.[۹۲] پرسپولیس تهران در سال ۱۳۵۰ و در جریان مسابقات لیگ سراسری ایران، در ۱۴ دیدار لیگ صاحب ۱۳ برد و یک باخت شد. براین اساس پرسپولیس آن سال موفق شد ۹۳ درصد از کل امتیازات موجود را به خود اختصاص داده و از این حیث صاحب رکورد شود.[۹۳] پرسپولیس تهران در سال ۱۳۷۳ با کسب ۵۵ امتیاز از ۲۲ بازی با کسب رکورد ۲.۵ امتیاز از هر بازی رکوردعجیبی خلق کرد.[۹۴] بهترین میانگین گل زده یک تیم ایرانی٬ متعلق به پرسپولیس تهران است.پرسپولیس در سال ۱۳۵۰ موفق شد در ۱۴ بازی ۴۵ گل یعنی ۳/۲ گل در یک بازی به ثمر رساند و پرسپولیس از این حیث در ایران رکورددار است.[۹۵] پرسپولیس در لیگ تخت‌جمشید سال ۱۳۵۴ پس از ۳۰ بازی ،تنها ۱۲ گل‌ یعنی میانگین ۰/۴ گل در هر بازی دریافت کرد که از این حیث رکورددار است.[۹۶] پرسپولیس در جریان لیگ تخت‌جمشید سال ۱۳۵۴ در ۳۰ بازی ،تنها ۱۲ گل‌ دریافت کرد که از این حیث رکورددار مانده است.[۹۷] پرسپولیس صاحب یکطرفه‌ترین و قاطع‌ترین قهرمانی در یک فصل شده است.sسرخپوشان در لیگ سال ۱۳۷۷ توانستند ۶۵ امتیاز گرفته و قهرمان شوند. تیم دوم یعنی استقلال با ۵۳ امتیاز و ۱۲ امتیاز کمتر دوم شد که پرسپولیس تهران از این حیث رکورددار است.[۹۸] رکورد شکست‌ناپذیری در تاریخ فوتبال ایران را پرسپولیس با ۴۳ بازی ثبت کرده است.پرسپولیس از روز ۱۹ دی ۱۳۵۰ که بازنده میدان شد، تا روز چهارم خرداد ۱۳۵۳ که در لیگ دوم تخت‌جمشید یک بر صفر به تاج تهران باخت در ۴۳ بازی (۸۶۵ روز) در رقابت‌های گوناگون برابر حریفان مختلف خود نباخت و رکورد شکست‌ناپذیری فوتبال ایران را به دست آورد.[۹۹] رکورد پیروزی متوالی در تاریخ لیگ فوتبال ایران را پرسپولیس با ۱۴ بازی ثبت کرده است.پرسپولیس از روز ۲۴ مهر ۱۳۷۷ که در لیگ هشتم آزادگان ۱-۰ فولاد خوزستان را برد، تا روز ۲۱ اسفند ۱۳۷۷ در ۱۴ بازی متوالی حریفان خود را شکست داد و رکورددار پیروزی متوالی تاریخ لیگ فوتبال ایران شد.[۱۰۰] پرسپولیس تهران تنها تیمی‌ست که توانسته بدون شکست قهرمان لیگ فوتبال ایران شود.پرسپولیس در جریان لیگ تخت‌جمشید سال ۱۳۵۲ توانست بدون شکست قهرمان ایران شود.[۱۰۱] پرسپولیس تهران رکورددار قهرمانی‌های متوالی در لیگ فوتبال ایران است.پرسپولیس سه بار به طور متوالی قهرمان لیگ شده‌است.(۵۱ و ۵۲)، (۷۴ و ۷۵) و (۷۷ و ۷۸).[۱۰۲] پرسپولیس تنها تیم تاریخ فوتبال ایران است که ۱۶ قهرمانی در ۱۶ سال (۱۳۶۵ تا ۱۳۸۱)در مسابقات رسمی شامل:لیگ باشگاههای تهران، جام حذفی ایران و تهران، جام برندگان آسیا و لیگ فوتبال ایران کسب نموده است.[۱۰۳] پرسپولیس تهران به‌همراه سایپا البرز تنها تیم‌هایی هستند که در یک فصل موفق به کسب هردو جام (لیگ ایران و جام حذفی ایران) شده‌اند.پرسپولیس در فصل ۱۳۷۷-۷۸ موفق به دابل‌کاپ (قهرمانی هم‌زمان در جام حذفی و لیگ) شد.[۱۰۴] پرگل‌ترین بازی شهرآورد تهران با نتیجه ۶-۰ به سود تیم فوتبال پرسپولیس تهران در جریان نخستین دوره جام تخت‌جمشید در ۱۶ شهریور ۱۳۵۲ به پایان رسیده است. قاطع‌ترین برد یک تیم در تاریخ لیگ مربوط به برد پرسپولیس تهران مقابل شاهین بوشهر در فصل ۷۳ و با نتیجه ۱۰-‍۱ بوده است که این نتیجه در تاریخ فوتبال ایران یک رکورد است و هنور هیچ تیمی در یک بازی لیگ موفق به دو رقمی کردن گل های خود نشده است.[۱۰۵] قهرمان نخستین‌ دوره لیگ برتر ایران(جام خلیج فارس) پرسپولیس تهران می‌باشد. پرسپولیس پس از قهرمانی در اولین دوره لیگ تخت جمشید(۱۳۵۲) اولین کاپ رسمی‌مسابقات را دریافت کرد که توسط یک طراح ایرانی ساخته شده بود؛ جامی مرکب از نمادهای تخت جمشید که نخستین جام رسمی لیگ ایران محسوب می‌شد.[۱۰۶] در سال ۲۰۱۲ پرسپولیس توانست در ۳ مسابقه و در جریان ۳ جام معتبر به تیم‌های رقیب ۶ گل بزند. در جریان رقابت‌های لیگ قهرمان باشگاه‌های آسیا پرسپولیس۶-۱الشباب امارات (۲۱ مارس ۲۰۱۲)[۱۰۷] در جریان لیگ برتر فوتبال ایران پرسپولیس۶-۰پیکان (۳۱ اکتبر ۲۰۱۲)[۱۰۸] در جریان رقابت‌های جام حذفی ایران پرسپولیس۶-۰ملوان (۱۹ دسامبر ۲۰۱۲)[۱۰۹] آمار و ترین‌های بازیکنان و مربیان صفر ایرانپاک از پرسپولیس با به‌ثمر رساندن ۷ گل در شهرآورد تهران٬آقای گل شهرآورد تهران است. رکورد حفظ دروازه در ایران متعلق به بهرام مودت، دروازه‌بان وقت پرسپولیس است که موفق شده ۸۴۲ دقیقه دروازه خود را بسته نگاه دارد.مودت در جریان مسابقات لیگ سوم تخت‌جمشید در سال ۱۳۵۴ ٬از اوایل مسابقه با ذوب‌آهن در روز ۱۹ اردیبهشت ۱۳۵۴ تا روز ۲۷ شهریور ۱۳۵۴ که از ملوان گل خورد، برابر ابومسلم، آب‌و‌برق اهواز، سپاهان، برق شیراز، بانک ملی، صنعت نفت، راه‌آهن و آرارات (۸بازی پیاپی)گل نخورد. ۷۲۰ دقیقه و اضافه شدن دقایق بازی ملوان و ذوب‌آهن، این رقم را به ۸۴۲ دقیقه رسیده‌است.[۱۱۰] غلامرضا رضایی بازیکن تیم فوتبال پرسپولیس تهران با زدن گل در ثانیه ۱۱ دیدار با فجر سپاسی شیراز در ۱۰ دی ۱۳۹۱ عنوان زننده سریع‌ترین گل تاریخ لیگ برتر ایران را به دست آورد.[۱۱۱][۱۱۲] حمید استیلی و مهدی مهدوی‌کیا تنها گلزنان تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه بوده‌اند که هردو از بازیکنان پرسپولیس محسوب می‌‌شوند. تاکنون مهدی مهدوی‌کیا، علی دایی ٬ خداداد عزیزی و علی کریمی موفق به دریافت جایزه بهترین بازیکن آسیا شده‌اند که همگی بازیکنان مزبور سابقه بازی در پرسپولیس تهران را دارند. علی دایی و علی کریمی ٬که هردو از پرسپولیس تهران لژیونر شده‌اند٬تنها بازیکنان ایرانی هستند که در لیگ قهرمانان اروپا بازی کرده‌اند. علی دایی که از باشگاه پرسپولیس لژیونر شده است، توانسته به عنوان تنها بازیکن ایرانی در لیگ قهرمانان اروپا گلزنی کند. مهدی مهدوی‌کیا کاپیتان پرسپولیس در سال ۲۰۱۲ به عنوان یکی از ۱۱ بازیکن برتر قرن بیستم در تیم هامبورگ انتخاب شد.[۱۱۳][۱۱۴][۱۱۵] علی کریمی و محسن بنگر (هر دو از بازیکنان وقت پرسپولیس) از سوی فدراسیون فوتبال آسیا به عنوان ۲ تن از ۵ نامزد کسب جایزه بازیکن سال آسیا قرار گرفتند.[۱۱۶] محمود خوردبین، سرپرست تیم پرسپولیس در سال ۱۳۸۶ به همراه پرسپولیس تهران جام قهرمانی هفتمین دوره لیگ برتر را بالای سر برد تا صاحب رکورد بیشترین قهرمانی با یک تیم شود. [۱۱۷] بهروز رهبری‌فر با شش عنوان قهرمانی، پرافتخارترین بازیکن لیگ است؛ پنج قهرمانی با تیم پرسپولیس و یک قهرمانی با پاس تهران.[۱۱۸] بیوک وطنخواه٬سرمربی پرسپولیس در لیگ ۱۳۵۴ توانست در سن ۳۳ سالگی٬ این تیم را قهرمان کرد و عنوان جوانترین مربی قهرمان تاریخ لیگ ایران را به خود اختصاص دهد.[۱۱۹] افشین قطبی مربی سابق پرسپولیس اولین مربی لژیونر تاریخ ایران است که در یک لیگ دیگر(جی لیگ) مربی‌گری کرده است. بیوک وطنخواه٬ سرمربی پرسپولیس در لیگ ۱۳۵۴ ٬نخستین مربی ایرانی بود که توانست تیمی را در لیگ ایران قهرمان کند.[۱۲۰] در سال ۱۳۵۱ مجله دنیای ورزش٬ بهترین‌های لیگ ۱۳۵۰ را انتخاب و در جشن بزرگی آنها را معرفی کرد. علی پروین بهترین بازیکن، صفر ایرانپاک بهترین گلزن و همایون بهزادی محبوبترین بازیکن٬ شناخته شدند؛همگی از پرسپولیس![۱۲۱] نخستین‌ آقای گل لیگ‌ فوتبال ایران حسین کلانی از پرسپولیس در سال ۱۳۴۹ می‌باشد.[۱۲۲] حسین کلانی مهاجم پرسپولیس تهران در بازی مقابل تاج شیراز که سرخپوشان ۶-۰ بردند، ۴ گل به ثمر رساند و بدین ترتیب اولین هتریک پرسپولیس و اولین هتریک لیگ ایران را در سال ۱۳۴۹ رقم زد.[۱۲۳] سریعترین هت‌ریک شهرآورد تهران در شهرآورد ۷۴ توسط ایمون زاید ظرف مدت ۹ دقیقه از پرسپولیس تهران رقم خورد.(۲ فوریه ۲۰۱۲)[۱۲۴] این بخش نوشتار نیازمند گسترش است. فصل‌های اخیر نوشتار اصلی: فهرست فصل‌های باشگاه فوتبال پرسپولیس جدول زیر عملکرد کلی پرسپولیس در هفت سال اخیر را نشان می‌دهد. فصل رتبه در لیگ برتر جام حذفی جامباشگاه‌ها ۱۳۸۳-۸۴ ۴ام ۱/۸ پایانی راه نیافت ۱۳۸۴-۸۵ ۹ام نایب قهرمان ۱۳۸۵-۸۶ ۳وم نیمه پایانی ۱۳۸۶-۸۷ قهرمان ۱/۸ پایانی ۱۳۸۷-۸۸ ۵ام ۱/۴ پایانی ۱/۱۶ پایانی ۱۳۸۸-۸۹ ۴ام قهرمان راه نیافت ۱۳۸۹-۹۰ ۴ام قهرمان دور گروهی ۹۰-۹۱ ۱۲ام ۱/۴ نهایی ۱/۱۶ پایانی تیم‌های دیگر نوشتار اصلی: تیم‌های پایه و تیم ب فوتبال باشگاه پرسپولیس تیم‌های پایه پرسپولیس در رده‌های سنی امید، جوانان، نوجوانان و نونهالان تیم دارد.[۲۲][۱۲۵] تیم دوم پیش از انقلاب پرسپولیس پیش از انقلاب «تیم آماتورها» داشت. در جام باشگاه‌های تهران ۱۳۵۱، پرسپولیس رسماً با تیم آماتورهایش در جام شرکت کرد.[۳۰] مهدی عسگرخانی، دروازبان آماتورهای پرسپولیس برجسته‌ترین بازیکن آن تیم بود که بعداً به تیم اصلی رسید، به ابومسلم فروخته‌شد و به تیم ملی ایران نیز دعوت شد.[۲۲] پس از انقلاب نوشتار اصلی: باشگاه فوتبال سرخپوشان دلوار افزار در روز ۲۸ شهریور ۱۳۸۵، محمدحسن انصاری‌فرد مدیرعامل آن زمان پرسپولیس با مدیرعامل باشگاه فوتبال سرخپوشان دلوار افزار توافقنامه‌ای امضا کرد که بنابر آن، تیم فوتبال سرخپوشان تیم دوم پرسپولیس می‌شد.[۲۲][۱۲۶] پس از پایان آن فصل بهادر عبدی[۱۲۷] و فرهاد خیرخواه،[۱۲۸] (آقای‌گل دسته یک) که در سرخپوشان بازی می‌کردند به پرسپولیس پیوستند. پس از تغییر مدیرعامل پرسپولیس رابطهٔ دو باشگاه کمرنگ شد و باشگاه پرسپولیس به برخی تعهدات خود عمل نکرد.[۱۲۹] در آبان ۱۳۸۷ امتیاز باشگاه سرخپوشان به باشگاه دیهیم اهواز واگذار شد.[۱۳۰] پس از آن پرسپولیس تا حدود یک سال تیم دومی نداشت،[۱۳۱] اما در آبان ۱۳۸۸ «تیم ب پرسپولیس» راه‌اندازی شد.[۱۳۲][۱۳۳] این تیم در روزهای پایانی سال ۱۳۹۰ قهرمان مسابقات حذفی باشگاه‌های تهران شد.[۱۳۴] تیم زنان تیم فوتبال دختران پرسپولیس در سال ۱۳۵۵،هنگامه افشار نفر اول نشسته از چپ کاپیتان تیم فوتبال بانوان پرسپولیس . پرسپولیس پیش از انقلاب تیم زنان داشت. آن‌ها پس از تاج و به همراه دیهیم و عقاب از پیشگامان فوتبال زنان در ایران بودند.[۱۳۵] در تابستان ۱۳۸۷، رئیس کمیته بانوان فدراسیون فوتبال ایران از این باشگاه درخواست کرد تا در لیگ شرکت کند.[۱۳۶] در اواخر همان سال، پرسپولیس امتیاز تیم زنان پیکان را در اختیار گرفت و در لیگ شرکت کرد.[۱۳۷] در فروردین ۱۳۸۸ تیم فوتسال زنان پرسپولیس به مقام سوم غرب آسیا رسید.[۱۳۸] تیم فوتسال باشگاه پرسپولیس در لیگ فوتسال تا سال ۱۳۹۱ دارای تیم بود. اما در فروردین ماه سال ۹۱ به علت تبانی بازیکنان پرسپولیس در بازی با تیم گیتی پسند اصفهان٫محمد رویانیان٫مدیرعامل وقت باشگاه٫تیم فوتسال پرسپولیس را منحل کرد.[۱۳۹] تیم وزنه‌برداری در ۲۶ مرداد ۱۳۹۱ تیم وزنه‌برداری باشگاه پرسپولیس به همت مدیرعامل باشگاه (محمد رویانیان) تشکیل شد.[۱۴۰] بهداد سلیمی قهرمان فوق سنگین‌وزن المپیک ۲۰۱۲ لندن اولین عضو رسمی تیم وزنه‌برداری باشگاه پرسپولیس می‌باشد.[۱۴۱] تیم دومیدانی در مرداد ۹۱ تیم دو و میدانی باشگاه تشکیل شد و احسان حدادی نایب قهرمان المپیک ۲۰۱۲ لندن در رشته پرتاب دیسک نیز به عنوان نخستین ورزشکار با تیم دو و میدانی باشگاه پرسپولیس قراداد بست.[۱۴۲] بازیکنان بازیکنان کنونی هم‌چنین ببینید: باشگاه فوتبال پرسپولیس در فصل ۹۲-۱۳۹۱ باشگاه‌های ایرانی در هر فصل می‌توانند از ۲۱ بازیکن بزرگسال، ۶ بازیکن زیر ۲۳ سال - ۵ بازیکن زیر۲۱ سال و۳ بازیکن زیر۱۹ سال استفاده کند. این ۸ بازیکن جز لیست تیمهای پایه قرار دارند و در صورت نیاز به تیم اصلی اضافه خواهند شد. هر تیم می‌تواند از ۴ بازیکن خارجی که یک آسیایی باید میانشان باشد استفاده کند.[۱۴۳] فهرست زیر بازیکنان کنونی پرسپولیس را نشان می‌دهد. بازیکنانی که سهمیه زیر ۲۳ سال یا زیر ۲۰ سال هستند، با ستاره (*) مشخص شده‌اند. از تاریخ ۱ مرداد ۱۳۸۹[۱۴۴] شماره نقش بازیکن ۲ هافبک مهدی مهدوی‌کیا ۴ مدافع سید جلال حسینی ۶ مدافع محسن بنگر ۸ هافبک علی کریمی ۹ مهاجم کریم انصاری‌فرد ۱۰ مهاجم غلامرضا رضایی ۱۱ مهاجم محمد قاضی ۱۳ مدافع حسین ماهینی ۱۴ هافبک محمد نوری ۱۶ مدافع مهرداد پولادی ۱۸ هافبک میثم نقی‌زاده* ۱۹ هافبک سعید قدمی* ۲۰ مدافع علیرضا نورمحمدی ۲۱ دروازه‌بان امیر عابدزاده* شماره نقش بازیکن ۲۲ هافبک مهرزاد معدنچی ۲۳ هافبک امیرحسین فشنگچی ۲۴ مهاجم هادی نوروزی ۲۷ مهاجم روح‌الله سیف‌اللهی* ۲۸ دروازه‌بان مسعود داستانی* ۲۹ هافبک مارکو پروویچ ۳۰ مدافع محمدرضا خانزاده* ۳۲ هافبک فرشاد احمدزاده* ۳۳ هافبک رضا حقیقی ۳۵ مدافع حسین کنعانی* ۳۹ هافبک عادل کلاه‌کج ۴۰ دروازه‌بان نیلسون -- دروازه‌بان رضا محمدی بازیکنان جام جهانی جام جهانی ۱۹۷۸ جواد الله‌وردی علی پروین جام جهانی ۱۹۹۸ احمدرضا عابدزاده نیما نکیسا مهدی مهدوی کیا محمد خاکپور افشین پیروانی رضا شاهرودی بهنام سراج مهرداد میناوند نعیم سعداوی جام جهانی ۲۰۰۶ جواد کاظمیان مهرزاد معدنچی بازیکنان برجسته و بازیکنان پیشین نوشتار اصلی: فهرست بازیکنان باشگاه فوتبال پرسپولیس هم‌چنین ببینید: فهرست بازیکنان خارجی باشگاه فوتبال پرسپولیس برای دیدن نام بازیکنان پیشین باشگاه، رده:بازیکنان باشگاه پرسپولیس را ببینید. علی کریمی وحید هاشمیان علی دایی احمدرضا عابدزاده مهدی مهدوی‌کیا مهرزاد معدنچی جواد کاظمیان علی پروین فرشاد پیوس محمد پنجعلی کاپیتان‌ها کریم باقری # نام دوران بازی درپرسپولیس دوران کاپیتانی شمارهپیراهن ۱ حمید جاسمیان ۱۳۴۹-۱۳۴۶ ۱۳۴۹-۱۳۴۶ ۵ ۲ بیوک وطنخواه ۱۳۵۳-۱۳۴۶ ۱۳۵۱-۱۳۵۰ ۶ ۳ همایون بهزادی ۱۳۵۳-۱۳۴۶ ۱۳۵۳-۱۳۵۱ ۱۰ ۴ جعفر کاشانی ۱۳۵۳-۱۳۴۶ ۱۳۵۳ ۴ ۵ ابراهیم آشتیانی ۱۳۵۵-۱۳۴۶ ۱۳۵۴-۱۳۵۳ ۲ ۶ علی پروین ۱۳۶۷-۱۳۴۹ ۱۳۶۹-۱۳۵۴ ۷ ۷ محمد پنجعلی ۱۳۷۳-۱۳۵۵ ۱۳۷۱-۱۳۶۷ ۵ ۸ فرشاد پیوس ۱۳۶۷-۱۳۶۴۱۳۷۷-۱۳۶۸ ۱۳۷۵-۱۳۷۱ ۱۷ ۹ مجتبی محرمی ۱۳۷۶-۱۳۶۷ ۱۳۷۵ ۸ ۱۰ احمدرضا عابدزاده ۱۳۷۹-۱۳۷۳ ۱۳۷۹-۱۳۷۵ ۱ ۱۱ افشین پیروانی ۱۳۸۳-۱۳۷۲ ۱۳۸۲-۱۳۷۹ ۵ ۱۲ علی دایی ۱۳۷۵-۱۳۷۳۱۳۸۲-۱۳۸۳ ۱۳۸۳-۱۳۸۲ ۱۰ ۱۳ کریم باقری ۱۳۷۶-۱۳۷۵۱۳۸۱-۱۳۸۹ ۱۳۸۳-۱۳۸۹ ۶ ۱۴ سپهر حیدری ۱۳۸۶-۱۳۹۰ ۱۳۸۹-۱۳۹۰ ۳ ۱۵ علی کریمی ۱۳۷۷-۱۳۸۰۱۳۸۷-۱۳۸۸۱۳۹۰- ۱۳۹۰- ۸ ۱۶ مهدی مهدوی کیا ۱۳۹۰-۱۳۹۱ ۱۳۹۱ ۲ یادکرد [۱۸] مربیان نوشتار اصلی: فهرست مربیان باشگاه فوتبال پرسپولیس کادر فنی کنونی یحیی گل‌محمدی سرمربی مجتبی حسینی دستیار اول کریم باقری مدیرفنی علی پروین مدیرراهبردی احمد ناجی مربی دروازه‌بان‌ها فرهاد چیذری بدنساز ادموند بزیک آنالیزور سعید شیرینی سرپرست وجیه‌الله چشمه‌سری پزشک مهدی خانبانی روانشناس میثم علی‌پور فیزیوتراپ مربیان اخیر یحیی گل محمدی (۱۳۹۱) مانوئل ژوزه (۱۳۹۱) مصطفی دنیزلی (۱۳۹۱-۱۳۹۰) حمید استیلی (۱۳۹۰) علی دایی (۱۳۹۰–۱۳۸۸) زلاتکو کرانچار (۱۳۸۸) نلو وینگادا (۱۳۸۸–۱۳۸۷) افشین پیروانی (۱۳۸۷) افشین قطبی (۱۳۸۷–۱۳۸۶) مربیان برجسته پیشین نام دوران جام‌ها کشوری آسیایی جمع لیگ حذفی دیگرجام‌ها برندگانجام آلن راجرز ۱۳۵۳-۱۳۵۰ ۲ ۰ ۰ ۰ ۲ بیوک وطنخواه ۱۳۵۴ ۱ ۰ ۰ ۰ ۱ علی پروین ۱۳۷۲-۱۳۶۰ ۱۳۸۲-۱۳۷۷ ۱۳۸۴ ۳ ۳ ۹ ۱ ۱۶ استانکو پاکلپوویچ ۱۳۷۶-۱۳۷۴ ۲ ۰ ۰ ۰ ۲ افشین قطبی ۱۳۸۷-۱۳۸۶ ۱ ۰ ۰ ۰ ۱ علی دایی ۱۳۸۸–۱۳۹۰ ۰ ۲ ۰ ۰ ۲ چارت مدیریتی باشگاه وزارت ورزش و جوانان مالک محمدرضا رویانیان مدیرعامل محمد جمعه‌ای مشاور مدیرعامل بهروز منتقمی قائم مقام فداحسین مالکی رئیس هیئت مدیره محمدرضا رویانیان عضو هیئت مدیره فداحسین مالکی عضو هیئت مدیره مهدی تاج عضو هیئت مدیره علی پروین عضو هیئت مدیره حسین نژادفلاح عضو هیئت مدیره سعید شیرینی معاون اجرایی باشگاه محمدحسن عالمی معاون ورزشی باشگاه عباس علی‌پور معاون فرهنگی باشگاه مصطفی شکری معاون حقوقی باشگاه داریوش سودی معاون پزشکی باشگاه حمید استیلی معاون آکادمی باشگاه حسین قدوسی مدیر روابط عمومی باشگاه ایرج پازوکی مدیر امور پیشکسوتان علی پروین رئیس کمیته فنی افشین پیروانی عضو کمیته فنی حمید درخشان عضو کمیته فنی ابراهیم آشتیانی عضو کمیته فنی رضا وطن‌خواه عضو کمیته فنی حسین فریدونی رئیس کانون هواداران دست‌آوردها نوشتار اصلی: فهرست افتخارات باشگاه فوتبال پرسپولیس کشوری لیگ فوتبال ایران (۹ بار)[۲۲][۱۴۵][۱۴۶] جام منطقه‌ای، جام تخت جمشید، جام آزادگان، جام خلیج فارس ۱۳۸۶-۱۳۸۷، ۱۳۸۰-۱۳۸۱، ۱۳۷۸-۱۳۷۹، ۱۳۷۷-۱۳۷۸، ۱۳۷۵، ۱۳۷۴، ۱۳۵۴، ۱۳۵۲، ۱۳۵۰ جام حذفی (۵ بار)[۲۲][۱۴۷][۱۴۸] ۱۳۸۹-۱۳۹۰، ۱۳۸۸-۱۳۸۹، ۱۳۷۷-۱۳۷۸، ۱۳۷۰، ۱۳۶۶ آسیایی هم‌چنین ببینید: باشگاه فوتبال پرسپولیس در آسیا جام برندگان جام آسیا (۱ بار)[۲۳][۳۶][۱۴۹] ۱۹۹۰-۱۹۹۱ مسائل اقتصادی و حقوقی درآمدزایی باشگاه‌های فوتبال ایران، از جمله پرسپولیس در درآمدزایی حرفه‌ای نیستند.[۱۵۰] هم‌اکنون بیشتر منابع مالی باشگاه پرسپولیس توسط مالک باشگاه، سازمان تربیت بدنی تامین می‌شود.[۱۵۱] کمک‌های بلاعوض هواداران ثروتمند،[۲۲][۱۵۲] فروش بازیکن،[۲۲] بازی‌های بین‌المللی[۲۲][۱۵۳] و حامیان مالی[۲۲] از دیگر منابع مالی مهم باشگاه هستند. به طور مثال، مبلغ قرارداد پرسپولیس با ماری براون، ۳ میلیارد تومان بوده‌است.[۱۵۴] در سال ۱۳۸۳، باشگاه پرسپولیس با مشارکت شرکت اتریشی آسپا در تولید نوشابه «پرس پاور» با برند خود به فعالیت اقتصادی پرداخت.[۱۵۵][۱۵۶] پرسپولیس همچنین توانسته به عنوان نخستین باشگاه ایرانی بابت حق‌پخش تلویزیونی[۱۵۷] و فروش فیلم[۶۰] درآمدزایی کند. با این وجود تلاش‌های باشگاه برای درآمدزایی از فروش بلیت (که از مهمترین منابع درآمد باشگاه‌های فوتبال حرفه‌ای است)[۱۵۰] تاکنون بی‌نتیجه مانده‌است.[۱۵۸] وب‌گاه گل در گزارشی تحلیلی از تاثیر بحران اقتصادی جهان بر فوتبال کشورهای مختلف، به دلیل دولتی بودن این باشگاه وقوع این بحران را بر مسائل مالی آن کاملاً بی‌تاثیر دانسته‌است.[۱۵۹] حامیان مالی حامیان پیراهن پرسپولیس فصل تامین‎کننده لباس حامی ۱۳۷۶ شکاری شرکت ملی فولاد ایران ۱۳۷۷-۷۸ نهنگی آیوا ۱۳۷۸-۷۹ ۱۳۷۹-۸۰ جورابان ۱۳۸۰-۸۱ ان‌ای‌سی تیدی ۱۳۸۱-۸۲ سامسونگ ۱۳۸۲-۸۳ جورابان دایی تلویزیون پارس ۱۳۸۳-۸۴ نهنگی پرس پاور جگوار ۱۳۸۴-۸۵ بمبا هتل داریوش شهر آفتاب جیوردانو ۱۳۸۵-۸۶ حصاری ایرتویا ایکات ایرانسل ۱۳۸۶-۸۷ اول‌اشپورت تعاونی اعتباری شهر شهروند ۱۳۸۷-۸۸ بدون حامی ماری براون ۱۳۸۸-۸۹ حصاری اول‌اشپورت بهگل شهرداری تهران ۱۳۸۹-۹۰ اول‌اشپورت بانک شهر ۱۳۹۰-۹۱ بانک شهر اوپل هم‌اکنون شرکت خودروسازی اپل، تامین خودروی صدرا و هواپیمایی آسمان[۱۶۰] حامیان مالی باشگاه هستند.[۱۶۱] پرسپولیس نخستین باشگاه فوتبال ایرانی است که پای حامیان مالی را به فوتبال ایران باز کرد.[۱۶۲] نخستین بار در اواخر دهه ۶۰ کارخانه‌های الکترونیکی خارجی مانند گلدستار، ال‌جی و تویوتا قراردادهای کوتاه‌مدتی با پرسپولیس بستند.[۱۶۲] مبلیران نیز به عنوان یکی از نخستین حامیان ایرانی پرسپولیس، در میانه دهه ۷۰ تنها برای دو بازی ۵ میلیون تومان به پرسپولیس پرداخت.[۱۶۲] در دهه ۸۰، پیراهن پرسپولیس حامیان متعددی به خود دید که بیشترشان مدت کوتاهی حامی باشگاه بودند.[۱۶۳] بر اساس پژوهشی که دو عضو هیئت علمی و یک دانشجوی دانشکده مدیریت و کارآفرینی دانشگاه تهران در سال ۱۳۸۸ با عنوان «بررسی اثربخشی حمایت‌های مالی ورزشی در میان هواداران ورزش فوتبال در ایران» انجام دادند؛ میزان علاقه‌مندی شرکت‌ها به حمایت مالی از این باشگاه در سالیان گذشته سیر صعودی داشته‌است و اگرچه بیشتر حامیان به نتایج دلخواه خود از تبلیغ رو پیراهن این تیم نرسیده‎اند، مدت حمایت مالی این شرکت‌ها معمولاً کوتاه بوده‌است.[۱۶۳] حامیانی که مدت بیشتری نامشان روی پیراهن تیم درج شده، بیشتر در ذهن هواداران ماندگار بوده‎اند. در پرسشنامه‎ای که از پرسش‎شوندگان می‎پرسد «اولین حامی مالی که به نظرتان می‎رسد چیست؟»، نام آیوا که بیش از یک دهه پیش حامی مالی این تیم بوده، از ماری براون که در زمان انجام پژوهش حامی مالی باشگاه بوده‎است، بیشتر ذکر شده‎است.[۱۶۳] با آغاز دوران مدیریت حبیب کاشانی (که عضو شورای شهر تهران بود) در سال ۱۳۸۶، سازمان نیمه‌دولتی شهرداری تهران با زیرمجموعه‌های خود از حامیان اصلی این باشگاه به شمار می‌رفت[۱۶۲][۱۶۴] که پس از فسخ یکجانبه قرارداد از سوی پرسپولیس در سال ۱۳۹۰، از باشگاه شکایت کرد.[۱۶۱] پرسپولیس پیشتر با حامیان دیگر خود مانند بهگل و جگوار نیز به مشکل خورده بود.[۱۶۵][۱۶۶] شرکت اول‌اشپورت نیز از سال ۱۳۸۶،[۱۶۷] تامین لباس‎های این باشگاه را بر عهده دارد.[۱۶۸] از تامین‎کنندگان پیشین لباس باشگاه می‌توان جورابان، حصاری و دایی را نام برد.[۱۶۹] تامین‎کنندگان از محل فروش لباس‌ها به باشگاه پول پرداخت می‌کنند؛[۱۶۷] به طور مثال، جورابان در قرارداد خود با باشگاه ۳۰% از عواید فروش لباس‌ها را به پرسپولیس می‌داد.[۱۶۹] البته بر خلاف روال معمول در فوتبال جهان و همانند دیگر باشگاه‌های ایرانی، تامین‎کنندگان لباس پولی بابت حمایتشان به پرسپولیس پرداخت نمی‌کنند.[۱۶۲] نقض مکرر رعایت کپی رایت در ایران به عنوان مانع اصلی این امر قلمداد می‌شود؛ چرا که تولیدی‌های کوچک، لباس‌های ارزان و بی کیفیت مشابه را تولید می‌کنند و شرکتی که حامی است (با قیمت‌های بالاتر لباسش) نمی‌تواند آن طور که باید بازار داشته باشد و سود ببرد.[۱۶۷] دارایی‌ها باشگاه پرسپولیس مالک یک ساختمان ۵ طبقه در خیابان شیخ‌بهایی تهران است. این ساختمان در زمین اهدایی فدراسیون فوتبال ایران ساخته‌شده و دفتر باشگاه‌است.[۱۷۰] در سال ۱۳۸۷ قرار بود موزه پرسپولیس در این مکان راه‌اندازی شود.[۱۷۱] در تیر ۱۳۸۸، سازمان تربیت بدنی با پرداخت ۲ میلیارد تومان ۱٪ از سهام بانک تات را برای باشگاه پرسپولیس خرید.[۱۷۲] این باشگاه یک کلینیک پزشکی با نام «بیمارستان پرسپولیس» در خیابان گاندی تهران دارد که در خرداد ۱۳۸۹ آغاز به کار کرد.[۱۷۳][۱۷۴] در سال ۱۳۸۴ نیز خبری درباره خرید ورزشگاه و راه‌اندازی شرکت هواپیمایی توسط باشگاه منتشر شده‌بود که انجام نگرفت.[۱۷۵] این باشگاه پیشتر مالک ورزشگاه راه‌آهن[۳۱] و مجموعه فرهنگی ورزشی شهید چمران[۳۴] نیز بوده‌است. مالکیت مالکان باشگاه پرسپولیس مالک دوران مالکیت از تا شرکت سهامی سی‌آرسی ۱۳۴۲ ۱۳۵۷ سازمان تربیت بدنی ۱۳۵۸ ۱۳۶۵ بنیاد مستضعفان ۱۳۶۵ بهمن ۱۳۶۵ سازمان تربیت بدنی ۱۳۶۵ ۱۳۷۲ وزارت فلزات و معادن ۱۳۷۲ ۱۳۷۶ سازمان تربیت بدنی ۱۳۷۶ ۱۳۹۰ وزارت ورزش و جوانان ۱۳۹۰ اکنون پیش از انقلاب، مالک باشگاه «شرکت سهامی سی‌آرسی» (بخش خصوصی) بود. در شرکت سی‌آرسی به جز علی عبده، فاطمه پهلوی و همسرش محمد خاتم از سهامداران عمده بودند.[۱۸][۱۹][۲۱] پس از انقلاب، اموال باشگاه مصادره شد[۳۴] و تحت پوشش بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی و سازمان تربیت بدنی رفت. (دهه ۱۳۶۰)[۱۸][۲۲] از سال ۱۳۷۲ تا ۱۳۷۶، باشگاه تحت مدیریت وزارت معادن و فلزات بود و از لحاظ منابع مالی دگرگون شد.[۲۲] پرسپولیس از سال ۱۳۷۶ تحت تملک سازمان تربیت بدنی قرار گرفت.[۲۲] در دی ۱۳۸۹، با مصوبه مجلس شورای اسلامی وظایف سازمان تربیت بدنی رسماً به وزارت ورزش و جوانان ایران محول شد و با چند ماه تاخیر،[۱۷۶] پرسپولیس تحت نظر این وزارتخانه قرار گرفت.[۱۷۷] اختلاف حقوقی بر سر برند پرسپولیس بنابر نوشته سالنامه و فرهنگ رسمی باشگاه چاپ سال ۱۳۸۶، با پایان دوران زمامداری وزارت معادن بر باشگاه، اختلاف و بحران مالی–مدیریتی ایجاد شد و میان سال‌های ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۱ یک «جنگ سهام آغاز شد که با پیروزی سازمان تربیت بدنی با پایان رسید.»[۲۲] ماجرا از این قرار بود بنیاد مستضعفان در اداره باشگاه ناتوان بود و آن را به تربیت بدنی واگذار کرد و تربیت بدنی نیز قرار بود باشگاه را به بخش خصوصی واگذار کند. در راستای این اقدام؛ در تاریخ ۱۸ اردیبهشت ۱۳۷۰، شرکتی با نام «شرکت فرهنگی ورزشی پرسپولیس سهامی خاص» با شماره ۸۳۳۳۲ به ثبت رسید.[۱۷۸] (سهام‌داران: سازمان تربیت بدنی به نمایندگی عباس انصاری‌فرد ۵۰٫۵٪، اسماعیل وفایی ۴۹٪ و مهدی منظرموعود ۰٫۵٪) اما در ۲۷ بهمن، امتیاز باشگاه به جای شرکت پرسپولیس، به «موسسه فرهنگی ورزشی پیروزی» انتقال یافت. سازمان تربیت بدنی این شرکت را به حسین محلوجی، امیر عابدینی و عباس انصاری‌فرد هبه داد. (در سال ۱۳۸۰ سهام از آنان گرفته‌شد)[۱۷۹] پس از این مدت عابدینی نیز به مالکان شرکت پرسپولیس اضافه شد.[۱۸۰] (یعنی عابدینی هم در شرکت پرسپولیس و هم در شرکت پیروزی سهام‌دار شده‌بود.) مالکان شرکت پرسپولیس خود را «مالک اصلی» باشگاه می‌دانستند[۱۸۱] و به دادگاه شکایت کردند، اما دادگاه در تاریخ ۲۲ اسفند ۱۳۸۰ رأی به مالکیت سازمان تربیت بدنی داد. دادگاه تجدیدنظر نیز در تاریخ ۸ تیر ۱۳۸۳ این رأی را تائید کرد.[۱۸۲] سرانجام در مرداد ۱۳۹۰؛ در پی دعوی باشگاه علیه شرکت فرهنگی ورزشی پرسپولیس سهامی خاص، قاضی شعبه ششم دادگاه عمومی مجتمع قضایی شهید بهشتی رای قطعی به تعلق برند پرسپولیس به باشگاه، و حذف نام پرسپولیس از شرکت پرسپولیس سهامی خاص داد.[۱۸۳] درتاریخ ۲۲ فروردین ۱۳۹۰ محمد رویانیان مدیر عامل وقت تیم پیروزی اعلام کرد که نام اصلی باشگاه به این باشگاه عودت داده شد. [۱۸۴]}} خصوصی‌سازی متن مربوطه در ویکی‌نبشته: نامه محمود احمدی‌نژاد به محمد علی‌آبادی درباره واگذاری پرسپولیس و استقلال پس از آن؛ اعلام شد در راستای انجام اصل ۴۴ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، باشگاه باید به بخش خصوصی واگذار شود. در سال‌های اخیر خبرهایی درباره ورود باشگاه به سازمان بورس اوراق بهادار تهران و فروش آن به افراد حقیقی منتشرشده‌است.[۲۹][۱۸۵][۱۸۶][۱۸۷] در سال ۱۳۸۸، محمود احمدی‌نژاد در نامه‌ای به رئیس سازمان تربیت بدنی اعلام کرد که پرسپولیس و استقلال باید به هواداران واگذار شوند.[۱۸۸][۱۸۹] پرسپولیس همچنان در تملک سازمان تربیت بدنی قرار دارد. بنا بر گفته کنفدراسیون فوتبال آسیا، نحوه مالکیت کنونی این باشگاه در آینده مشکلاتی برای حضور در لیگ قهرمانان آسیا ایجاد می‌کند.[۱۹۰] نگارخانه باشگاه فوتبال پرسپولیس تهران در دهه ۶۰ باشگاه فوتبال پرسپولیس تهران در دهه ۵۰ باشگاه فوتبال پرسپولیس تهران در دهه ۵۰ باشگاه فوتبال پرسپولیس تهران در دهه ۵۰ باشگاه فوتبال پرسپولیس تهران در دهه ۴۰ باشگاه فوتبال زنان پرسپولیس تهران در ۱۳۵۵ منابع و مآخذ عمومی صداقت، فرهاد. ۳۴ سال با پرسپولیس (از سال ۴۷ تا سال ۸۱). چاپ اول. تبریز، شهریور ۱۳۸۱. ISBN 964-06-1693-1.  حدادپور، مهدی؛ زارعی، اصغر. سالنامه رسمی و فرهنگ مصور باشگاه فرهنگی ورزشی پرسپولیس ۱۳۸۶. مجری طرح: خجسته، محمدرضا. هنرکده خجسته، ۱۳۸۶.  حدادپور، مهدی. سالنامه پرسپولیس ۱۳۸۱. مدیر اجرایی: عزت‌بخش، احمد. آتلیه گرافیک هنرپرداز - روزنامه پیروزی، ۱۳۸۱.  ۳۰ سال تاریخ باشگاه پرسپولیس: از شاهین تا پیروزی. . انتشارات کیهان.  محمدنبی، حسین. «فوتبال باشگاهی در ایران». فوتبال در ایران. چاپ اول. تهران: دفتر پژوهش‎های فرهنگی، ۱۳۸۴. ISBN 964-379-037-1.  انگلیسی Victory name of Persepolis' game. (4 March 2009). fifa.com. Retrieved September 16, 2009. ویژه ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ بازگشت پرسپولیس به لیگ قهرمانان بعد از ۷ سال. . روزنامه اعتماد ملی، ش. شماره ۸۷۷ (۲۰ اسفند ۱۳۸۷): صفحه ۱۱.  ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ رفسنجانی، علی. «اکنون که پرسپولیس از آب و گل در آمده‌است؛ آیا سرخپوشان پایتخت از بازار نقل و انتقالات سربلند و پیروز خارج می‌شوند؟!». خبرگزاری پارس فوتبال، ۲۰ تیر ۱۳۸۷. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۵ مرداد ۱۳۸۸.  ↑ «سونامی سرخ‌پوشان پایتخت در راه‌است». (۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۰). بازدید در تاریخ ۸ خرداد ۱۳۹۰.  ↑ زارعی، اصغر. «Iran - List of Foundation Dates» ‎(انگلیسی)‎. بنیاد آماری سند. ورزش. فوتبال. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۲ خرداد ۱۳۸۸.  ↑ «استادیوم یکصد هزار نفری». سایت رسمی ورزشگاه آزادی. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۱ شهریور ۱۳۸۷.  ↑ ۶٫۰ ۶٫۱ ۶٫۲ ۶٫۳ ۶٫۴ ۶٫۵ ۶٫۶ ۶٫۷ ۶٫۸ Ferdosipour, Adel. The great divide. . World Soccer Magazine، October ۲۰۰۸، p۶۲.  (ترجمه مقاله به فارسی در خبرگزاری ایسنا، رشید سعدلو) ↑ فوتبال در ایران، ص ۹۸ ↑ «پرسپولیس پرافتخارترین تیم ایران باقی ماند». جهان نیوز، ۲۱ خرداد ۱۳۹۰. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱ تیر ۱۳۹۰.  ↑ «مروری بر کارنامه آسیایی پرسپولیس در ۱۵ سال اخیر». روزنامه ورزشی گل، ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۰. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱ تیر ۱۳۹۰.  ↑ ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ ۱۰٫۲ «پرسپولیس با ۵۱ درصد پرطرفدارترین تیم ایران شد». جهان نیوز، ۲۹ دی ۱۳۸۸. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱ تیر ۱۳۹۰.  ↑ ۱۱٫۰۰ ۱۱٫۰۱ ۱۱٫۰۲ ۱۱٫۰۳ ۱۱٫۰۴ ۱۱٫۰۵ ۱۱٫۰۶ ۱۱٫۰۷ ۱۱٫۰۸ ۱۱٫۰۹ ۱۱٫۱۰ ۱۱٫۱۱ ۱۱٫۱۲ «آشنایی با باشگاه پرسپولیس». همشهری‌آنلاین. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۳۰ بهمن ۱۳۸۷.  ↑ «تاریخچه پرسپولیس». سایت رسمی باشگاه فرهنگی ورزشی پرسپولیس (پیروزی). بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۷ شهریور ۱۳۹۰.  ↑ «Asia's Club of the Century» ‎(انگلیسی)‎. فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲.  ↑ ۳۴ سال با پرسپولیس، ص۵، بازی۱ ↑ «در چنین روزی؛ تساوی در اولین دربی بزرگ تهران». وبگاه رسمی باشگاه پرسپولیس، ۲۲ مرداد ۱۳۸۶. بازبینی‌شده در ۲۱ شهریور ۱۳۸۷.  ↑ ۱۶٫۰ ۱۶٫۱ ۱۶٫۲ ۱۶٫۳ ۱۶٫۴ ۱۶٫۵ ۱۶٫۶ ۱۶٫۷ ۱۶٫۸ Houchang Chehabi, “FOOTBALL (soccer)” دانشنامه ایرانیکا, Online Edition, 20 July 1999, available at http://www.iranica.com/articles/football- ↑ ۱۷٫۰ ۱۷٫۱ ۱۷٫۲ ۱۷٫۳ «معرفی باشگاه پرسپولیس تهران». وبگاه مقالات علمی ایران، ۲ خرداد ۱۳۸۷. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۳۰ بهمن ۱۳۸۷.  ↑ ۱۸٫۰ ۱۸٫۱ ۱۸٫۲ ۱۸٫۳ ۱۸٫۴ ۱۸٫۵ ۱۸٫۶ ۱۸٫۷ ۱۸٫۸ حدادپور، مهدی. سالنامه پرسپولیس ۱۳۸۱.  ↑ ۱۹٫۰ ۱۹٫۱ ربیعه، نازنین. شناختنامه علی عبده؛ پسر دادستان - برادر حاکم و پدر پرسپولیس. . روزنامه اعتماد، ش. شماره ۱۲۷۸ (۱۶ آذر ۱۳۸۵).  ↑ ۴۰ سال بعد از انحلال تاریخی شاهین. . روزنامه اعتماد، ش. شماره ۱۴۳۴ (۱۴ تیر ۱۳۸۶).  ↑ ۲۱٫۰۰ ۲۱٫۰۱ ۲۱٫۰۲ ۲۱٫۰۳ ۲۱٫۰۴ ۲۱٫۰۵ ۲۱٫۰۶ ۲۱٫۰۷ ۲۱٫۰۸ ۲۱٫۰۹ ۲۱٫۱۰ ۲۱٫۱۱ ۲۱٫۱۲ ۲۱٫۱۳ ۲۱٫۱۴ ۲۱٫۱۵ ۲۱٫۱۶ ۲۱٫۱۷ ۲۱٫۱۸ ۲۱٫۱۹ ۲۱٫۲۰ ناصری، امیرحسین. ظهور آبی و قرمز در تاریکخانه سیاست. . روزنامه اعتماد، ش. شماره ۱۵۱۳ (۲۲ آذر ۱۳۸۶).  ↑ ۲۲٫۰۰ ۲۲٫۰۱ ۲۲٫۰۲ ۲۲٫۰۳ ۲۲٫۰۴ ۲۲٫۰۵ ۲۲٫۰۶ ۲۲٫۰۷ ۲۲٫۰۸ ۲۲٫۰۹ ۲۲٫۱۰ ۲۲٫۱۱ ۲۲٫۱۲ ۲۲٫۱۳ ۲۲٫۱۴ ۲۲٫۱۵ ۲۲٫۱۶ ۲۲٫۱۷ ۲۲٫۱۸ ۲۲٫۱۹ ۲۲٫۲۰ ۲۲٫۲۱ ۲۲٫۲۲ ۲۲٫۲۳ ۲۲٫۲۴ ۲۲٫۲۵ ۲۲٫۲۶ حدادپور، مهدی؛ زارعی، اصغر. سالنامه رسمی و فرهنگ مصور باشگاه فرهنگی ورزشی پرسپولیس ۱۳۸۶.  ↑ ۲۳٫۰ ۲۳٫۱ ۲۳٫۲ پاینده، محمدجواد. سابقهٔ نمایندگان ایران در جام‌های باشگاهی آسیا: جام پنجم، آرزوی ایرانی. . روزنامه همشهری، ش. شماره ۴۷۹۴ (۲۸ اسفند ۱۳۸۷): صفحه ۲۱.  ↑ «پرسپولیس در چنین روزی نماینده فوتبال ایران در جام باشگاههای آسیا شد.». وبگاه رسمی باشگاه پرسپولیس، ۲۰ آذر ۱۳۸۶. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۰ مهر ۱۳۸۷. [پیوند مرده] ↑ ۳۴ سال با پرسپولیس، ص۸۵ ↑ ۳۴ سال با پرسپولیس، ص ۸۶ ↑ زارعی، اصغر. «Iran 1970» ‎(انگلیسی)‎. بنیاد آماری سند. ورزش. فوتبال، ۱۹ ژانویه ۲۰۰۷. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲ سپتامبر ۲۰۱۰.  ↑ ۲۸٫۰ ۲۸٫۱ ۳۴ سال با پرسپولیس، ص ۸۷ ↑ ۲۹٫۰ ۲۹٫۱ ۲۹٫۲ ۲۹٫۳ حدادپور، مهدی. ۲۸ سال انتظار برای خصوصی‌سازی. . روزنامه اعتماد، ش. شماره ۱۳۰۰ (۱۴ دی ۱۳۸۵): صفحه ۱۶.  ↑ ۳۰٫۰ ۳۰٫۱ ۳۴ سال با پرسپولیس، ص۸۸ ↑ ۳۱٫۰ ۳۱٫۱ ۳۱٫۲ ۳۱٫۳ ۳۱٫۴ اکباتان، ورزشگاه خانگی پرسپولیس بود. . خبر ورزشی، ش. ویژه‌نامه نوروزی (۱۳۸۷): صفحه ۲۵.  ↑ ۳۴ سال با پرسپولیس، صص ۸۹ تا ۹۳ ↑ ۳۴ سال با پرسپولیس، ص ۹۴ ↑ ۳۴٫۰ ۳۴٫۱ ۳۴٫۲ ۳۴٫۳ ۳۴٫۴ ۳۴٫۵ ۳۴٫۶ ۳۴٫۷ سه سال بحرانی در پرسپولیس، سرگذشت تبعید از بولینگ به داوودیه. . روزنامه اعتماد. ترجمهٔ نام مترجم، ش. شمارهٔ ۱۵۰۲ (۵ آذر ۱۳۸۶): صفحه ۱۲.  ↑ ۳۴ سال با پرسپولیس، صص ۹۵-۱۰۶ ↑ ۳۶٫۰ ۳۶٫۱ بابروفسکی، جوزف؛ کارسدروپ، درک و استوکرمنز، کارل. «Cup Winners' Cup ۱۹۹۰/۹۱» ‎(انگلیسی)‎. بنیاد آماری سند. ورزش. فوتبال، ۲ اوت ۲۰۰۴. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۷ شهریور ۱۳۸۸.  ↑ ۳۴ سال با پرسپولیس، صص ۱۰۷-۱۱۸ ↑ قلیچ‌خانی، سیامک. سایه روشن ورزش؛ آفتاب سرخ. . روزنامه همشهری، ش. شماره ۳۱۵۰ (۶ شهریور ۱۳۸۲).  ↑ «Iran - World Cup ۱۹۹۸» ‎(انگلیسی)‎. footballsquads.co.uk. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۷ شهریور ۱۳۸۸.  ↑ ۴۰٫۰ ۴۰٫۱ «پرسپولیس جام را بالا برد». کنفدراسیون فوتبال آسیا، ۱۸ مه ۲۰۰۸. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۷ شهریور ۱۳۸۸.  ↑ «اولین قهرمانی پرسپولیس در اولین دوره لیگ برتر». وبگاه رسمی باشگاه پرسپولیس، ۷ خرداد ۱۳۸۷. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱ آذر ۱۳۸۷. [پیوند مرده] ↑ ۳۴ سال با پرسپولیس، ص ۱۱۹ ↑ فوتبال قهرمانان باشگاههای آسیا: پرسپولیس از صعود باز ماند. . روزنامه همشهری، ش. شماره ۳۰۰۵ (۲۴ اسفند ۱۳۸۱).  ↑ «پرسپولیس قهرمان جام حذفی شد». همشهری آنلاین، ۲۰ خرداد ۱۳۹۰. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۷ شهریور ۱۳۹۰.  ↑ «پرس پلیس». لغت‌نامه دهخدا. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۵ مرداد ۱۳۸۸.  ↑ ۴۶٫۰ ۴۶٫۱ ۴۶٫۲ ۴۶٫۳ زارعی، اصغر. پرسپولیس چگونه پیروزی شد؟. . روزنامه ایران ورزشی، ش. شمارهٔ ۲۹۱۲ (چهارشنبه ۱۷ مرداد ۱۳۸۶).  ↑ «پرسپولیس یا پیروزی؟». وبگاه جهان ورزش. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱ تیر ۱۳۹۰.  ↑ روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران، ۱۴ مرداد ۱۳۷۰.  ↑ «مجوز لباس جدید پرسپولیس صادر شد». خبرگزاری فارس، ۱۲ دی ۱۳۸۵. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۷ شهریور ۱۳۸۸.  ↑ «پرسپولیس با لباس جدید در برابر الغرافه». وبگاه رسمی باشگاه پرسپولیس، ۱۸ فروردین ۱۳۸۸. بازبینی‌شده در ۲۷ شهریور ۱۳۸۸.  ↑ «پیراهن جدید پرسپولیس رونمایی شد». دادنا، ۸ مرداد ۱۳۹۰. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۳ مرداد ۱۳۹۰.  ↑ «پیراهن دوم پرسپولیس به رای هواداران». ارتش سرخ دات کام، ۱ مرداد ۱۳۸۹. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۳ مرداد ۱۳۹۰.  ↑ «پرسپولیس به نام واقعی اش بازگشت».  ↑ ۵۴٫۰ ۵۴٫۱ ۵۴٫۲ ۵۴٫۳ دیوردن، جان. «Asian Debate: Is Coaching Persepolis The Biggest And Most Difficult Job In Asian Club Football?» ‎(انگلیسی)‎. وب‌گاه گل، ۲۸ سپتامبر ۲۰۰۹. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۸ سپتامبر ۲۰۰۹.  ↑ جلالی، مجید. «قرمز و آبی طرح پیشنهادی انگلیسی‌ها به ساواک بود!». ابتکارنیوز، ۱۵ شهریور ۱۳۸۸. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۵ مهر ۱۳۸۸.  ↑ Paul L. Jalbert. «Issue 5 of Studies in ethnomethodology and conversation analysis». Media studies: ethnomethodological approaches. University Press of America (Original from the University of California)، ۱۹۹۹. ISBN 978-0-7618-1287-6.  ↑ «بازی فوتبال در شغل روزنامه‌نگاری؛ کنترل داستان پردازی اخبار مربوط به یک باشگاه فوتبال». مرکز تحقیقات و مطالعات رسانه‌ای. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۵ مهر ۱۳۸۸.  (ترجمه آزاده قهویی از فصل پنجم Media Studies: Ethnomethodological Approaches) ↑ ثقفی، احسان. سایت تاسیس می‎کنند، پیامک ارسال می‎کنند: دایی در دنیای مجازی هم تک و تنهاست!. . همشهری تماشاگر، ش. شماره ۵۲ (۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۰): صص ۳۸-۳۹.  ↑ رستم‌نمدی، آرش. سرگیجه قرمز همه را سر کار گذاشته‌است. . روزنامه ورزشی گل، ش. شماره ۱۰۴۹ (۵ مهر ۱۳۸۸): صفحه ۸.  ↑ ۶۰٫۰ ۶۰٫۱ مردان پرسپولیس، مستند خبرساز از پشت پرده قهرمان لیگ. . روزنامه اعتماد. ترجمهٔ نام مترجم، ش. شماره ۱۷۴۹ (۲۹ مرداد ۱۳۸۷): صفحه ۱۷.  ↑ «مردان پرسپولیس در ژانر عروسی!». خبرگزاری تابناک، ۹ شهریور ۱۳۸۷. بازبینی‌شده در ۲۵ مرداد ۱۳۸۸.  ↑ مردان آن روزها. . روزنامه همشهری، ش. شماره ۳۵۵۹ (۲۹ آبان ۱۳۸۳).  ↑ ۶۳٫۰ ۶۳٫۱ قرمزها آوازخوان می‌شوند. . روزنامه اعتماد ملی، ش. شماره ۹۸۶ (۱۴ مرداد ۱۳۸۸): صفحه ۱۹.  ↑ «پروین و عابدزاده آواز می‌خوانند». خبرآنلاین، ۷ بهمن ۱۳۸۸. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۵ بهمن ۱۳۸۸.  ↑ «آلبوم دوم «قرمزته» منتشر می‌شود». خبرگزاری فارس، ۲۱ اردیبهشت ۱۳۸۸. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۵ مرداد ۱۳۸۸.  ↑ لارودی، اردشیر؛ امیرپور، مهدی. تنها فوتبالیست سیاسی، پرویز دهداری بود؛ خاطرات اردشیر لارودی از شکل گیری باشگاه‌های فوتبال در ایران. . شهروند امروز، ضمیمه ماهانه تاریخ شفاهی، ش. شماره ۲ (آبان ۱۳۸۷): صفحه ۲۲.  ↑ دوران طلایی پیروزی در فوتبال کشور. . روزنامه همشهری، ش. شماره ۱۸۷۴‏‎ ‎‏‏ (۲۱ تیر ۱۳۸۷): صفحه ورزشی.  ↑ «حضور تیم پرسپولیس در ورزشگاه کارگران». وبگاه رسمی باشگاه پرسپولیس، ۱۱ تیر ۱۳۸۷. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. [پیوند مرده] ↑ مجموعه ورزشی راه آهن در اختیار پرسپولیس قرار گرفت. . روزنامه اعتماد. ترجمهٔ نام مترجم، ش. شماره ۷۳۷ (۲۰ شهریور ۱۳۸۷): صفحه ۱۵.  ↑ «زمین ورزشگاه راه آهن به مدت یکسال در اختیار تیم فوتبال پرسپولیس قرار گرفت». خبرگزاری فوتبال ایران، ۱۸ شهریور ۱۳۸۷. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۲ مهر ۱۳۸۷.  ↑ «بازدید از ورزشگاه درفشی‌فر». خبرگزاری مهر، ۱۱ آبان ۱۳۹۰. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۱ آبان ۱۳۹۰.  ↑ «سوزوکی: امیدوارم پرسپولیس به سمت خصوصی شدن پیش رود». خبرگزاری فارس، ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۰. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲.  ↑ «تشکر و قدردانی باشگاه پرسپولیس از هواداران». وبگاه رسمی باشگاه پرسپولیس، ۷ شهریور ۱۳۸۸. بازبینی‌شده در ۷ شهریور ۱۳۸۸.  ↑ بی‌اطلاعی ایرانیان از حضور پرسپولیس در دبی. . روزنامه ورزشی گل، ش. شماره ۱۰۲۹ (۱۰ شهریور ۱۳۸۸): صفحه ۳.  ↑ «نخستین تمرین پرسپولیس در قطر برگزار شد». وبگاه رسمی باشگاه پرسپولیس، ۱۲ اسفند ۱۳۹۰. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۲ اسفند ۱۳۹۰.  ↑ رحمانی، شاهین. «پرسپولیس رکورد دیگری شکست». کنفدراسیون فوتبال آسیا. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۶ خرداد ۱۳۸۸.  ↑ حدادپور، مهدی. سرمربیان پرسپولیس از ۴۸ تا ۸۷، نیمکت‌نشینی پرافتخار سرداران سرخ‎جامه. . روزنامه ورزشی گل سال سوم، ش. شماره ۸۱۸ (دوشنبه ۴ آذر ۱۳۸۷): صفحه ۱۰.  ↑ سال قبل دربی بی‌خاصیت بود. . خبر ورزشی، ش. ویژه‌نامه نوروزی (۱۳۸۷): صفحه ۲۵.  ↑ ۷۹٫۰ ۷۹٫۱ «The Red 'Victors' and the 'Independent' Blues» ‎(انگلیسی)‎. مجله فیفا، ۳۱ اکتبر ۲۰۰۲. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲.  ↑ «Football, blood and war» ‎(انگلیسی)‎. آبزرور، ۱۸ ژانویه ۲۰۰۴. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۴ آبان ۱۳۸۷. «December 2000 Following an ill-tempered Tehran derby, between Pirouzi and Estegahl, violence spills on to the streets as fans destroy cars and buses. Three players from each side and 60 fans are arrested; more than 250 coaches are vandalised.»  ↑ Worlds Greatest Derbies. . World Soccer Magazine، July 2008.  ↑ پرسپولیس-سپاهان؛ یک بازی شبیه دربی. . روزنامه خبر ورزشی سال یازدهم، ش. شماره ۳۳۲۳ (یکشنبه ۵ آبان ۱۳۸۷): صفحه ۳.  ↑ درخواست محرمانه سپاهان از فدراسیون فوتبال؛ مظفری‌زاده، داور بازی با پرسپولیس نباشد. . روزنامه همشهری، ش. شماره ۴۹۹۳ (۲ آذر ۱۳۸۸): صفحه ۹.  ↑ «تاریخچه پرسپولیس». سایت رسمی باشگاه فرهنگی ورزشی پرسپولیس (پیروزی). بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۷ شهریور ۱۳۹۰.  ↑ «Asia's Club of the Century» ‎(انگلیسی)‎. فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲.  ↑ «پرسپولیس پرافتخارترین تیم ایران باقی ماند». جهان نیوز، ۲۱ خرداد ۱۳۹۰. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱ تیر ۱۳۹۰.  ↑ «مروری بر کارنامه آسیایی پرسپولیس در ۱۵ سال اخیر». روزنامه ورزشی گل، ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۰. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱ تیر ۱۳۹۰.  ↑ توقف پرسپولیس در پرتماشاگرترین بازی آسیاورزش۳ ↑ توقف پرسپولیس در پرتماشاگرترین بازی آسیا-مجیدی فقط توانست اخراج شودفردانیوز ↑ توقف پرسپولیس در پرتماشاگرترین بازی آسیا/ کارت قرمز برای مجیدی آبی‌پوشبازتاب ↑ محمدنبی، حسین. «فوتبال باشگاهی در ایران». فوتبال در ایران. چاپ اول. تهران: دفتر پژوهش‎های فرهنگی، ۱۳۸۴. ۹۸. ISBN 964-379-037-1.  ↑ محمدنبی، حسین. «بازیکنان فوتبال در ایران». فوتبال در ایران. چاپ اول. تهران: دفتر پژوهش‎های فرهنگی، ۱۳۸۴. ۱۴۶. ISBN 964-379-037-1.  ↑ پرسپولیس بهترین تیم تمام ادوار لیگ گل ↑ تیم فوتبال پرسپولیس تهران بهترین تمام ادوار لیگگل ↑ پرسپولیس بهترین تیم تمام ادوار لیگ گل ↑ پرسپولیس بهترین تیم تمام ادوار لیگ گل ↑ پرسپولیس بهترین تیم تمام ادوار لیگ گل ↑ پرسپولیس بهترین تیم تمام ادوار لیگ گل ↑ پرسپولیس بهترین تیم تمام ادوار لیگ گل ↑ پرسپولیس بهترین تیم تمام ادوار لیگ گل ↑ پرسپولیس بهترین تیم تمام ادوار لیگ گل ↑ پرسپولیس بهترین تیم تمام ادوار لیگ گل ↑ پرسپولیس بهترین تیم تمام ادوار لیگ گل ↑ پرسپولیس بهترین تیم تمام ادوار لیگ گل ↑ قاطع ترین و بهترین بردهای سرخپوشان در تاریخ لیگ/ رکورد تاریخی پرسپولیس در فوتبال ایرانوبگاه گل ↑ همه «اولین»‌های لیگ در ایرانگل ↑ پرسپولیس 6- الشباب 1گل ↑ پرسپولیس پیکان رو ۶تایی کردگل ↑ پرسپولیس ملوان را شش تایی کرد و حریف نفت در یک هشتم نهایی شدایرنا ↑ پرسپولیس بهترین تیم تمام ادوار لیگ گل ↑ با گل ثانیه ۱۱ رضایی،رکورد سریعترین گل در لیگ برتر شکسته شد.خبرآنلاین ↑ سریع ترین گل تاریخ لیگ برتر به نام غلامرضا رضاییگل ↑ مهدوی‌کیا درجمع۱۱بازیکن قرن‌هامبورگخبرگزاری آفتاب ↑ مهدوی‌کیا در جمع ۱۱بازیکن قرن‌ هامبورگقطره ↑ تشویق مهدی دوباره در AOL آره‌نا گل ↑ علی کریمی و محسن بنگر در میان نامزدهای بازیکن سال فوتبال آسیاخبرگزاری مهر ↑ Tabnakهمه رکوردهای تاریخ لیگ فوتبال ایران ↑ Tabnakهمه رکوردهای تاریخ لیگ فوتبال ایران ↑ اولین‌ها در لیگ ایرانگل ↑ همه «اولین»‌های لیگ در ایرانگل ↑ همه «اولین»‌های لیگ در ایرانگل ↑ همه «اولین»‌های لیگ در ایرانگل ↑ همه «اولین»‌های لیگ در ایرانگل ↑ ستاره دربی 74گل ↑ «نتایج تیم‌های نونهالان، نوجوانان، امید، «ب» و فوتسال پرسپولیس». وبگاه رسمی باشگاه پرسپولیس، ۱۴ آذر ۱۳۸۸. بازبینی‌شده در ۱۴ آذر ۱۳۸۸.  ↑ «سرخپوشان دلوار افزار تیم دوم پرسپولیس شد». وبگاه تبیان، ۲۹ مرداد ۱۳۸۵. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۰ مهر ۱۳۸۷.  ↑ عبدی به دنبال تسویه حساب مالیاتی. . روزنامه ایران ورزشی، ش. شماره ۲۸۹۲ (۲۴ تیر ۱۳۸۶).  ↑ آقای‌گل لیگ دسته یک در پرسپولیس. . روزنامه اعتماد، ش. شماره ۱۴۵۲ (۴ مرداد ۱۳۸۶).  ↑ «شکایت از باشگاه پرسپولیس». وبگاه بازیاب، ۳۰ مهر ۱۳۸۷. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱ آذر ۱۳۸۷.  ↑ مدیرعامل سرخ‌پوشان: دیهیم باید بازیکنان ما را بگیرد. . روزنامه ایران ورزشی، ش. شماره ۳۲۶۲ (۱ آبان ۱۳۸۷).  ↑ «پرسپولیس تیم دوم ندارد». وبگاه رسمی باشگاه پرسپولیس، ۲۲ مرداد ۱۳۸۸. بازبینی‌شده در ۲۵ مرداد ۱۳۸۸.  ↑ «رضا شاهرودی جانشین احتمالی میناوند در تیم «ب» پرسپولیس». وب‌گاه گل، ۲۳ نوامبر ۲۰۰۹. بازبینی‌شده در ۱۲ دسامبر ۲۰۰۹.  ↑ «میناوند: اسم بازیکنان تیم را هم نمی‌دانستم». خبرگزاری فارس، ۱ آذر ۱۳۸۸. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۵ آذر ۱۳۸۸.  ↑ «تیم «ب» پرسپولیس قهرمان باشگاه‌های تهران شد». وبگاه رسمی باشگاه پرسپولیس، ۱۴ اسفند ۱۳۹۰. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۴ اسفند ۱۳۹۰.  ↑ زنان نگاهی به تاریخچه فوتبال زنان در ایران. . هفته‌نامه شیرزنان، ش. شماره ۳۷ (۲۲ دی ۱۳۸۶).  ↑ استقلال- پرسپولیس در لیگ بانوان. . هفته‌نامه شیرزنان، ش. شماره ۶۰ (۱۵ تیر ۱۳۸۷).  ↑ «فوتبال بانوان پرسپولیس فعال شد». وب‌گاه تبیان، ۲۷ بهمن ۱۳۸۷. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۰ مهر ۱۳۸۸.  ↑ «تیم فوتسال بانوان پرسپولیس در سکوی سوم آسیا». وب‌گاه رسمی باشگاه پرسپولیس، ۲۳ فروردین ۱۳۸۸. بازبینی‌شده در ۱۰ مهر ۱۳۸۸.  ↑ http://www.perspolisnews.com/index.php?option=com_content&view=article&id=28467:%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%D8%B9%D9%84%D8%A7%D9%85-%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AA%DB%8C%D9%85-%D9%81%D9%88%D8%AA%D8%B3%D8%A7%D9%84-%D9%BE%D8%B1%D8%B3%D9%BE%D9%88%D9%84%DB%8C%D8%B3-%D9%85%D9%86%D8%AD%D9%84-%D8%B4%D8%AF&catid=68:footsal&Itemid=153 ↑ http://www.varzesh3.com/news.do?itemid=983995&title=%D8%AA%D9%8A%D9%85_%D9%88%D8%B2%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D8%A8%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D9%8A_%D9%BE%D8%B1%D8%B3%D9%BE%D9%88%D9%84%D9%8A%D8%B3_%D8%AA%D8%B4%DA%A9%D9%8A%D9%84_%D8%B4%D8%AF ↑ http://www.perspolisnews.com/index.php?option=com_content&view=article&id=32549:2012-08-18-11-47-12&catid=53&Itemid=61 ↑ http://www.perspolisnews.com/index.php?option=com_content&view=article&id=32551:1391-05-28-13-51-04&catid=45:transfer&Itemid=68 ↑ نام کریمی در فهرست ۲۱ نفره پرسپولیس. . روزنامه ورزشی گل، ش. شماره ۹۹۱ (۲۷ تیر ۱۳۸۸): صفحه ۱۲.  ↑ «فهرست کامل بازیکنان پرسپولیس۰۴ در لیگ دهم». وبگاه رسمی باشگاه پرسپولیس، ۲۹ تیر ۱۳۸۹.  ↑ صاحبدل، مهدی. «مسابقات قهرمانی لیگ باشگاههای فوتبال ایران». پارس‌اسپورت. بایگانی‌شده از league/iran_pro_league.htm نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۱ شهریور ۱۳۸۷.  ↑ ف. نراقی، هوشیار. «Iran - List of Champions» ‎(انگلیسی)‎. بنیاد آماری سند. ورزش. فوتبال. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۰ مهر ۱۳۸۸.  ↑ نیکویی، میلاد و زارعی، اصغر. «Iran - List of Cup Finals since 1991» ‎(انگلیسی)‎. بنیاد آماری سند. ورزش. فوتبال. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۰ مهر ۱۳۸۸.  ↑ «شنل سرخ بر روی جام حذفی». وبگاه خبرگزاری ایسنا. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۱ خرداد ۱۳۹۰.  ↑ «نایب قهرمانی پرسپولیس در آسیا». وبگاه رسمی باشگاه پرسپولیس، ۲۷ فروردین ۱۳۸۷. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۰ مهر ۱۳۸۷. [پیوند مرده] ↑ ۱۵۰٫۰ ۱۵۰٫۱ رسایلی، بهروز. باشگاه‌های ایرانی، خصوصی‌سازی و کپی‌رایت؛ اروپایی‌ها چطور پول درمی‌آورند؟. . روزنامه ورزشی گل، ش. ویژه‌نامه نوروز ۸۸، صفحه ۴۰.  ↑ مدیرعامل باشگاه پرسپولیس: هر تصمیمی که سازمان اتخاذ کند، قبول می‌کنیم. . روزنامه دنیای اقتصاد، ش. شماره ۹۵۸ (۲۶ اردیبهشت ۱۳۸۵): صفحه ۸.  ↑ «هدایتی: من، حامی مالی پرسپولیس هستم». همشهری آنلاین. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۳ شهریور ۱۳۸۸.  ↑ عاطف، تورج. «این بازی تدارکاتی را نمی‌توانیم داشته باشیم؟». فوتبال میدیا. نت. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۶ فروردین ۱۳۸۸. «پرسپولیس اعلام می‌کند این بازی جنبه مالی برای این تیم دارد یعنی به کمک اسپانسرها و فروش بلیط و حق‌پخش تلوزیونی سعی در ایجاد درآمد دارد.»  ↑ «اسپانسری ۳ میلیاردی ماری براون برای پرسپولیس با وساطت هدایتی». خبرگزاری فارس، ۱۷ مهر ۱۳۸۷. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۳۰ آذر ۱۳۹۰.  ↑ نوشابه‌های اس پاور و پرس پاور مجوز مصرف دارند. . روزنامه همشهری سال دوازدهم، ش. ۳۵۶۴ (چهارشنبه ۴ آذر ۱۳۸۳): صفحه درمانگاه.  ↑ نوشابه پرسپولیس. . روزنامه ایران، ش. ۲۴۸۷ (۲۱ خرداد ۱۳۸۲).  ↑ «تحول در فوتبال ایران، پرسپولیس حق پخش تلویزیونی می‌گیرد». روزنامه ایران، ۲۰ دی ۱۳۸۴.  ↑ «بلیت‌فروشی را به پرسپولیس نمی‌دهند». خبرگزاری تابناک. بازبینی‌شده در ۷ شهریور ۱۳۸۸.  ↑ «Economic Crisis Special (3) - Iran, India, Indonesia» ‎(انگلیسی)‎. وب‌گاه گل، ۱۲ نوامبر ۲۰۰۸. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۷ شهریور ۱۳۸۸.  ↑ «هواپیمایی آسمان نیز اسپانسر پرسپولیس شد». وبگاه رسمی باشگاه پرسپولیس، ۲ آذر ۱۳۸۸. بازبینی‌شده در ۱۵ آذر ۱۳۸۸.  ↑ ۱۶۱٫۰ ۱۶۱٫۱ گودرزی، س.. قراردادی که پرسپولیس یک جانبه لغو کرده بود!. . روزنامه ورزشی گل، ش. ۱۶۵۷ (۸ آذر ۱۳۹۰).  ↑ ۱۶۲٫۰ ۱۶۲٫۱ ۱۶۲٫۲ ۱۶۲٫۳ ۱۶۲٫۴ فرامرز، فرشید. ناکامی باشگاه‌های ایرانی از روی پیراهن شروع می‌شود!. . روزنامه ورزشی گل، ش. ۱۳۰۱ (۲ شهریور ۱۳۸۹).  ↑ ۱۶۳٫۰ ۱۶۳٫۱ ۱۶۳٫۲ «یک تحقیق پیشنهاد داد: اسپانسرهای استقلال و پرسپولیس کیفیت کالای خود را بالا ببرند». ایسنا، ۲۳ مرداد ۱۳۸۸. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۷ شهریور ۱۳۸۸.  ↑ «پس از مذاکرات حبیب کاشانی و دکتر قالیباف؛ شهرداری تهران اسپانسر تیم فوتبال پرسپولیس شد». وبگاه رسمی باشگاه پرسپولیس، ۲۰ آبان ۱۳۸۸. بازبینی‌شده در ۱۵ آذر ۱۳۸۸.  ↑ جگوار، اسپانسر باشگاه پرسپولیس با آنها اختلاف پیدا کرد. . روزنامه هموطن سلام، چهارشنبه ۲ دی ۱۳۸۳.  ↑ هاشمی، احسان. مدارک اسپانسر فسخ شده علیه ادعای پرسپولیس: شاکی پرونده ما هستیم یک ریال هم کمیسیون ندادیم. . روزنامه ورزشی گل، ش. ۱۱۲۸ (۸ آذر ۱۳۸۸).  ↑ ۱۶۷٫۰ ۱۶۷٫۱ ۱۶۷٫۲ قراگزلو، محمد. لباس نو مبارک! ورود برندهای بین المللی یک اتفاق خوب در فوتبال ایران. . روزنامه ایران ورزشی، ۲۵ دی ۱۳۸۶.  ↑ «اعتراض کتبی آل اشپورت به باشگاه پرسپولیس». خبرآنلاین، ۱۶ شهریور ۱۳۹۰. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۹ دی ۱۳۸۹.  ↑ ۱۶۹٫۰ ۱۶۹٫۱ ناصری، امیرحسین. داستان پیراهنی که عوض شد: جنگ قدرت در پرسپولیس. . روزنامه همشهری سال یازدهم، ش. ۳۲۸۴ (جمعه ۲۶ دی ۱۳۸۲): صفحه ورزش.  ↑ یادگاری، بردیا. «کنفرانس محلی باشگاه بین‌المللی». وب‌گاه گل، ۲۵ جولای ۲۰۰۹. بازبینی‌شده در ۷ شهریور ۱۳۸۸.  ↑ اولین موزه پرسپولیس تأسیس می‌شود. . روزنامه ابرار ورزشی، ش. شماره ۴۳۴۰ (۲۲ اسفند ۱۳۸۷): صفحه ۵.  ↑ سرخط خبرها. . روزنامه اعتماد ملی، ش. شماره ۹۷۵ (۱ مرداد ۱۳۸۸): صفحه ۱۹. «دو باشگاه پرسپولیس و استقلال هر یک با پرداخت ۲ میلیارد تومان یک درصد از سهام بانک تازه‌تاسیس تات را خریداری کردند. پول خرید این سهام از سوی سازمان تربیت بدنی پرداخت شده.» ↑ «مراسم افتتاح کلینیک پزشکی و بیمارستان پرسپولیس برگزار شد». وبگاه رسمی باشگاه پرسپولیس، ۱ شهریور ۱۳۸۸. بازبینی‌شده در ۳ شهریور ۱۳۸۸.  ↑ «دکتر عسگری: خرداد ۸۹ رسماً ساختمان بیمارستان افتتاح می‌شود». وبگاه رسمی باشگاه پرسپولیس، ۱ شهریور ۱۳۸۸. بازبینی‌شده در ۳ شهریور ۱۳۸۸.  ↑ «ایرلاین پرسپولیس به زودی راه‌اندازی خواهد شد». خبرگزاری فارس، ۲ اسفند ۱۳۸۴. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۷ شهریور ۱۳۸۸.  ↑ «دلیل تاخیر در تشکیل وزارت ورزش و جوانان / مصوبه مجلس لازم‌الاجرا است». خبرگزاری مهر، ۲۰ فروردین ۱۳۹۰. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۷ شهریور ۱۳۹۰.  ↑ مغانی، علی. «دشواری‌های یک استعفا/ وقتی پرسپولیس «بی‌صاحب» می‌شود!». وبگاه گل، ۱۱ جون ۲۰۱۱. بازبینی‌شده در ۱۷ شهریور ۱۳۹۰.  ↑ روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران، ش. شماره ۱۳۵۱۰ (۹ تیر ۱۳۷۰): صفحه ۱۳.  ↑ «گزارش ویژه گل: رونمایی از مالک حقیقی پرسپولیس». وب‌گاه گل، ۲۸ آگوست ۲۰۰۹. بازبینی‌شده در ۲۹ اردیبهشت ۱۳۸۸.  ↑ «آنها مالک پیروزی‌اند، ما مالک پرسپولیس». خبرگزاری تابناک، ۲۹ اردیبهشت ۱۳۸۸. بازبینی‌شده در ۱۹ شهریور ۱۳۸۸.  ↑ «بیانیه شرکت فرهنگی ورزشی پرسپولیس». وب‌گاه رسمی شرکت فرهنگی ورزشی پرسپولیس. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۹ شهریور ۱۳۸۸.  ↑ «سازمان تربیت بدنی مالک اصلی باشگاه پیروزی است». وب‌گاه تبیان، ۱۵ تیر ۱۳۸۳. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۹ شهریور ۱۳۸۸.  ↑ «موفقیت بزرگ و تاریخی پرسپولیس / نام «پرسپولیس» به آغوش صاحبان اصلی بازگشت». وبگاه رسمی باشگاه پرسپولیس، ۲۴ مرداد ۱۳۹۰. بازبینی‌شده در ۱۷ شهریور ۱۳۹۰.  ↑ «با رای قطعی دادگاه تجدید نظر/ رویانیان: برند پرسپولیس برای همیشه به دامن مردم بازگشت». وبگاه رسمی باشگاه پرسپولیس، ۲۲ فروردین ۱۳۹۰. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۴ اردیبهشت ۱۳۹۰.  ↑ «می‌خواهم ۵۱ درصد سهام باشگاه پرسپولیس را بخرم». خبرگزاری فارس، ۱ شهریور ۱۳۸۷. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۹ شهریور ۱۳۸۸.  ↑ «می‌خواستیم پرسپولیس را به هدایتی بفروشیم». همشهری آنلاین. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۹ شهریور ۱۳۸۸.  ↑ حیدرپور، اسماعیل. مصاحبه با محمد علی‌آبادی. . خبر ورزشی، ش. شماره ویژه نوروزی (۱۳۸۶): صفحه ۱۸-۱۹.  «به عقیده من باشگاه پرسپولیس باید به صورت خصوصی اداره شود و اتفاقاً مسئولیت باشگاه هم باید به اهلش سپرده شود. من شخصاً طرفدار این هستم که پرسپولیس و استقلال از بخش دولتی خارج و به بخش خصوصی وارد شوند... اگر قرار باشد در فوتبال به درجات بالا برویم، فوتبال باید از شکل و شمایل فعلی که کاملاً دولتی است خارج شده و به بخش خصوصی واگذار شود.» ↑ «پرسپولیس و استقلال به هواداران واگذار می‌شود». ایرنا، ۲۶ اردیبهشت ۱۳۸۸. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۹ شهریور ۱۳۸۸.  ↑ فرزیان، میثم. واگذاری سهام استقلال و پرسپولیس به دستور رئیس جمهور. . روزنامه اعتماد، ش. شماره ۱۹۵۳ (۲۷ اردیبهشت ۱۳۸۸): صفحه ۱۳.  ↑ قراگزلو، رضا. «تضمین مالی برای خرید پرسپولیس». همشهری آنلاین. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۳ شهریور ۱۳۸۸.  پیوند به بیرون در پروژه‌های خواهر می‌توانید در مورد باشگاه فوتبال پرسپولیس تهران اطلاعات بیشتری پیدا کنید. در میان گفتاوردها از ویکی‌گفتاورد در میان تصویرها و رسانه‌ها از ویکی‌انبار رسمی باشگاه فرهنگی ورزشی پرسپولیس وب‌گاه رسمی باشگاه پرسپولیس باشگاه پرسپولیس تهران وب‌گاه رسمی اتحادیه باشگاه‌های فوتبال ایران Persepolis Tehran در وب‌گاه رسمی فیفا (انگلیسی) اخبار اخبار پرسپولیس در وب‌گاه گل (انگلیسی) صفحه اختصاصی پرسپولیس در آژانس عکس ورزش ایران پیشین:- جام تخت جمشید۱۳۵۲نخستین قهرمانی پسین:تاج پیشین:تاج جام تخت جمشید۱۳۵۴دومین قهرمانی پسین:پاس تهران پیشین:ملوان جام حذفی۱۳۶۶نخستین قهرمانی پسین:شاهین اهواز پیشین:- جام برندگان جام آسیا۱۹۹۱نخستین قهرمانی پسین:نیسان اف‌سی پیشین:ملوان جام حذفی۱۳۷۰دومین قهرمانی پسین:برگزار نشد پیشین:سایپا لیگ آزادگان۱۳۷۴۱۳۷۵سومین و چهارمین قهرمانی پسین:استقلال پیشین:استقلال لیگ آزادگان۷۹-۱۳۷۸۷۸-۱۳۷۷پنجمین و ششمین قهرمانی پسین:استقلال پیشین:برگزار نشد جام حذفی۱۳۷۸سومین قهرمانی پسین:استقلال پیشین:استقلال لیگ برتر۸۱-۱۳۸۰هفتمین قهرمانی پسین:سپاهان پیشین:سایپا لیگ برتر۸۷-۱۳۸۶هشتمین قهرمانی پسین:استقلال پیشین:ذوب‌آهن جام حذفی۸۹-۱۳۸۸۹۰-۱۳۸۹چهارمین و پنجمین قهرمانی پسین:استقلال [نمایش] ن • ب • وباشگاه فرهنگی ورزشی پرسپولیس تهران پرسپولیس بخش‌ها فوتبال فوتسال والیبال شنا تکواندو کشتی تاریخچه در فصل جاری تاریخچه افتخارات آمار و ترین‌ها فصل‌ها آسیا افراد بازیکنان بازیکنان خارجی مربیان ورزشگاه‌ها بولینگ عبده امجدیه آپادانا تختی آزادی هماوردی‌ها شهرآورد سرخابی هماوردی با سپاهان وابسته پرسپولیس ۶–۰ تاج علی عبده تیم‌های پایه و تیم ب سرخپوشان دلوار افزار مردان پرسپولیس [نمایش] ن • ب • و لیگ برتر فوتبال ایران (۹۲-۱۳۹۱) آلومینیوم هرمزگان • استقلال تهران • پرسپولیس • پیکان تهران • تراکتورسازی • داماش گیلان • ذوب‌آهن • راه‌آهن • سایپا • سپاهان • صبا • صنعت نفت آبادان • فجر سپاسی • فولاد • گهر زاگرس • مس • ملوان بندر انزلی • نفت تهران [نمایش] ن • ب • وفصل‌های باشگاه فوتبال پرسپولیس ۴۲–۱۳۴۱ ۴۳–۱۳۴۲ ۴۴–۱۳۴۳ ۴۵–۱۳۴۴ ۴۶–۱۳۴۵ ۴۷–۱۳۴۶ ۴۸–۱۳۴۷ ۴۹–۱۳۴۸ ۵۰–۱۳۴۹ ۵۱–۱۳۵۰ ۵۲–۱۳۵۱ ۵۳–۱۳۵۲ ۵۴–۱۳۵۳ ۵۵–۱۳۵۴ ۵۶–۱۳۵۵ ۵۷–۱۳۵۶ ۵۸–۱۳۵۷ ۵۹–۱۳۵۸ ۶۰–۱۳۵۹ ۶۱–۱۳۶۰ ۶۲–۱۳۶۱ ۶۳–۱۳۶۲ ۶۴–۱۳۶۳ ۶۵–۱۳۶۴ ۶۶–۱۳۶۵ ۶۷–۱۳۶۶ ۶۸–۱۳۶۷ ۶۹–۱۳۶۸ ۷۰–۱۳۶۹ ۷۱–۱۳۷۰ ۷۲–۱۳۷۱ ۷۳–۱۳۷۲ ۷۴–۱۳۷۳ ۷۵–۱۳۷۴ ۷۶–۱۳۷۵ ۷۷–۱۳۷۶ ۷۸–۱۳۷۷ ۷۹–۱۳۷۸ ۸۰–۱۳۷۹ ۸۱–۱۳۸۰ ۸۲–۱۳۸۱ ۸۳–۱۳۸۲ ۸۴–۱۳۸۳ ۸۵–۱۳۸۴ ۸۶–۱۳۸۵ ۸۷–۱۳۸۶ ۸۸–۱۳۸۷ ۸۹–۱۳۸۸ ۹۰–۱۳۸۹ ۹۱–۱۳۹۰ ۹۲–۱۳۹۱ [نمایش] ن • ب • و سوپر جام باشگاهی ایران [نمایش]  دوره های سوپر جام ۱۳۸۴ ۱۳۸۶ ۱۳۸۷ [نمایش] ن • ب • و لیگ برتر فوتبال ایران [نمایش] جام خلیج فارس، لیگ آزادگان، جام تخت جمشید لیگ برتر (جام خلیج فارس) ۸۱–۱۳۸۰ ۸۲–۱۳۸۱ ۸۳–۱۳۸۲ ۸۴–۱۳۸۳ ۸۵–۱۳۸۴ ۸۶–۱۳۸۵ ۸۷–۱۳۸۶ ۸۸–۱۳۸۷ ۸۹–۱۳۸۸ ۹۰–۱۳۸۹ ۹۱–۱۳۹۰ ۹۲–۱۳۹۱ لیگ آزادگان(تا سال ۸۰) ۷۰–۶۹ ۷۱–۷۰ ۷۲–۷۱ ۷۳–۷۲ ۷۴–۷۳ ۷۵–۷۴ ۷۶–۷۵ ۷۷–۷۶ ۷۸–۷۷ ۷۹–۷۸ ۸۰–۷۹ جام تخت جمشید ۱۳۵۲ ۱۳۵۳ ۱۳۵۴ ۱۳۵۵ ۱۳۵۶ ۱۳۵۷ [نمایش] تیم‌های لیگ برتر فوتبال ۹۲–۱۳۹۱ آلومینیوم هرمزگان استقلال تهران پرسپولیس پیکان تهران تراکتورسازی داماش گیلان ذوب‌آهن راه‌آهن سایپا سپاهان صبا صنعت نفت آبادان فولاد گهر زاگرس مس مقاومت سپاسی نفت تهران ملوان [نمایش] دیگر نوشتارها سیستم لیگ فوتبال ایران تاریخچه باشگاه‌های ایران در رقابت‌های آسیایی بازیکنان خارجی آقای‌گل‌ها: کلی، فصل به فصل برگرفته از «http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=باشگاه_فوتبال_پرسپولیس_تهران&oldid=8785672» رده‌ها: باشگاه پرسپولیس باشگاه‌های لیگ برتر فوتبال ایران باشگاه‌های فوتبال ایران باشگاه‌های فوتبال بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۶۳ (میلادی) قهرمانان جام آزادگان قهرمانان جام تخت جمشید قهرمانان جام حذفی قهرمانان جام خلیج فارس قهرمانان جام منطقه‌ای ایران ورزش در تهران رده‌های پنهان: صفحه‌های دارای پیوند مرده موقعیت جغرافیایی شرقی موقعیت جغرافیایی نیمکره شمالی مقاله‌های برگزیده مقاله‌های دارای واژگان به زبان یونانی نوشتارهای دارای بخش خرد منوی ناوبری ابزارهای شخصی ورود به سامانه ایجاد حساب کاربری گویش‌ها فضاهای نام بحث مقاله جستجو عملکردها بازدیدها نمایش تاریخچه نمایش مبدأ خواندن گشتن صفحهٔ اصلی رویدادهای کنونی تغییرات اخیر مقالهٔ تصادفی ویکی‌نویس شوید! راهنما کمک مالی چاپ/برون‌بری ایجاد کتاب بارگیری به‌صورت PDF نسخهٔ قابل چاپ جعبه‌ابزار پیوندها به این صفحه تغییرات مرتبط صفحه‌های ویژه پیوند پایدار اطلاعات صفحه یادکرد پیوند این مقاله به زبان‌های دیگر العربية Azərbaycanca Беларуская (тарашкевіца)‎ Български Català Česky Deutsch Ελληνικά English Español Suomi Français گیلکی Hrvatski Bahasa Indonesia Italiano 日本語 ქართული 한국어 مازِرونی Nederlands Polski Português Română Русский Simple English Svenska Türkmençe Türkçe 中文 این صفحه آخرین‌بار در ‏۶ ژانویهٔ ۲۰۱۳ ساعت ‏۰۸:۵۳ تغییر یافته‌است. همهٔ نوشته‌ها تحت مجوز Creative Commons Attribution/Share-Alike در دسترس است؛ برای جزئیات بیشتر شرایط استفاده را بخوانید.ویکی‌پدیا® علامتی تجاری متعلق به سازمان ناسودبر بنیاد ویکی‌مدیا است.